Archief voor categorie Werk

Ofwel:

Zegge: Wo (ik) TingdeDong (kan verstaan) YiDienDien (een heel klein beetje) PuTongHua (Mandarin Chinees)

Een maand of 2 geleden is een nieuwe werknemer van ons bedrijf tijdens de vrijdagmiddag lunch aan liefhebbers chinese les gaan geven. Het leek me wel wat om me eens een beetje in die taal te verdiepen dus sindsdien rij ik geregeld met chinese les in mijn oor op de fiets rond, en ik merk dat ik tegenwoordig al hier en daar structuur kan herkennen als ik Chinezen hoor praten.
Voorheen was Chinees voor mij.. eh tja…:Chinees, geen touw aan vast te knopen dus.

Het is dan toch eindelijk gebeurd! Ik ben voor het eerst ECHT nat geregend op mijn fietsje onderweg naar huis. Het begon te regenen toen ik wegging en het regende nog toen ik thuis kwam. Het was niet echt koud, dus prima uit te houden op de fiets, maar ik liep als vanouds lekker te soppen in mijn schoenen. :-D

Ik kan er nog niet over uit: voor het eerst in 2 jaar!

Tja het is alweer een week geleden, vorige week dinsdag 1 Mei. Ik was een beetje laat voor ‘mijn’ wekelijkse vergadering met het controls-team, dus ik rende het kantoor binnen en mijn telefoon begon te piepen dat ik over 15 minuten een vergadering had.

Ik zette mijn telefoon uit, maar het gepiep ging door uit een van de douchecabines waarvoor ik me wilde gaan omkleden. Vervolgens hoorde ik gestommel en ineens komt mijn baas uit die douchecabine rollen op de grond. Ogen wijd open en hij reageerde nergens op. Ik schrok me het apelazerus, maar gelukkig klopte zijn hard nog. Nadat ik om een ambulance geroepen had flink tegen hem zitten brullen todat hij reageerde, en gelukkig was dat redelijk snel (al voelde het heeeel lang). Toen ik hem weer op een bank had gehesen zelf een ambulance gebeld. Wat bleek: hij was die ochtend flink van zijn fiets gestuiterd (tegen een voetganger aangereden) en hij was wat duizelig geworden in de douche, dus hij was even gaan zitten. Blijkbaar mocht dat niet baten en was hij toch nog tegen de deur in elkaar gezakt.

Nadat ik zijn tas had ingepakt en hem in zijn kleren had gehesen werd hij afgevoerd per ambulance. Ik maakte me zorgen over een hersenschudding, maar ‘gelukkig’ was het alleen een gebrek aan medische opvoeding: Hij had een shock van de val, en dat gecombineerd met een lage bloeddruk van nature, een fit lichaam en een warme douche maakte de bloeddruk gewoon net even te laag.

Ikzelf was aardig ‘shaky’ na deze gebeurtenis, en uiteraard veel te laat voor mijn vergadering (en de rest van het team heeft het zonder mij maar niet gedaan…)

Inmiddels gaat het wel weer aardig met mijn baas, hij mocht diezelfde middag weer naar huis, maar hij is nog wel een beetje licht in zijn hoofd af en toe. Hij is ook volstrekt afgeknapt op fietsen. Hij is nu al 4 keer hard van zijn fiets gestuiterd ‘s ochtends en zoals hij zei: “In the morning, I’m a vegetable”, en tja, dufheid is niet geweldig als je op een fiets zit.

Maandag 14 mei, Om 8 uur was ik al in de supermarkt en stond ik met een kar vol weekboodschappen tussen de mensen die melk, thee en koffie kochten (voor kantoor) en onuitgeslapen hoofden die yoghurt, sap en cereals aanschaften zodat ze konden gaan ontbijten.
Thuis kreeg ik een belletje. Vrijdag had ik gereageerd op een advertentie van een uitzendbureau dat vroeg naar mensen die het werk wilden doen dat ik heb gedaan en nu wel weer zou willen doen. Ze had een baan en wilde me graag spreken.
Om 2 uur was de afspraak, midden in het centrum, bruisende omgeving en ook nog wat leuke ontdekkingen gedaan voor een volgend bezoek aan die buurt.
Ik mocht wat tests doen, Word, Excell, PowerPoint, de resultaten waren goed, zeker voor iemand die 2 jaar niet gewerkt heeft, en die Nederlandse versies gewend is voegde ik toe, niet dat het eigenlijk iets uitmaakt denk ik, alhoewel sommige namen van functies kunnen vreemd veranderen.
Ze had een baan, groot bedrijf, hecht waarde aan lange vaste krachten, goede vooruitzichten een leuke functie die bestaat, familie georienteerd bedrijf, project werk, noem maar op. Nadeel full-time. Ik heb sinds 1995 niet meer full time gewerkt en nu Warrun en Max aan ons gezin zijn toegevoegd ben ik helemaal niet van plan om 5 dagen per week te gaan werken, stress op te zoeken enz. enz. Zelfs al zou Branko het voor elkaar kunnen krijgen dat hij 4 dagen per week zou mogen gaan werken. Ik heb gezegd dat ik het niet doe.
Toen ze belde zei ze ook al dat ze voor deze hele week, per direct inval werk had bij mij in de buurt, receptiewerk, niet moeilijk. Ook daar heb ik nee tegen gezegd, onmogelijk om binnen een half uur opvang voor de kinderen te regelen voor 3 extra dagen voor een baan die waarschijnlijk maar net de kosten dekt. Wel kan ik iedere maandag en/of vrijdag werken heb ik gezegd. De kinderen zijn dan toch al in opvang. Ik ben benieuwd, ik heb dit eerder tegen mensen gezegd en nooooiiiittttt meer iets gehoord.

Dinsdag 15 mei, Regen, nat en onwel weer werd er voorspeld. Helen, die ook nog op Courtney moest passen, stelde voor om naar een indoor playground te gaan. We waren er precies op openingstijd. Voor een tijdje waren we ook de enigen.
 Klimmen, klimmen, klimmen, huilend voor het springkussen de angst proberen te overwinnen. Nog meer klimmen maar dan in het stuk voor 4+-ers en wachten op de trein. Het treintje zou om 11 uur een rondje maken. Helen had het nagevraagd om kwart voor 11. De jongens waren allemaal zo vol spanning dat ze makkelijk de minuten voor het hek van de trein konden wachten. Om 5 over 11 ben ik subtiel gaan vragen of we misschien kaartjes moesten kopen voor de trein.  ‘Nee, hij gaat om 11 uur’ een blik op de klok en ‘ik kom eraan’, zei de eigenaar. Het duurde nog even omdat hij een telefoontje kreeg. Max opperde dat ik maar de sleutels moest gaan halen zodat we konden beginnen.
Zoals te verwachten maakte het treintje wat herrie en na het lege, proef rondje, wilden niemand van ons groepje meer. Tenminste, dat is niet zeker. Courtney is geoon in het treintje gepland en heeft haar rondjes gedraaid.
Halverwege sloeg Warrun zich op de borst en zei’ Wawa trein, mama’. HIj wilde wel en ik moest mee. Max keek en zei ” Wawa trein, mama. Max nee, Max Kummie” (da’s zijn konijn (combi van Konijn en Dummie (spraakverwarring in opvang) heeft tot deze naam geleid). Max had besloten en ging niet, hij was hier gelukkig mee. Zelfs ‘s avonds toen Branko het huis instapte werd verteld dat Warrun wel was gegaan, met mama. En Max niet. Warrun deed nog met zijn arm voor hoe het treintje had rondgereden.

Woensdag 16 mei, De voorspelling was slecht, maar uiteindelijk viel het wel mee en hebben  we nog aardig wat tijd buiten in de tuin van het museum ‘Science Works’ doorgebracht.

foto’s Warrun en Max maken een espresso. Met John buiten in het treintje

 

Donderdag 17 mei,  Mainly Music, koffie, pret bij het avondeten een verrassing naast de past met groente prut werd er gretig van de gehaktballetjes gegeten. (Ik had ze ook wel erg lekker gemaakt moet ik zeggen).

De volgende dag hebben ze bij childcare ook alle lasagne opgegeven en Max had zelfs met zijn lepeltje  wat gemorste gehaktprut van zijn t-shirt geschept en in zijn mond gestopt . De juffrouw kwam het speciaal zeggen omdat ze wist dat het geen goede vlees eters waren.

Nanette had vandaag gewerkt (haar eerste werkdag sinds we in Australie wonen!) en ik had haar opgepikt onderweg naar de kinderopvang waar we samen Max en Warrun hebben opgehaald. Ze vonden het maar raar en hadden geen behoefte om Mamma een knuffel te geven. Tenslotte was Pappa er al…

Onderweg naar huis even wat lekker Chinees voedsel afgehaald bij onze favoriete restaurant (we moeten daar echt een keer gaan eten en niet alleen afhalen).

Hoe dan ook, toen we later thuis waren en de jongens vrolijk aan het spelen waren ging er iets mis (zoals wel vaker… een trein ontspoord ofzo), maar dit keer zeiden de jongens geen ‘oh nee’ of ‘oh no’ zoals meestal, nee dit keer was het een overduidelijk ‘oh nooj’ met een zeer Australisch accent zoals tante Ellen dat ook zo goed kan.

Onze ozzieboys :)

Het was vanochtend ECHT koud op die fiets. Ik ben niets meer gewend, het was maar 9°C, dus niet eens zo heel koud, maar ik heb toch maar even iets met lange mouwen aangedaan want een t-shirtje alleen is toch iets te gek.

De afgelopen dagen heeft het redelijk wat geregend, maar toch waren alle tunnels nog behoorlijk droog en heb ik de belofte die bij elke tunnel staat nog niet waar zien worden:”tunnel subject to flooding”. Maar vanochtend, lekker zonnetje in de kou, droog weer en ineens staat er een dikke laag water in een van de fietserstunneltjes!

Ik heb er natuurlijk gelijk een plaatje van geschoten. In de middag was de tunnel weer mooi droog en berijdbaar.

Er is een hoop bij te werken

2007-05-22 12-09-36 Aquarium bezoek met Helen John en Courtney.JPGDinsdag 22 mei, De Parentgroup bijeenkomst zou de normale gang van zaken zijn. AquariumGisteravond belde Helen dat ze weer een dinsdag voor Courtney ging zorgen en samen vonden we de weersverwachting niet een erg aangenaam vooruitzicht om de ochtend in een park door te brengen.
We zijn naar het Aquarium geweest. En erg veel pret gehad. Zo kan je als je op het terrasje zit allemaal trams en treinen zien. En aan het eind (voor mensen die het gebouw kennen) werd niet doorgerend naar het speelplaatsje maar hebben we naar een duiker gekeken die uitleg gaf vanuit het grote aquarium.

2007-05-22 16-22-52 Haai en Nemo sokken aan.JPGZondag 20 mei, We hebben het weken en dagen lang beloofd en gingen het ook waarmaken we gingen weer zwemmen met de jongens. Helaas ging Warrun met zo’n vaart door de zwemluiers heen dat de pret al snel over was.
Omdat we in de buurt waren en het achterlicht van de auto kapot was naar de winkels gereden om een nieuw lampje te halen. Naast de autowinkel zit een babywinkel met een thomas de trein speeltafel en nog wat andere speeldingen. Dat gaf ons ruim de tijd om te winkelen en diverse artikelen te bestuderen. 2007-05-20 17-17-16 Film kijken met Branko.JPGUiteindelijk zijn we zo lang weggeweest dat we besloten om de kinderen niet meer in bed te stoppen, of dat echt verstandig was…..
Branko heeft met de kinderen ‘s middags film gekeken of ze waren best moe of het was eng, ze zaten met zijn drieen tegen elkaar aan gekleeft.

nt-bunk-3-way-convertable.jpgZaterdag 19 mei, De ochtend hebben we weer besteed aan het bekijken en uitzoeken van kinderbedden. En we hebben besloten! Nu nog alleen besluiten in welke winkel we het bed gaan kopen.

Vrijdag 18 mei, Branko brengt de jongens naar opvang. Ik zit in pyjama nog te ontbijten, en naar binnengekomen e-mails te kijken als mijn mobiel gaat. ” De jongens!, ze zijn toch niet ziek” gaat er gelijk door mijn hoofd. Gevolgd door allemaal scenario’s wat er kan zijn, hoe ik ze op kan gaan halen, of ik Branko zal bellen omdat hij de auto heeft enz.

Tot mijn verbazing is het het bureau waar ik maandag langs was geweest. Ze hebben voor vandaag iemand nodig voor bij de receptie, of ik kan. Nu had ik bedacht dat ik geen nee zou zeggen tegen werk, zo’n beetje ongeacht wat het zou zijn, en dus zei ik ‘Ja’. Snel 5 setjes kleding gepast en afgekeurd, uiteindelijk redelijk tevreden met een ‘kantoor-outfit’ het huis verlaten. Bijelkaar geraapte lunch in mijn tas. Het werk was aan de receptie van een bedrijf dat kantoor houdt aan South Bank. Voor de ‘bekenden’ van Melbourne. Als ik wat voorover hing kon ik lang de flat kijken waar ik op uitkeek en zag ik de rivier, met aan de overkant het aquarium. Als ik in de vergaderkamer ging staan op het hoekje kon ik de hele South Bank afkijken van de bruggen links tot MCG gebeuren rechts. Het werk was niet moeilijk, eerlijk gezegd vraag ik me af waarom ze nog een receptioniste nodig hadden, maar ik klaag niet. Ik heb een leuke ervaring gehad. Hoofdzakelijk heb ik wat telefoontjes doorverbonden en couriers aangewezen waar de spullen stonden die ze op moesten halen. Mijn collega receptioniste zei om 11.30 tevreden dat ze de post had gedaan, haar tijdlijsten had bijgewerkt , haar footy-tips (de australianfootbal uitslagen voor dat weekend) had voorspeld, nu thee had en een goed vooruitzicht had naar een middag waarin geen van de vergaderkamers in gebruik was, wat inhield dat er dus ook vrijwel niemand langs de balie kwam en er niets opgeruimd hoefde te worden. Of ik niet even een pauze nodig had/ wilde hebben. Ik zat er net 2 uur en had al 1 telefoontje doorverbonden en 2 kopjes thee gehad, ik ben dus maar even naar de wc gewandeld.
Om 4.30 mocht ik weer naar huis. Het was een leuke dag, andere omgeving, een goed gevoel. Branko pikte me op vanuit zijn werk, we zijn de kinderen gaan helen en het hele gebeuren gevierd met wat afhaal chinees.
Daar nog een leuk gesprek gehad met de mensen die de plek runnen. Ze wonen hier nu 3 jaar en hadden moeilijk kunnen wennen. Voorheen zaten ze in Spanje en daar liepen ze zo naar buiten en kon je gezelligheid vinden en een biertje nemen met wie – en waar dan ook. Nu zitten ze een stuk buiten het uitgaansgebied min of meer in een buitenwijk (net als wij) en da’s anders.
2007-05-22 11-45-47 Aquarium bezoek met Helen John en Courtney.JPGIk vond het een leuk verhaal; een chineesrestaurant houder die gezelligheid zoekt in een uitgaansgebied iets dat niet in het hokje paste waarin in chineeserestauranthouders had geplaatst (kennelijk). De man kwam uit HongKong, misschien verklaard dat wat meer.
(op de foto kan je het kantoor zien, boven de vlag die je vindt boven de groene boei)

Sinds ik ben afgestudeerd heb ik altijd al part-time willen werken, maar het is er nooit van gekomen om diverse redenen.

Vanaf vandaag is het anders! Vanaf vandaag hoef niet meer te werken op woensdag! Ik kijk al 2 weken stuiterend uit naar deze eerste vrije dag, en tot nu toe bevalt het uitstekend!  :lol:

W&M hebben ons laten uitslapen tot half 8 en daarna heeft Nanette pannenkoeken gebakken die we met zijn vieren in alle rust hebben verorberd. Nanette had vanochtend afgesproken met Helen en Michele dus heb ik de tijd gebruikt om de kinderstoelen en WC’s te boenen en een berg administratie weg te werken. Op dit moment is Nanette naar een intake-gesprek en liggen Warrun en Max lekker te slapen. Als ze zo wakker worden gaan we denk ik lekker in een speeltuin spelen. (alhoewel de jongens wel eens andere ideeen hebben over dat soort dingen)

Het komt er eigenlijk op neer dat we deze vrije dagen betalen van ons pensioen, en vooralsnog heb ik daar geen problemen mee. Ik geniet graag nu van een beetje mijn pensioen terwijl mijn zoontjes nog klein zijn.

Jawel, het is gelukt. Kort nadat de jongens wakker werden kwam Nanette thuis en hebben we gezamelijk gelunched, waarna we samen naar Moonee Ponds Central zijn gegaan. Daar scheidde onze wegen: Nanette ging boodschappen doen en ik ging met Max en Warrun naar de glijbaan in het park. We hebben er ERG veel pret gehad, vooral toen ikzelf ook van de glijbaan ging, en toen het al aardig donker werd besloten we toch maar om terug naar huis te gaan.

Op de terugweg hadden we slechts 1 banaan om te delen en Max en Warrun moesten elkaar steeds helpen herinneren dat ze ‘samen deluh’ moesten. Toen de banaan op was begon Warrun verontwaardigd Max ervan te beschuldigen dat hij nog banaan had maar die niet wilde delen hetgeen tot een zeer komische diskussie leidde in hun eigen taaltje. Uiteindelijk bracht een passerende kat die de kar kopjes gaf genoeg afleiding om de discussie te stoppen.

Ik kan waarlijk zeggen dat deze eerste vrije dag me zeker zal heugen. Het samenzijn met Nanette en de kids is altijd erg leuk, en dit is gewoon helemaal extra! Een soort mini-weekend midden in de week. :)

2007-06-13 12-26-06 Scienceworks speelrekVandaag was mijn tweede woensdag dat ik niet hoef te werken. Het is moeilijk om op tijd weg te gaan op dinsdag, want ik wil toch mijn werk goed achterlaten zodat mijn collegae er goed mee verder kunnen. 2007-06-13 12-28-40 Scienceworks speelrekNanette belde me gelukkig om me te helpen herinneren naar huis te gaan.

Nanette had met Helen (en John) afgesproken bij the Science Works, en ik ben meegegaan zodat Nanette en 2007-06-13 12-33-20 Scienceworks speelrekHelen even rustig wat tijd met elkaar hadden zonder ogen in hun achterhoofd te hebben. Ik heb me erg vermaakt bij de scienceworks, zowel met de exposities/speeltjes als met de drie rondrennende kereltjes.2007-06-13 12-34-13 Nanette en Helen

Toen de jongens sliepen heb ik even wat spulletjes gehaald bij de plaatselijke bouwmarkt, en de rest van de middag hebben we rustig thuis doorgebracht met het bekijken van een videoband van Pingu die ik van mijn baas had gekregen.

Nog niets gehoord van de baan waarvoor ik die woensdag op stap was geweest. De mensen van de saaie baan van donderdag hebben wel terug gebeld. Ze hadden iemand gevonden die goed in het team paste! (Ik was het niet, niet dat mijn kwalificaties niet goed waren…)

Vanmorgen naar het bureau gebeld dat mij naar het woensdag gesprek had gestuurd. Ze gingen gelijk bellen om na te vragen hoe het zat, het is nu 3 uur later…