Archief voor categorie Warrnambool 2009

De hele week zijn Warrun en Max al aan het aftellen want vandaag vertrekken we voor een vakantie! Nanette nam ‘s ochtends het heft in handen en organiseerde onze bagage terwijl onze jochies TV zaten te kijken. Om 11 uur vertrokken we al op weg naar Warrnambool.

2009-03-28 14-20-14 Max in de auto naar Warrnambool Na een half uur waren we al 2 km verder, toen nog even via de fruitboer en de benzinepomp waarna we nog eens een half uur later een eerste geplande stop hadden, voor een plasje en nog wat fruit (een fruitkraam naast het bezinestation (?!)).

2009-03-28 14-20-37 Warrun met mooie tekening in de auto naar Warrnambool Onderweg gaf de TomTom op een gegeven moment aan dat we een afslag moesten nemen, we misten hem een beetje doordat de jongens wat aan ons vroegen, en toen bleek dat we op een nieuwe rondweg rond Geelong zaten (erg handig) alleen TomTom snapte dat niet zo heel best. Tegen de tijd dat we weer in de buurt van oudere wegen kwamen werden we beschaafd via een andere route naar onze eindbestemming geleidt, zonder dat we zelf druk in een kaartenboek hoefden te bladeren, helemaal goed! Dezelfde afleidings tactiek van de jongens zorgde voor nog een paar gemiste afslagen, maar TomTom heeft ons onverstoord netjes in Warrnambool gekregen.

2009-03-29 08-59-15 Spelen in het huisje in Warrnambool Warrun in rood Daar aangekomen waren de jongens wild enthousiast over het hele appartement, en in het bijzonder het stapelbed; ze hebben een hele tijd in het appartement gespeeld, geklommen en gerend.

Tegen de tijd dat we de spullen een beetje hadden uitgepakt besloten we dat ik wel met de jongens zou kunnen gaan zwemmen2009-03-28 17-22-42 Zwembad bij de camping terwijl Nanette even boodschappen ging doen. Toen ze terug was gingen we uit bad en gelijk onder de douche en pyama’s aan (niet tegelijk). Nantte maakte voor ons een heerlijke maaltijd en tijdens het eten suggereerde ze dat we daarna wel even een rondje over de camping konden wandelen/fietsen om te zien wat er zoal te zien is. Warrun en Max vonden het prachtig om zo laat nog in hun pyama buiten rond te fietsen. Hierna gingen redelijk goed in het nieuwe bed slapen.Wijzelf zijn om 9 uur naar bed gegaan, want het is tenslotte vakantie en we willen bijslapen ;). De jongens werden een beetje te vroeg wakker en na een paar keer terug te zijn gestuurd was het eindelijk een tijdstip dat we op konden staan.

We werden vandaag vroeg wakker gemaakt door Warrun en later Max, maar we konden ze een eerste keer nog overtuigen terug naar bed te gaan. Op een gegeven moment stoorden we ons aan een harde piep die zich af en toe herhaalde, en toen Max er ook over kwam klagen besloten we maar om het schuldige brandalarm van het plafond te demonteren.

2009-03-29 08-59-15 Spelen in het huisje in Warrnambool Warrun in rood Het was koud deze ochtend dus we hadden moeite om uit bed te komen. Nanette had een mooi ontbijt met bacon & eggs gepland en nadat we dat hadden verorberd gingen de jongens druk aan het spelen klimmen en lachen rond het stapelbed. (eerst al het speelgoed omhoog gooien om vervolgens naar boven te klimmen om alles weer naar beneden te mikken).

2009-03-29 10-54-30 kabelbaan bij de Children's Adventure Playground (Max Rood) Door de koud zagen we het nog niet zo zitten om naar het strand te gaan dus ging ik op de step en  met de jongens op de fiets naar het grote park met “the Children Adventure Playground”. Nanette bracht de auto met all onze spulletjes. Zodra de jongens de enorme speeltuin in zicht kregen stapten ze graag van hun fiets af om druk aan het spelen te slaan. Eerst het doolhoof door, en daarna in volle vaart naar de kabelbaan. Ze wisten het bij de kabelbaan langer vol te houden dan ik dus zodra ik warm en bekaf was (van het opheisen van de kabelbaan) stimuleerden we de jongens om ergens anders te gaan spelen. 2009-03-29 11-17-59 Children's Adventure Playground (Max Rood) Ze kozen om naar de speelvijver te gaan waar het water volgens Max  “ijsblokjes koud” was, en inderdaad als je er doorheen liep deden na 5 stappen de voeten al pijn van de kou. Vlak naast deze vijver was een grashelling waar je ook erg goed van af kan rollen dus de pret kon niet op. Langzamerhand speelden de jongens van de ene speelplaats naar de volgende, zich steeds dichter naar de parkeerplaats toe zodat we tegen 12 uur in de auto konden stappen terug naar het appartement. Warrun dacht er anders over en besloot om samen met mij terug te gaan fietsen terwijl Max met Nanette in de auto gingen. Op het uitzichtspunt over het park kwamen Warrun en ik ze nog even tegen en daarna gingen we ieder op onze eigen route verder.2009-03-29 12-59-50 Children's Adventure Playground Park [stitched]

 

 

 

 

 

We hebben buiten voor het appartement onze lunch gegeten en daarna gingen we op weg naar ‘het’ strand. 2009-03-29 15-07-21 baai bij Middle Island (Warrnambool) Nanette stelde voor om even een stukje rond te rijden en wat verder rond te kijken dit bracht ons bij een strandje vlak naast een zee-reservaat waar een ondiepe binnenbaai het strand verbond met een aantal rotseilandjes. Op deze eilandjes wonen beschermde mini-pinguins er er schijnen waakhonden te wonen die speciaal getraind zijn om de pinguins te beschermen tegen roofdieren.  Ik zie het helemaal voor me, piepkleine pinguins met een dikke labrador ernaast op wacht :)

2009-03-29 15-32-18 baai bij Middle Island (Warrnambool)Max had een hele diepe kuil gegraven en uiteindelijk ging Warrun hem helpen totdat ze echt niet meer bij de bodem konden komen. Om 4 uur vonden we het tijd om terug te gaan en bij terugkomst gingen we gelijk maar weer naar het zwembad ditmaal met z’n vieren. Waarna we weer netjes in pyjama aan het avondeten konden schuiven waar Max en Warrun vooral hun groente vol smaak op zaten te eten.

Na wat geruzie over wie in welk bed ging slapen sliepen ze kids snel en gingen wij naar onze vaste stek op TV kijken: So You Think You Can Dance.

Tower Hill is vlakbij Warrnambool en daar moesten we weer even langs. Het is alweer 9 jaar geleden sinds we daar geweest waren maar het gaf toch een bekend gevoel toen we de weg af reden de krater in.

Maar voordat we Warrnambool uitreden en de krater in wilden we eerst wat broodjes kopen voor de picknick die we hadden gepland in Tower Hill (het is gewoon leuk om aangevallen te worden door Emu’s terwijl je probeert te eten) maar dat kostte wat moeite. We konden een paar koffiebroodjes vinden bij een milk-bar en toen Nanette koffie kocht bij iets van een nacht-club kreeg ze instructies naar een bakkerij om de hoek. Deze bakkerij was niet geweldig maar ze hadden wel, bleek later, erg lekkere hot cross buns. (We waren duidelijk buiten het seizoen op stap). Terwijl we Warrnambool uiteindelijk uit reden kwamen we langs 3 andere bakkers die er prima uit zagen.

Ik had het gevoel dat we weer op een grote reis waren hoewel ik wist dat het maar 10 minuten rijden was, en de afslag voor de krater kwam een stuk sneller dan verwacht. Zodra we deze afslag in gingen raakte de TomTom, vrij letterlijk, van de kaart omdat die de wegen in de krater niet herkende. Eigenlijk hadden we hem ook niet meer nodig. Er is 1 weg in, een parkeerplaats halverwege en weer een weg eruit.

2009-03-30 10-32-42 Tower Hill (Max gele kraag) Terwijl Nanette de auto parkeerde riep ze enthousiast dat ze twee emu’s bij het bezoekerscentrum zag, dus daar gingen we eerst maar even kijken. Vervolgens deden we allen een plassen (in daarvoor bestemde toiletten) en gingen we wandelen over de Lava planes boardwalk. We pakten net de kleine houten fietsen voor de jongens uit de auto toen 2009-03-30 11-30-11 'wilde' koala Nanette een koala spotte vlak boven de auto. Tijdens de wandeling/fietstocht riepen W&M steeds ‘Dit is FUN!’ en we hebben met zijn allen bij onze korte wandeling een half dozijn emu’s gezien een skink en een slang, en verder het mooie landschap.

2009-03-30 11-55-41 hockey (Max geel) NU was het tijd voor een kleine picknick met koffiebroodjes en chocomel (“JAAAH PICKNICK” aldus M&W). We moesten eerst de picknicktafel veroveren op de grootste vlieg die we ooit gezien hadden: 2009-03-30 11-12-06 grootste vlieg OOIT!20cm groot, minstens! De kerels gingen lekker rondjes rennen rond de bomen en met een bal rondschoppen ook vonden ze snel wat stokken en werd het spel hockey ontdekt. Ondertussen ontdekte Nanette nog een slapende koala die na een tijdje wakker werd en zowaar echt bewoog!

 

 

Onderweg terug naar Warrnambool reden we langs Thunder Point (uitzichtspunt) even kijken hoe de zee erbij lag. Warrun had vooral plezier met een stukje 2009-03-30 12-39-47 Thunder Pointhardlopen samen met mij, maar verder kon het ze niet zo boeien. Ik vond het zelf wel een indrukwekkend uitzicht. Toen we vertrokken bij Thunder Point stelde Nanette voor dat we Fish & Chips gingen eten, dus werd TomTom geraadpleegd om ons naar de dichtstbijzijnde fish&chips tent te begeleiden. 2009-03-30 13-24-32 Fish and Chips in Warrnambool Warrun in blauw Dit faalde omdat de zaak die werd aangegeven op maandag dicht was. Nanette reed even een rondje en zo kwamen we aan bij een milk bar die ook fish&chips had. Een zeer vriendelijk stel verkochten ons een lekkere (verse) hap waar onze kereltjes ook lekker van mee zaten te smullen:”In deze vis zit ‘CHICKENNnn’ (download hier de reclame waar dit vandaan komt), mjammie!”. 2009-03-30 13-36-48 IJsje na de Fish and Chips in Warrnambool Max in geel Daarna aten we nog een ijsje en bevestigden de jongens dat ze ‘vakantie’ wel leuk vinden. Toen iedereen in de auto zat om weer verder te gaan en ikzelf op het punt stond om in te stappen kwam de uitbater van de winkel naar ons toe om ons een pakketje paaskoekjes te overhandigen met de beste wensen en de hoop dat we het naar onze zin hadden gehad. Helemaal top!

2009-03-30 14-44-31 Nieuwe boeken lezen in het vakantiehuisje in Warrnambool Max in geel Terug in het appartement was het tea-time en nuttigden we  thee en fruit. Toen Nanette een boekje gingen voorlezen aan Max en Warrun zaten twee zeer vermoeide jongens tevreden tegen haar aan te leunen. Ze waren echter nog zeker wel te porren voor een trip naar het adventure play park dus dat deden we dan ook! (ze wilden liever naar het park dan naar het strand).  In het park gingen ze al in de zweefmolen met autobanden aan een ketting en nam ik de taak op me om ze lekker hard rond te draaien. 2009-03-30 15-33-17 Speeltuin in Warrnambool Max in geel Warrun in blauwTegen de tijd dat ik uitgeput en duizelig ter aarde stortte gingen ze verder naar de glijbaan om daar met een andere jongen (die ook al plaats had genomen in de zweefmolen)  vanaf te sjeezen. Vervolgens gingen we verder naar de kabelbaan, terwijl ik onderweg demonstreerde hoe leuk het is om een grote groep zeemeeuwen de lucht in te jagen.

2009-03-30 16-25-22 kabelbaan bij de Children's Adventure Playground (Warrun blauw) Uiteindelijk kwamen we bij de kabelbaan/flying fox waar Max en Warrun de ‘jonger dan 12′ versie probeerden te verslijten terwijl Nanette en ik doodsangsten uitsloegen in de ‘ouder dan 12′ versie. 2009-03-30 16-29-44 kabelbaan bij de Children's Adventure Playground (Warrun blauw) Toen we genoeg hadden van de flying fox gingen nog even van een heuveltje af laten rollen waar Nanette verkondigde dat we bij het Pebbles cafe zouden gaan uit eten.

Zo gezegd zo gedaan dachten we. Pebbles was helaas al dicht (op maandag allen ‘s ochtends open) dus gingen we teleurgesteld op zoek naar een afhaalchinees toen we opeens een chinees buffet restaurant vonden. (Ondanks dat ik, Nanette eigenlijk een hekel heb aan buffetten bleek dit een goede plek voor onze familie te zijn. 2009-03-30 17-24-37 uit eten bij Chinees buffet De kinderen konden gelijk zien wat er te eten was en er was geen wachttijd om het eten bij je tafel te krijgen.) We schoven enthousiast aan en we hebben alle 4 lekker zitten eten van alles wat er werd aangeboden. Tevreden volgegeten gingen we daarna naar het appartement terug waar de jongens (volgens belofte) nog even in de speeltuin mochten spelen.

2009-03-30 18-55-27 zoals beloofd, nog even een spelletje Het was toen al ver voorbij bedtijd maar we ontdekten dat de games-room de volgende ochtend pas na ons vertrek weer open zou zijn, dus daar moesten we nog even gebruik van maken voordat we gingen slapen. Dit hield in dat de jongens samen met mij gingen autoracen, en 2009-03-30 19-04-47 zoals beloofd, nog even een spelletjeNanette vervolgens even ging ping-pongen.

Veel te laat stonden de jongens uiteindelijk onder de douche het zand van zich af te schrobben en ze vielen bijna in slaap zodra ze in bed lagen.

De vakantie is tot nu toe een groot succes. Max en Warrun vinden eigenlijk alles leuk wat we doen, ze proberen alle soorten eten die ze nog nooit gezien hebben, spelen dolenthousiast en uiten geregeld zinnen als:”Oh dit was ZO fun!”,”Ik wil dit morgen weer doen”, “Ik wil morgen precies hetzelfde toetje”,”This is mijn favorite!”. Ik verbaas me eigenlijk steeds meer hoe positief en open de jongens zijn voor de activiteiten die we ze voorschotelen.

om half 8 werd ik wakker in een, tot mijn verbazing, nog steeds slapend huis, dus ik draaide me om met de woorden van Nanette in mijn hoofd:”Moeten we een wekker zetten voor morgen” en mijn reactie:”Nee hoor, de kinderen maken ons ruim op tijd wakker”. Gelukkig: om kwart voor 8 kwamen Max en Warrun beide bij ons in bed en was het tijd om op te staan. Dit keer maakte ik ontbijt terwijl Nanette als een wervelstorm door het huis ging om alles in te pakken.

2009-03-31 08-41-44 de auto was nat dus moest gewassen De jongens zagen de auto en besloten:”This is very bad!”; hij was namelijk helemaal nat van condens. Gewapend met een doekje en een trekker gingen ze aan het werk om de auto helemaal schoon te maken, ze haalden er zelfs een opstapje bij:”Ja dis is good”. Nadat de auto schoon was kon er ook nog heel even naar het ontbijt gekeken worden en om half 10 vertrokken we naar het Pebbles cafe om koffie te drinken. Dit was omdat dit cafe een kinderspeelhoek had (soundproof volgens de advertentie) en we daar gisteren wilden gaan eten, maar toen was het dicht. Zodoende wilde Nanette er nu een koffie gaan halen terwijl de jongens zichzelf vermaakten. Warrun raakte diep gefrustreerd door de besturing van de computerspelletjes (als hij de controller bewoog deed de auto dat niet, zoals bij de Wii) maar toen ik hem overtuigde om met het andere speelgoed te gaan spelen waren de jongens weer tevreden.

Om kwart over 11 verlieten we Warrnambool (na een inlaadactie bij de pinautomaat) op weg naar de eerste stop in Mortlake. Het was maar 50 km verder maar het reizen moet ook leuk blijven voor de kids en TomTom had ons al verteld dat er halverwege niet echt een speelplaats was om te stoppen. Na het tanken hadden de jongens wel zin om even te klimmen en terwijl ik de locale economie stimuleerde en wat boodschapjes haalde voor de lunch. We zouden we in Lake Bolac nog een keer stoppen (50km verder) maar we hadden het gevoel dat we net in de auto zaten dus reed Nanette liever door tot Ararat waar we bij de McDonalds de jongens even lieten spelen. McDonalds heeft tegenwoordig ook gratis WiFi hotspots dus we konden gelijk even onze email bekijken. Mekkus (zoals het hier genoemd wordt) doet goed zijn best om redenen te verzorgen voor ons om er even binnen te wippen (en binnen te houden met hun trage internet): klimrekken voor de jongens en internet voor ons :) Het internet wist ons ook te melden dat de weersverwachting in deze regio een stuk warmer is dat we hadden verwacht en ook warmer dan in onze woonregio. We hadden dagen met zo’n 30 graden voor de boeg. Misschien toch nog buiten zwemmen?

Onderweg merkten we dat Max echt goed verkouden was geworden en hij heeft er inmiddels ook een hoestje bij ontwikkeld, dus toen we stopten kreeg hij gelijk een stoot Nurofen om te zorgen dat hij zich wat lekkerder voelde. We zijn allemaal een klein beetje gammel nu dus het is te hopen dat we de vakantie nog in goede orde doorkomen.

Om half 4 kwamen we bij Grampians Sunrise Holiday Village (in Promonal) aan waar we een lege receptie vonden met een briefje met 2 sleutels erbij:”Sorry dat we er niet zijn om jullie te ontvangen, maar hier zijn jullie sleutels”; voor ons en nog een ander stel. Max en Warrun werden gelijk achtervolgd door de residente kippen en eenden en Warrun schrok zich rot toen hij een autootje liet vallen en daar gelijk 3 kippen bovenop doken. Ik wist het goed te praten door te zeggen dat ze hem leuk vinden en graag met hem willen spelen (stel je zijn positie maar voor, een kip die tot je heupen komt). Deze notie herhaalde hij nog een keer of wat in de loop van de dag aan iedereen die het wilde horen.

Warrun en Max gingen op ontdekkingstocht terwijl wij de auto uitlaadden. Drie 2 onder 1 kap huisjes staan aan een groot veld met in 1 hoek een speeltuin en ernaast een recreatieruimte, de jongens kwamen al snel in deze ‘games’ room waar ze helemaal verknocht raaktten aan de grote boekenkast en de billiardtafel. Warrun had een autotje gevonden wat de ballen op de tafel netjes op een rij legde en Max kwam met een plastic zwaard en 4 boekjes in zijn armen naar het huisje om zich lekker met de boekjes op een stoel te installeren.

We gaven de jongens een doos Lego die we hadden meegenomen om ze even binnen te laten spelen voor het eten, en na het eten (soep uit blik) gingen ze per normaal ritueel naar bed. Behalve dat ze na 1.5 uur nog steeds vrolijk in hun bed zaten te spelen en ik ze nog eens duidelijk moest helpen herinneren dat ze moesten gaan slapen. Dit deden ze dan uiteindelijk ook na de opmerking van Warrun: “Het was een leuke dag papa”.  :)

Max is inmiddels echt zeer verkouden en werd er wakker van. Eerst probeerde Nanette Max naast mijn in bed te leggen terwijl zij in zijn bed ging maar toen kroop hij daar weer bij haar dus besloot Nanette MIJ naar Max’ bed te sturen zodat zij en Max in het grote bed konden slapen. Nanette was uiteindelijk vrolijk om 8 uur opgestaan alsof ze vreselijk had uitgeslapen totdat ze zag dat de klok in de huiskamer  een andere tijd aangaf dan die in de slaapkamer. De slaapkamer liep een uur voor waardoor ze dus eigenlijk om 6 uur was opgestaan.

2009-04-01 07-56-40 Vroeg naar de winkel Warrun in geel Max met streep Nog voor het ontbijt gingen we allemaal even naar de plaatselijke general store, Max en Warrun op de fiets en wij lopend. Ze vonden het wel spannend om op de ‘grote’ weg te rijden. Op de terugweg werd de spanning iets te groot en gleed Max onderuit op het losse grind aan het randje. Hij werd door Nanette verder terug gedragen.

2009-04-01 09-13-26 Peggy de Pony Daarna zou het tijd zijn voor beesten voeren maar er was niemand te bekennen (geen gasten en geen eigenaars) dus hielden we het maar voor gezien. Later bij de koffie had Nanette twee appeltjes klaar gemaakt voor het paard Peggy en de ezel Delilah; Max en Warrun vonden het prachtig om ze te voeren al vonden ze het bijna net zo eng (spannend) als Nanette.

Volgende programmapunt: een bezoek aan Halls Gap. Ik had in mijn hoofd dat we in het informatiecentrum vast wel wat leuke dingen konden vinden en dan vervolgens wel een wandelingetje met de jongens konden wagen. We parkeerden bij de grote ‘i’ en ik wandelde even naar het postkantoor om te vragen of ik daar een fax kon versturen (zie ook dit verhaal). Warrun en Max renden gelijk enthousiast met me mee en op de terugweg naar de auto, waar Nanette braaf zat te wachten, mochten ze van mij wel naar de grote speeltuin die ze met grote  ogen aan het beloeren waren. Ik gebaarde Nanette dat ze de auto bij de speeltuin moest parkeren en zo waren we al snel van ons programma afgeweken.

2009-04-01 12-20-45 lunch bij Bambruk Om 11 uur kwamen we bij Bambruk aan, het cultureel centrum waar we ons installeerden voor een vroege lunch. We hadden van alles wat besteld: wilde bostomatensoep, tacos, scone, frisdrank met ijs, iced chocolate en Emu worstjes met aardappelpuree. Max offerde zich op om de scone op te eten terwijl Warrun zich, een beetje verassend op de Emu worsten stortte die hij bijna helemaal alleen verorberde (Nanette keek een beetje droef hoe haar bestelling voor haar ogen verdween, maar was zeer blij met de eetlust van haar kleine man)

Na het eten gingen we op weg naar de McKenzie Falls en het Boroka uitzichtspunt. Op het kleine kaartje wat we hadden zag ik een korte route erheen maar de weg bleek halverwege een eenrichtingsweg te worden, de andere kant op. Op dat punt was wel net een parkeerplaats voor een wandeling naar de Silverband Falls dat wilden we dan wel even proberen. Warrun en Max haakten al heel snel af, en zodoende ging Nanette alleen verder en bleef ik met de jongens op haar wachten. Na een paar minuten wilden ze mama gaan halen en gingen we een stukje verder maar toen ze Nanette niet zagen gingen ze terug naar hun bankje. Nog even later besloten we om maar alvast naar de auto terug te lopen, en terwijl we dat deden zei Warrun:”Ik vind het ZO leuk als mama nu komt”.

2009-04-01 14-10-56 Boroka lookout We reden vervolgens terug en gingen langs de andere weg naar het Boroka uitzichtspunt, waar de jongens even op de step mochten rijden. Bij dat uitzichtspunt waren wat andere Nederlanders de boel aan het bekijken. Warrun raakte erg overstuur toen hij merkte dat de step weer terug in de auto ging en niet met hem mee naar de wc.

We gingen terug naar huis en hielden onze ogen open voor de afslag naar McKenzie Falls, maar helaas, niets te zien. Waterval zoek! 2009-04-01 14-48-45 Warrun in de Grand Canyon in de GrampiansWe stopten als alternatief even bij de wonderland parking terwijl Max bleef slapen, en Warrun en ik gingen even het begin van de  Grand Canyon bekeken.

Terwijl we terug reden viel ook Warrun slaap, althans dat dachten we todat Warrun zei:”Papa ik zei dat je STIL moest zijn!”, Nanette besloot dat we wel even door konden rijden naar Ararat voor boodschappennu de kinderen wel even sliepen. Ararat was een heel stuk verder dan verwacht, en halverwege werd Max ineens hard brullend wakker en zijn we gestopt om er achter te komen wat er nou eigenlijk was. Het bleek niets te zijn.

In Ararat heb ik de fax voor mijn werk verstuurd en hebben we boodschappen gekocht voor de rest van de week, inclusief ijsjes voor de terugweg en een Wall-E, Eva en MO voor Max en Warrun .

2009-04-01 19-49-14 In het stapelbed Warrun bij gordijnTerug bij het huisje aangekomen zei Max:”Ik ga buiten spelen mama” en weg waren ze. Na een tijdje kwamen ze terug en hebben ze een nieuwe DVD bekeken (Finley the Fire Engine) terwijl Nanette kookte.

 Daarna was het bedtijd en dit keer wilden ze in het bovenste bed. Max kwam er al snel achter dat hij het te eng vond en wilde weer beneden slapen, maar Warrun hield het tot ‘s ochtends vol en besloot de volgende dag dat hij het beneden fijner vond.

31 maart. Fisker_Karma049Toen we de kinderen in bed hadden besloot ik eventjes mijn werk-mobiel aan te zetten om te zien of er nog paniek was uitgebroken, en tot mijn verbazing had ik ontvangst, en zeker niet tot mijn verbazing waren er twee berichten dat ze me nodig hadden op mijn werk (“please call me, urgent 8/10″ was het bericht. Ik belde mijn baas (Simon) en het blijkt dat ze me graag aanstaande zondag naar de USA willen sturen voor de start van een nieuw project (de Fisker Karma), of dat kan. Hm, dat moeten we even uitzoeken, het grootste probleem is dat als ik Australie verlaat zonder eerst een visum aan te vragen ik het land niet meer in mag, en dat zou sneu zijn. 

1 april!  en het bovenstaande is geen grapje. Na het ontbijt heb ik weer met mijn baas gebeld en uitgelegd dat ik eigenlijk het land niet meer in kan als ik zonder visum vertrek. “Shit” was de reactie en vervolgens kwam er een hele trein in actie: Michele ging mijn paspoorten en visum thuis opzoeken (dit was de eerste keer van alle weekenden weg dat we onze huissleutel bij iemand hadden achter gelaten), Simon zou de spullen vervolgens bij haar ophalen waarna hij, gewapend met een fax van mij waarin ik hem machtig, een return-visa voor mij kon aanvragen bij de daarvoor bestaande instantie. Het bleek verdomd handig dat ik aan Nanette had gesuggereerd een huissleutel bij Michele achter te laten, want anders was Simon op en neer naar de Grampians gereden (toch 6 uur rijden).

Op 2 april kreeg ik een SMS van Simon dat hij het visum had geregeld. Ik belde hem nog even op om wat dingen te vragen (zoals: Moet ik een visum hebben voor de VS?) toen hij opmerkte: “Je hoeft me niet elke dag van je vakantie te bellen hoor. Nu ik je toch aan de lijn heb….”.

Toen we zaterdag thuis kwamen en we hadden uitgepakt belde ik Simon om te melden dat ik weer in Melbourne was. Om 6 uur kwam hij mijn reisbescheiden inclusief paspoort met gloednieuw visum brengen en een visum voor Amerika. De rest van de avond is besteed aan het HEEEL uitgebreid in bed stoppen en knuffelen van Warrun en Max en het inpakken van mijn spullen (vooral al mijn spullen op mijn laptop zetten). Max vroeg een beetje bezorgd of ik vannacht nog wel thuis zou slapen, en toen ik hem verzekerde dat ik morgenochtend er nog zou zijn ging hij lekker liggen.

2009-04-02 08-44-18 Luie ochtend Max in rood We begonnen vandaag lui. We hebben de jongens wat broodjes gegeven terwijl ze met hun dekbed om Wall-E op TV zaten te kijken en Nanette in bed lag te lezen.

Daarna was het tijd om Delilah (ezel) en het Peggy het paardje worteltjes te geven, hierna gingen Warrun en Max er vandoor om in de speeltuin te spelen. Er stond een grote groep eenden voor onze deur te schooien dus die heb ik wat ricebubbles gegeven als beloning, en als dank kreeg ik mooie eendenpoep op de stoep. Nanette was blij. 2009-04-02 10-28-37 Op pad om de beestjes te voeren Max in rood shirt

Toen de jongens terug naar binnen kwamen heeft Nanette met ze kaarten gemaakt (met stickers) voor Jake, Amber en Michele vanwege de amandeloperatie van Jake. Ik vraag me regelmatig af hoe het toch komt dat ik niet aan dergelijke attente dingen denk. Gelukkig doet Nanette dat wel.

 

 Na de lunch was het tijd voor het strand; we hadden begrepen dat er een meer (Lake Fyans) met een strand aan de andere kant van de weg was, dat leek ons wel wat. We hadden natuurlijk beter moeten weten:  2009-04-02 14-25-36 Naar het meer om te poedelenhet water in het meer stond zodanig laag dat het water niet eens in de buurt van het ‘strand’ kwam, alleen een colonie jumping jacks (hele nare mieren) had zich gevestigd in de trap die toegang bood tot het strand. 2009-04-02 15-11-54 In het zwembad Halls Gap Warrun groene brilEen beetje teleurgesteld gingen we terug naar het huisje om de zwembrilletjes te halen om als alternatief dan maar naar het zwembad in Halls Gap te gaan.

2009-04-02 15-22-29 In het zwembad Halls Gap Warrun groene brilHet zwembad was totaal verlaten maar het water was eigenlijk verrassend lekker (niet ijsblokjes koud zoals Max zou zeggen). 2009-04-02 15-27-04 In het zwembad Halls Gap Warrun groene brilTerwijl we zo rustig in de vallei van de Grampians aan het poedelen waren kwam er regelmatig een helikopter over vliegen met een vracht er onder die in de heuvels werd afgeleverd, voor de aanleg van een nieuw pad naar de Pinnacles werd ons verteld.

Toen we besloten om uit het zwembad te vertrekken bleek dat we waren vergeten handdoeken mee te nemen, maar gelukkig kon mijn t-shirt en de zon genoeg droogte bieden.

De jongens mochten nog even in de speeltuin spelen, Nanette mocht even naar de winkeltjes kijken, en daarna mochten we allemaal samen op de terugweg hele hopen kangoeroes bewonderen in de weilanden langs de weg.

2009-04-02 17-39-47 Worstjes van de bbq Thuis zette Nanette de BBQ op, 2009-04-02 18-26-44 Activiteiten centrum terwijl ik met de jongens het biljard onveilig maakte. We hebben lekker buiten zitten eten tot het tijd was om naar bad te gaan. W&M kregen van mij nog een nieuw autootje (vraag me niet waarom, ik ben gewoon raar) en moesten toen naar bed.

We waren vroeg op vandaag en de jongens gingen lekker in de kamer aan het spelen en Nanette deed een wasje (en ik stond er ongetwijfeld een beetje nutteloos bij te kijken).

2009-04-03 10-11-19 Vroege wandeling naar de balcony We gingen vandaag weer naar de Grampians, vastbesloten om dit keer iets succesvoller ervan te genieten. Als eerste stop gingen we naar de Balconies, 2009-04-03 10-19-25 Vroege wandeling naar de balcony die volkomen in de mist stonden. Warrun en Max vonden het niets bijzonders en konden zich prima vermaken op hun houten fietsjes. Toen we halverwege naar de balconies waren gewandeld klaagden ze al dat het te ver was maar gelukkig zaten ze op hun fiets en konden we ze de rest van de weg duwen. Het uitzicht was.. eh… mistig. Maar we hadden het goed.

Vervolgens gingen we verder naar McKenzie Falls, ik was er inmiddels achter gekomen waar ze die verstopt hadden. Daar aangekomen liepen we met zijn vieren naar het uitzichtspunt van de Broken Falls en vervolgens ging ik zelf naar beneden om de McKenzie falls te bewonderen. Nanette en de kinderen zouden rustig terugwandelen naar de parkeerplaats en daar wat spelen. Terwijl ik weg was was Warrun op rug gevallen terwijl hij over een putje sprong in het wc huisje. Bij de Picknickplaats was Warrun op zijn rug gevallen toen hij van 2 stenen gleed. waarna 30 meter verder Warrun op rug viel terwijl hij over een randje liep.2009-04-03 11-35-40 Vogels op de parkeerplaats

  Gelukkig werden de kinderen afgeleid door een stel vogels dat zeer geinteresseerd een picknickende groep mensen zat te bekijken. En opeens vloog 1 van de drie  Kookaburra’s door de groep heen en kwam eruit te voorschijn met een boterham met ham die hij zo uit de handen van een vrouw had gerukt.2009-04-03 11-36-37 Vogels op de parkeerplaats

Na mijn, aanzienlijke, klim langs de waterval, in rap tempo, gingen we terug naar Halls Gap voor de lunch (weer denkend aan de locale economie hebben we bij een cafe scones2009-04-03 12-21-02 Warrun eet lunch , een broodje, soep en een salade verdeeld. (De kinderen offerden zich op voor de scones terwijl ze met hun nieuw auto’s rondreden).

2009-04-03 13-25-15 Midgetgolf Max in Orange Warrun in groen Toen we vroegen of de jongens zin hadden om te gaan mini-golfen reageerden ze maar matig, maar Nanette en ik hadden er zin in dus ze moesten maar gewoon mee doen.  De golfbaan was erg leuk en verrassend, maar zoals 2009-04-03 14-15-25 Midgetgolf Max in Orange Warrun in groenNanette opmerkte: we hebben al zo lang niet geminigolfd dat dit misschien tegenwoordig wel de standaard is.  De jongens vermaakten zich prima met het balletje heen en weer slaan, door de geulen, pijpen en gaatjes jagen, en vooral ze weer uit het water vissen. Uiteindelijk heeft Nanette gewonnen met een score van 107 tegen mijn score van 110 (het zou eigenlijk in 65 slagen moeten). Zoals de beheerster al zei:”Och je kan nog wat oefenen”.

We hebben lekker een drankje op het terras gedronken (de jongens een heuse lollie) voordat we  terug naar huis gingen. Daar hebben M&W tv gekeken en buitengespeeld. Na het eten hebben we met zijn vieren nog gefrisbeed tot het bedtijd was.Toen de jongens in bed lagen zijn wij nog naar buiten geslopen om voor het huis te tennissen, en toen ik helemaal op was moest ik gewoon doorzetten van Nanette, tot ook zij genoeg had.

Op het nieuws zagen we later dat deze dat in Melbourne 20mm regen was gevallen, terwijl wij de hele dag droog zaten.

Zaterdag 4 april. TomTom heeft ons vandaag naar huis gebracht. We dachten de auto handiger te hebben ingepakt maar uiteindelijk zat de hele boel toch weer vreselijk vol.

2009-04-04 12-54-40 Speelplaats Ballarat Warrun en Max hielden het rijden erg goed vol (“Het is wel ver rijden mama”) met maar 1 stop in Ballarat. We stopten daar bij een park langs een meer (ik bedoel een grote bruine bijna drassige vlakte) Nanette ontdekte al snel dat een klein stukje verder een heel mooi houten speelfort was. Na een hele tijd spelen konden we weer verder nog even bij een bakker wat broodjes en muffins gehaald (bedankt voor de tip, TomTom) als lunch en toen gingen we weer verder huiswaards. 2009-04-04 13-09-02 Speelplaats Ballarat

Nanette heeft de instructies van TomTom braaf gevolgd en ons helemaal veilig thuis gekregen waar Warrun en Max opgelucht aan het spelen sloegen.

Voor mij begon de stress toen pas goed omdat ik moest gaan inpakken voor de volgende dag (reis naar Detroit).

Tegen de avond kwam Simon het paspoort, de reisdocumenten en wat ‘nood-dollars’ en de mededeling dat ik wel op zondag terugvloog, maar niet paaszondag. De reis gaat dus 2 weken duren. Nu hoefden we niet meer te prakkiseren over het paasweekend en of Branko later of niet naar Foster zou komen. (niet leuk)