Archief voor categorie Ziek

2009-05-18 15-28-24 Max Warrun was afgelopen weekend ziek geweest maar vandaag weer in orde. Max heef het helaas van hem over genomen en blijft met mij thuis vandaag. Warrun moest erg huilen toen we hem bij opvang afleverden. Max ging thuis nog even flink slapen.

2009-05-19 16-02-10 Max heeft post gekregen Tijdens het 2e ontbijt vroeg Max ineens: “Watvoor song is er als Mac in de glimmende auto aan het kijken is.” (ja precies) even later: “Ah, ik weet alweer watvoor song er is”.
(voor de geintereseerde lezer: Hij doelde op een scene uit de film ‘Cars’ waar de vrachtwagen ‘Mac’ zichzelf bekijkt in de spiegeling van een tankwagen die voor hem rijdt.)

Gedurende de dag was Max erg aan het aftellen. Hij heeft 3x gevraagd: Mag ik Warrun nu gaan ophalen? Warrun had het te druk gehad om Max echt te missen maar Max was maar wat blij dat zijn broertje er weer was.

Het ziet er naar uit dat het griepje van Warrun de ronde door ons hele gezinnetje gaat doen. Nanette het laatste slachtoffer. Nanette heeft zich redelijk rustig kunnen houden terwijl ik besloten had om veel met de jongens te gaan spelen. Dit is me minder goed gelukt dat gehoopt, omdat er toch boodschappen gedaan moesten worden, de bibliotheek bezocht moest, Nanette even naar de dokter moest, en de jongens zwemles hadden.

2009-05-20 10-34-14 Warrun aan het tekenen Max aan het krijten Afgelopen weekend hebben we bij de IKEA een ezel gekocht waarop we een papierrol van IKEA kunnen hangen, met een whiteboard aan de ene kant en een blackboard aan de andere kant. Warrun heeft een enorme rol papier volgetekend (vooral met stoplichten en zijn naam) en Max heeft vele tekeningen gemaakt met krijt om het dan weer keurig schoon uit te vegen.

Bijna de hele dag hadden de jongens zin om ruig te spelen, in de zin van:’Ik sla jou op je hoofd, dan kan jij me tegen mijn schenen schoppen. Lachen joh!’ Niets wat ik zei of deed kon ze er van overtuigen dat dit niet zo’n best idee was totdat er iets in mij knapte en het gewoon helemaal opgaf. Zolang ze nog de belangrijkste dingen deden die ik van ze vroeg liet ik ze elkaar maar aftuigen en zij vonden het best.

2009-05-20 18-14-46 Zwemles Nanette ging mee naar de zwemles vandaag om zelf te zien hoe goed onze jongens al kunnen zwemmen, waarna ik haar weer thuis afzetten (om te gaan slapen) en ik met de jongens naar Michele ging om daar te eten (en te spelen). We waren tegen 8 uur thuis en dat is ver na bedtijd.

dinsdag 26 mei

Eerst thuis spelen (bouwen) daarna naar gym. De jongens hebben enthousiast meegedaan maar hadden veel stress omdat ze de kleurplaat in elkaars boekje hadden ingekleurd.

2009-05-26 14-55-04 Lange glijbaan Montgommery park Max met oranje mouwen Hierna naar thuis even lunch en daarna naar Montgommery.

Wilco Volwerk (werk vriendje van papa uit Sydney) was in Melbourne en wilde wel afspreken dus kwam ook naar park en bleef eten. Toen hij in het Nederlands tegen de jongens sprak keken ze hem erg raar aan.

2009-05-26 14-55-34 Lange glijbaan Montgommery park Max met oranje mouwen In Montgommery park gingen de jongens de grote glijbaan af met mijn rugtas als glij-luier (ging lekker hard). Later kwam Michele met Jake en Amber. Uiteindelijk zijn ze met fiets de helling af gesjeesd en na een poging op Max’ fiets ging Jake het ook proberen en reed zonder wieltjes een stuk.

2009-05-26 15-41-33 Lange glijbaan Montgommery park Max met oranje mouwen Het bezoek van Wilco was gezellig en is helemaal goedgekeurd door de jongens. Toen hij thuis kwam eten lieten ze al het speelgoed laten zien en werden boekjes voorgelezen. De volgende dag vroegen ze nog steeds waar hij was en wanneer hij weer terug kwam. Hij was wel erg populair bij de jongens en ze hebben nadien nog vaak gevraagd wanneer we nou bij hem op bezoek gaan.

Ik merkte dat ik koorts had voordat ik naar bed ging.

woensdag 27 mei

Ik had nog steeds koorts toen ik wakker werd, nam paracetamol (om half 7) en werd pas om half 9 door de jongens wakker gemaakt.

2009-05-27 16-09-28 auto wassenWarrun en Max hebben erg goed geholpen met opruimen nadat ik had uitgelegd dat ik niet kon komen spelen voordat alles was opgeruimd, en als ze zouden helpen zou dat sneller gebeurd zijn. Warrun heeft alleen hun hele slaapkamer opgeruimd.

In de middag heb ik ze ingeschreven bij de school om de hoek waarna Warrun zei:”Ik kan niet wachten totdat ik naar school ga.”

2009-04-26 Max zwemles 2009-04-26 Warrun zwemles Vervolgens was het tijd om de auto te wassen en op weg naar zwemles met de nieuwe juf (al een maand) :Jaquie. Na zwemles fluisterde Jaquie me toe dat ze erg snel leren.

Woensdag zijn Warrun en Max ziek geworden, en onze kereltjes hebben met non-stop hoge koorts gehad tot en met zondag. Op maandag waren ze weer redelijk goed (alleen nog erg moe) om terug naar opvang te gaan.

Ikzelf mocht in deze periode op de jongens passen omdat Nanette het erg druk heeft op haar werk, hetgeen, geheel volgens verwachting, er toe leidde dat ik op zaterdag zelf ook ziek werd. Van zaterdag tot en met dinsdag heb ik 39 graden koorts gehad (onderbroken door ‘koele’ periodes veroorzaakt door ibuprofen). Normaal vind Nanette dat ik me veel te veel aanstel als ik ziek ben dus had ik besloten om maar gewoon stil te blijven, en dat heb ik goed gemerkt. Toen ik op zondag wakker werd met 39 graden koorts vroeg Nanette hoe ik me voelde waarop ik antwoordde dat ik net een ibuprofen had genomen en dat dat spul zo goed werkt. De reaktie was:”Oh dus je voelt je prima, dan kan je mooi met de kids gaan opstaan want ik moet nog even uitslapen”, dus daar stond ik dan het ontbijt van de jongens te maken. Gelukkig stond Nanette niet heel veel later op en mocht ik de rest van de ochtend in bed blijven liggen.

Later toen ik een keer ’s nachts wakker werd, niet zoveel lucht kreeg en mijn mond open deed om adem te halen zei Nanette :”Waarom roep je mij. Waarom maak je me wakker?” (met een toon van :”Hoe haal je het in je botte hoofd om mij wakker te maken!”) En dit nadat Nanette me twee keer had wakker gemaakt om te helpen met een werkstuk voor haar werk.

Toen ik weer bijna beter was was Nanette ineens erg hulpvaardig en medelevend, misschien omdat ik erg zielig klonk door het snot-in-de-kop (ook al voelde ik me een stuk beter).

Ongetwijfeld is mijn gehoor en brein een beetje in de war door de koorts, maar ik had tijdens de koortsperiode erg de neiging om weg te kruipen in een hoekje in het park ergens. Misschien ga ik de volgende keer maar weer zielig jammeren.

2009-12-18 18-21-22 Kerstconcert bij Kinderhaven Na een hele week ziek zijn konden de jongens toch (met wat medicijnen achter de kiezen) naar hun ‘graduation’. We zijn alle 4 thuis gebleven vandaag om het rustig aan te doen zodat we ‘s avonds tegen 7 uur naar Kinder Haven konden.

2009-12-18 18-41-46 KinderGraduation Warrun Onderweg raakte Max behoorlijk overstuur van het idee dat hij in zijn cowboy outfit moest gaan optreden en Warrun had er wel zin in. We hebben de jochies afgeleverd en gingen zelf naar de andere zaal om hun optreden te bekijken. En ja hoor: Max en Warrun waren 2 van de weinigen die geen hoed op wilden, en die ook weinig meededen met de liedjes. Op den duur ontdooide Warrun een beetje en ging hij mee doen en leek hij er zelfs plezier in te hebben.

2009-12-18 18-42-12 KinderGraduation Max Na het optreden mochten de kinderen een voor een van achter uit de zaal zelf naar voren lopen om op een podium hun ‘diploma’ in ontvangst te nemen. Warrun deed did netjes al snapte hij duidelijk niet zo goed wat nou precies de lol er van was, en Max zag het helemaal niet zitten en stortte zich in mijn armen zodra hij kon.

W&M gingen toch nog samen bij hun klasgenoten zitten voor het bezoek van Santa. Toen die binnen kwam verdewenen alle zorgen voor Max (en Warrun) en riepen en zwaaiden ze hard mee met de rest. Max wilde niet te dicht bij Santa komen voor de foto, maar vond het krijgen van een kado nog wel een goed idee.

2009-12-18 19-21-32 Max naast en Warrun bij de kerstman bij opvang Nadat we kerstkaarten van deze foto hadden gemaakt, zag Warrun deze bij Bert en Tineke staan en merkte op “Dat is Santa niet, dat is John van de office; hij heeft dezelfde ogen!”. Die jongen heeft ook alles door! Hij vond het niet erg en snapte wel dat de echte Santa niet overal zelf kan komen.

Vandaag is mij laatste vrij Woensdag voor een tijd (zie dit verhaal) en ik wild er wat leuks van maken. We zijn vroeg boodschapjes gaan doen, waarbij de jongens heel erg goed hielpen en daarna hebben we, rond de lunch, samen Astroboy gekeken. Erg gezellig.

2011-01-19 17-04-28 Max in ziekenhuis gebroken arm 2Hierna gingen Warrun en Max met de buurjongens (Gavid en David) buiten spelen terwijl ik de spullen klaar maakte om die middag bij Griffin te gaan spelen. Ik hoorde vooral gelach en telkens als ik keek waren ze leuk aan het spelen. Op een gegeven moment, zoals dat meestal gaat, hoorde ik een van onze jongens huilen dus ging ik even een kusje uitdelen. Max huilde ERG hard en wilde wel een kusje op zijn arm. Na het kusje bleef hij hard huilen dus vroeg ik of we er mee naar de dokter moesten (daar wordt hij meestal wel stil van); dat wilde hij zeker niet. Ik bekeek zijn arm gelijk even en kon hem vertellen dat we wel degelijk even naar het ziekenhuis zouden gaan. Max was ENORM overstuur want hij wilde zo graag bij zijn vriendje gaan spelen!

2011-01-19 17-08-34 Max in ziekenhuis gebroken arm 2Max was vlak voor het hek van onze achtertuin, gewoon op vlak asfalt gevallen maar helaas iets te hard terecht gekomen. Hij heeft wat ze een ‘green fracture’ noemden, waarbij hij zo hard op zijn handen terecht is gekomen dat zijn onderarmbotten in elkaar gedrukt zijn en het buitenste (harde) stukje in elkaar is gedrukt. “Voor zover het breuken betreft is dit de beste botbreuk die je kan hebben, wat het bot zit nog precies op de goede plek” zei een arts nog blij. Max was een enorm flinke jongen die heel stoer aan iedereen zelf stond te vertellen wat er gebeurd was en waar het pijn deed. Hierdoor was de verdenking weg van mij omdat hij een heel mooi verhaal had wat zeker niet was ingestudeerd. Max had geen enkel probleem met de x-ray, of het gipsen van zijn arm en hij heeft alles vrolijk meegemaakt. Eigenlijk hadden we best een gezellige middag in het ziekenhuis.

2011-01-19 19-04-15 Max met gipsen armIk zelf was best trots omdat ik Max snel een mitella (‘sling’) om zijn arm had gedaan om hem wat steun te geven waar hij wel blij mee was (en waar hij een compliment over kreeg in het ziekenhuis.) Toen de arts na afloop een mitella probeerde te maken voor Max raakte ze volkomen in de war en kon ik haar wat tips geven om een goed beginnetje te maken. Vorige week had ik ook al een medefietser met een gebroken sleutelbeen een mitella om gedaan (waar hij ook blij mee was en een compliment voor kreeg van de ambulancebroeder). Ik heb blijkbaar toch iets gehad aan mijn EHBO training.

Voor de geinteresseerden: Vorige keer was het zijn rechterarm, nu is het de linker.