Archief voor categorie Vakantie

Het was dit weekend weer een lang weekend vanwege Queens Birthday. Bert en Tineke hadden ons uitgenodig om weer bij hen te komen logeren dus vrijdagmiddag om 4 uur stond Nanette klaar bij mijn werk om me op te halen. De jongens zaten me op dat moment luidkeels te roepen (ik had ze verteld wat er ging gebeuren die dag).

Het was net duidelijk geworden dat ik ineens op mijn werk een klus aanstaande vrijdag al af moeten hebben, maar ik ga er geen lekker-weekendje-weg voor laten schieten.

De wegen stonden muurvast met verkeer, we waren blijkbaar niet de enigen die op tijd aan het lange weekend wilden beginnen, dus het duurde redelijk lang voordat we in Foster aankwamen. Max en Warrun waren vreselijk zoet en vermaakten zich goed met wat eten, zingen en touwtrekken achterin de auto. Bij ‘Opurere’ aangekomen (Bert en Tineke’s huis) hebben we nog iets gegeten en kort daarna zijn de jongens lekker gaan slapen.

Zaterdag 9 juni

De volgende ochtend zijn we op bezoek geweest bij Bayview (Ellen en Paul) omdat die nog eventjes vrij hadden voordat hun nieuwe gasten zouden komen. We hebben er lekker gekeuveld en de jongens hebben fijn binnen en buiten kunnen rondrennen. We werden gelijk uitgenodigd voor Fish & Chips voor de volgende dag, en daar hadden we wel oren naar.

Toen we terug boven op de heuvel waren (bij Bert en Tineke thuis) zijn Max en Warrun lekker gaan slapen en nadat ze wakker werden hebben we de rest van de middag in en om hun huis doorgebracht. ‘s Avonds hebben we tezamen heerlijk gegeten. Max en Warrun zij vrij laat naar bed gegaan en hebben lekker doorgeslapen.

Zondag 10 juni

Op zondag zijn we ‘s ochtends na het ontbijt een stuk gaan ‘wandelen’ op een fiets/wandelpad in de buurt. Max liet zich graag voorttrekken op zijn kar, maar Warrun wilde op zijn fiets, kreeg zijn zin niet een heeft de gehele tijd lopen huilen, schreeuwen of mokken. Hij heeft ondertussen wel een flinke afstand afgelegd, en vanaf het moment dat er een tiental paarden langs waren gekomen was hij volstrekt vrolijk en liep hij druk pratend het hele stuk weer mee terug.

Max en Warrun hadden geen zin in een middagdutje deze dag. We gingen die middag weer naar Bayview, waar Warrun en vooral Max in een nogal barbaarse stemming waren. Je kon gewoon zien dat Max rondliep met een blik van “Wat kan ik nu weer even lekker gaan slopen”. Hij had uiteindelijk een soort boterbloempjes in het grasveld gevonden die hij goed kon hebben, maar toen hij bij een veld kwam met etterlijke duizenden van die dingen met de opmerking van Paul:”Well go ahead Max” gaf hij het toch maar op. Max deed de hele tijd dingen die niet mochten maar hij liet het niet verder dan één waarschuwing komen. Nanette en ik hoopten al de hete tijd op een excuus om hem op de strafmat te zetten, want dat had hij duidelijk nodig, maar we waren het eens dat we wel een reden moesten hebben. Vlak voor het eten gaf hij eindelijk die reden; hij reed met een uitdagende blik met een auto op tafel, nadat ik had gewaarschuwd dat dat niet mocht (tja je moet wat). Hij was eventjes onder de indruk dat er TOCH nog grenzen zijn en was daarna weer helemaal zijn eigen lieve zelf.

Maandag 11 juni

Haai BruceNa het ontbijt zijn de jongens en ik even buiten gaan spelen met ballen terwijl Nanette alles inpakte. de echte Haai BruceZe stonden op een gegeven moment bovenop een boomstronk bovenaan een helling, gooiden de bal naar bedenen, wezen de bal na die vlot de helling af stuiterde, en riepen “oh-oh, bal”. Dit leidde tot een mooie expeditie naar beneden met zijn drietjes, om de ballen terug te halen. Max vond de klim terug een beetje eng, maar verder vonden ze het heerlijk om zo door de wilde natuur te banjeren.
Later stond Max een eindje verderop bovenaan een helling met zijn fietsje te kijken van:”Hmm.. dit moet kunnen”. Gelukkig, toen ik hem vroeg of hij dat nou wel zeker wist want het was echt wel stijl, zag hij er toch maar van af om zich naar beneden te storten.

NemoMax en Warrun hebben laten zien dat ze een prima abstractievermogen hebben; ze wezen naar een blaadje op de grond waar ze duidelijk ‘Haai Bruce’ in herkenden (van Finding NemoNemo), het mos tussen de tegels wat duidelijk ‘Traintrack’ was en de visfuik die volgens hun erg op ‘Nemo’ leek.

Na de koffie zijn we op pad gegaan en rond de lunch zijn we even bij een McCafe gestopt om de jongens uit te laten. Tegen de tijd dat we weg wilden had Warrun zich geinstalleerd in een vlieguig hoog in het klimrek (eigenlijk voor kinderen tussen de 3 en 12 jaar, maar wie let daar nog op) en hij had niet veel behoefte om mee te gaan. Nadat ik een meisje had gevraag hem te zeggen dat hij naar beneden moest komen, kwam ze verhit naar bedenen om me te melden dat “he doesn’t want to go“.. goh wat een verrasssing :-/ Uiteindelijk zelf maar het klimrek in geklommen (ik ben daar te groot voor, dat was duidelijk), en boven aangekomen begroette Warrun met enthousiast en ging me voor de glijbaan af. Nanette was verbaasd om te zien hoe vrolijk Warrun naar buiten kwam stappen, ze had wat meer weerstand verwacht.

Vlak voordat we thuis waren werd het teveel voor Warrun, hij zat als een zombie voor zich uit te staren vlak voordat hij in slaap viel, en Max viel in slaap toen we min-of-meer onze straat in reden. Ze hebben voor de vorm nog even in bed gelegen (om half 5 ‘s middags) maar eigenlijk hebben ze niet geslapen. We zijn vroeg gaan eten (waar Max en Warrun weinig van hebben ingenomen) en hebben de knullen vroeg in bed gestopt.

Vrijdag 10 tot dinsdag 14 augustus

Vrijdag, Gisteren hebben we besloten de kinderen toch naar opvang te brengen.
Hoezo toch? Is het geen gewone vrijdag? Het is wel gewoon vrijdag maar ook de eerste dag van ons familie uitje (vakantie in de vakantie voor onze gasten) naar Foster.

Gerda en Sjoerd hadden samen met Doesjka, Hans en de kinderen de auto’s al snel gepakt en konden vroeg vertrekken om zo het ‘platteland’ tussen Melbourne en Foster te ontdekken en kennis te maken met Foster en iedereen daar.
Wij hadden weer eens onze plannen op het laatste moment gewijzigd en besloten de tijd te nemen om te pakken, de jongens naar opvang te brengen tot na hun slaapje (het zijn de enige 2 midden op de dag-rustpunten in de week die onze jongens nog  houden, de slaapjes bij opvang worden wel gewoon gehouden, zonder het ge-ren, gejodel en bedje-verwissel dat ze hier thuis doen tussen 12 en 1) en het rustig aan te doen, het was tenslotte ook een vrije dag voor Branko.
Het slaapje lukte goed en na inpakken en de tijd doden met een lunch buiten de deur moesten we nog een uur wachten voordat de jongens wakker werden. Alle andere dagen slapen alle kinderen bij opvang tot ongeveer 1.30 uur. Nu was 80% van de klasgenoten, inclusief onze W&M om 2 uur nog met geen luide conversatie wakker te krijgen. Wij waren vooral blij dat de kinderen goed sliepen en hebben nog maar even een cafetje gezocht voor een drankje.
De tocht naar Foster verliep verder goed en redelijk vlot (de avondspit begint op vrijdag echt om 3 uur, iedere keer weer), we reden in 1 keer door en konden nog voor de avondmaaltijd (of had men op ons gewacht?…) onze intrek nemen in de beneden kamer van het B&B van Ellen en Paul. Doesjka zat met haar gezin boven in ‘the Balkony’ zodat Gerke een eigen kamertje had. Gerda en Sjoerd zaten boven in de kamer met Kitchenette. Wij zaten beneden (met koelkastje en thee/koffie faciliteiten) en Warrun en Max in de logeerkamer van Ellen en Paul, dat is een entree, huiskamer, en gang verwijderd van elkaar maar we vonden het geen van allen een probleem en hebben allemaal heerlijk geslapen.

Zaterdag 11 augustus
2007-08-11 11-11-43 bij Bert en Tineke  Abby roze Max wit Wij hebben deze regenachtige ochtend Bert en Tineke bezocht. 2007-08-11 12-02-46 bij Bert en Tineke  Abby roze Max wit Hier zijn deze weken ook hun zoon Derek met vrouw Mandy en dochters Katie en Abby (ook deze familie viert vakantie in Australie en hebben hun huisje in Schotland voor enige weken gelaten wat het is). Het is ruim 2 jaar geleden dat we elkaar zagen, onze jongens waren toen 6 maanden en Katie en Abby net 2 jaar.
Het was een goede ochtend, de kinderen speelden met elkaar en met de cadeautjes (een kaartspel en lego-mini-steck).

2007-08-11 16-12-27 Family Snap Max wit Katie groen In de middag was 2007-08-11 16-51-17 Warrun likes Abby het tijd voor taart, het was tenslotte Paul’s verjaardag vandaag. En DE familie foto. Hier werd duidelijk dat Abby gelijk had, ze had die ochtend tegen haar moeder gezegd dat ‘that colourful boy’ (onze Warrun in zijn blokjes trui) haar wel bijzonder vond en veel aandacht had gegeven. En nu weer. Warrun was duidelijk zeer onder de indruk van Abby (die hij hardnekkig Katie bleef noemen) en ‘s avonds aan tafel ook voor Katie verruilde.

2007-08-11 16-09-47 bij Bayview Max wit Abby roze  Na wat boekjes en gespeel 2007-08-11 18-44-12 dinner in Toora pub was het tijd om in de auto’s richting Toora Pub te gaan. Aan een grote tafel werden weer de enorme porties geserveerd.

2007-08-11 19-22-12 dinner in Toora pubDe jongens doken gelijk 2007-08-11 18-23-42 dinner in Toora pubde speelkamer in, naar de Treintafel  (en Gerke naar de computer spelletjes).

De meesten van ons vonden nog uit dat de toetjes nog abnormaal groter zijn dan de porties eten die hier geserveerd worden.  

2007-08-11 19-21-27 dinner in Toora pub Maar wel alles even smakelijk.

 

 

De jongens kennen Bayview feilloos. Zonder problemen of gehuil klimmen ze ‘s morgens hun campeerbedje uit, lopen de gang door, gaan de huiskamer door, door de hal en onze kamer in, waar ze gezellig even in bed klimmen. 2007-08-12 09-14-19 Bayview pancake breakfastOf ze blijven even in de huiskamer hangen, waar ze Ellen tegenkomen en een heel gesprek voeren over de foto’s die er hangen en wie weet nog wat meer (de verhalen zijn nog niet altijd duidelijk). Ellen heeft ze zelfs op een ochtend in haar zorg kunnen opnemen en heeft schone luiers verzorgd en een ontbijtje terwijl Branko en ik eens niet direct wakker moesten zijn om voor ze te zorgen. Erg goed was dit!
(helaas is dit in en uit het campeerbedje klimmen vrijdag avond bijna 2 uur lang uitgeprobeerd. Allemaal nadat wij bepaald hadden dat het bedtijd was. Zaterdag avond was het weer even feest, maar niet zo lang. De jongens waren wel wat vermoeider nu. Zondagavond wonnen wij! We zijn zo lang bij Bert en Tineke gebleven dat ze op de terugweg in de auto in slaap vielen. Bij Bayview aangekomen hebben we ze zo hun bedjes ingeschoven en tot de volgende ochtend niet meer gehoord.) 

2007-08-12 09-27-22 Bayview pancake breakfast De zondagochtend begon voor ons B&B gasten goed. 2007-08-12 10-21-21 Bayview garden Zondag is Pancake-Day by Bayview. Helaas bleek al snel dat het koudje mij nog niet verlaten had en alle drukte en indrukken te veel waren. Een heerlijke warme, rustige ochtend in bed volgde. Ik heb er geen spijt van.

Branko nam de jongens (na het oude vertrouwde bezoek aan de kippen) mee naar Wilsons Prom, met de rest van de B&B gasten en Ellen, onze nicht tevens gastvrouw dit weekend.

2007-08-12 12-54-53 Wilsons Prom Tidal River De beesten lieten  zich enigzins zien, 2007-08-12 11-21-29 Wilsons Prom er was tijd voor een wandeling, de lunch werd ongewild gedeeld  en toen is Branko naar huis gekomen om de jongens wat kunnen verleiden tot een slaapje (het is hem niet gelukt). 2007-08-12 12-20-02 Wilsons Prom Tidal River De rest is nog op de Prom gebleven en hebben nog een strandwandeling gemaakt. 

Na het mislukte slaapje heeft Paul de jongens 2007-08-12 14-38-14 Paul sings for Max Warrun een tijdje bezig gehouden. Ze waren zeer onder de indruk en we gaan de volgende keer dat we in Bayview zijn Paul zeker weer vragen wat te zingen en spelen voor de jongens.

 

2007-08-12 17-07-36 big Family dinner at Bert and Christines Abby pink Warrun grey ‘s  Avonds was iedereen bij Bert en Tineke. Tineke had voor de hele groep grote potten heerlijk eten gemaakt.  Allereerst kregen de kinderen hun bordje aan tafel. Waarna ze verder konden met een dvd’tje kijken. Dit gaf de ouderen en ouders de kans en tijd om hun maaltijd te nuttigen. Een prima regeling.

Dit weekend hebben Warrun en Max iets nieuws ontdekt. 2007-08-14 08-19-07 brekkie at Bayview house Cornflakes voor ontbijt (eventueel met rijst-bubbels). Nu 3 weken later eten ze het nog ieder ochtend vol overgave. Met name Warrun die zit zo flink door te happen, je ziet of hoort hem niet. Als het bijna op is schraapt hij bijna de bodem uit zijn  bakje om vervolgens het restje melk uit het bakje te drinken en de randen nog eens af te likken. Waarna hij zich tevreden naar je toe draait en nog een bakje vraagt. Dit 2e bakje eet hij voor 1/3 op, maar om 10 uur neemt hij weer plaats in zijn stoel en wordt de rest verorberd.

2007-08-13 11-20-19 Sandy point beach Katie rood Warrun grijze strepen  Maandagochtend was het voor ons 2007-08-13 11-54-43 Sandy point beach Katie rood Warrun grijze strepen tijd om het strand op te zoeken. Hans en Gerke waren al vroeg op stap gegaan en maakten dat dit strand niet een grote eenzame vlakte was toen wij daar aankwamen met Derek, Mandy en kinderen achter ons aan (of eigenlijk voor ons uit, voor een ons onbekende reden had Derek gezegd ‘wij rijden achter jullie aan’. Dat vonden wij best, maar wij weten niet echt de weg. Dus toen wij echt zeker wisten dat we niet meer goed gingen 2007-08-13 12-19-39 Sandy point beach Katie rood Warrun grijze strepen zijn we gestopt en hebben we gevraagd of Derek wel de weg wist en hij voorop wilde gaan). Gerke had een vlieger van Gerda en Sjoerd gekregen. Katie en Abby hadden via Bert en Tineke een vliegertje ontvangen en Branko had een iets geavanceerdere vlieger van Ellen geleend. Alle kinderen hebben leuk gevliegerd en Branko heeft lange tijd geprobeerd er iets van te maken, maar de twee touwen wonnen van hem en hij heeft niet gevliegerd. De middag is in Bayvieuw doorgebracht.

2007-08-14 11-28-10 Pelican feed at Philip Island Dinsdag wa2007-08-14 11-36-51 Pelican feed at Philip Island s het alweer tijd om te vertrekken. Via Phillip Island zijn we terug gereden naar huis. Na het voeren van de Pelicanen, de Nobbies bezocht. De zeehonden zijn vanaf hier nauwelijks of niet te zien maar de uitzichten over zee en de ruwe kustlijn maken dat je die zeehonden helemaal vergeet. Het informatiecentrum met restaurant en speelkamer waren een goed rust en lunchpunt.

2007-08-14 15-46-40 Warrun op weg naar huis Hierna splitsten 2007-08-14 15-46-57 Max op weg naar huis we weer van de groep. De jongens waren duidelijk te moe om ook maar enigzins redelijk te zijn, en ik voelde mij ook niet opper best. De auto gaf ook aan dat hij voor donker thuis wilde zijn door 1 koplamp uit te schakelen. Nog geen 10 minuten onderweg was duidelijk aan Warrun te zien dat we een juiste beslissing hadden genomen. Hij heeft bijna de hele weg geslapen.

Voor het geval dat er iemand dacht dat tussen het bezoek aan Phillip Island en het vertrek van de familie NIETS meer gebeurd is, hier het verslag van deze tijd: De tweede helft van Augustus.

Woensdag 15 augustus,
2007-08-15 13-35-18 Melbourne Museum witte kraag is Max Iedereen was terug in Melbourne en nam de tijd om wat te rusten. Nanette vooral thuis. Branko bezocht met kinderen en zus Melbourne Museum, de dino’s, de speeltuin, en misschien nog wel meer.
‘s Middags kwam Opa Sjoerd weer eens langs om een nieuw ontwerp van de treinbaan neer te leggen, en een uurtje2007-08-15 17-23-19 bad Max zit rechts later het e.e.a. te optimaliseren. Opa heeft duidelijk jarenlange ervaring met het bouwen van banen. Ik heb hem nooit iets op zien pakken of zelfs op zien  zetten dat niet paste of niets werd. Ook de banen die hij bouwde waren steeds anders en niet  zoals ik vaak heb een variatie op iets dat ik al gebouwd had.  We kunnen er nog wat van leren. Deze avond was het weer Baddertijd! voor de jongens. Van opa en oma krijgen ze een vrolijk badbeestje. een dolfijn en walvis. Dat ze in het watter konden zwemmen was leuk, maar ze op het randje laten klapperen en ze uitvoerig bestuderen was veel leuker.

2007-08-16 11-07-49 Queens Park Donderdag 16 augustus 2007-08-16 11-21-10 Queens Park was bijna alles weer ‘normaal’. Opa en Oma namen Max en Warrun mee naar Mainly Music en vervolgens naar het park. Rond een uur of 1 waren ze weer terug hier. De jongens hadden verschillende malen zeer duidelijk gezegd dat ze naar bed wilden. Uiteindelijk hebben ze zeker 30 minuten boven doorgebracht en waarschijnlijk wel 5 minuten in bed.
Op de foto’s zie ik dat het die avond weer baddertijd was, normaal is dit om de dag in periodes van normaal weer en geen uitermate smerige bezigheden. 2007-08-17 19-37-16 bad en bedritueel van Branette Ik neem aan dat de jongens gewoon weer met hun badbeestjes wilden spelen, en dat mocht.
Na het badderen en voor  het naar bed gaan is er altijd even een moment van rust om een boek te lezen. Dit keer lazen ze Joris en de draak.
We hebben ook een kleinere versie van dit boek, in het Engels, met precies dezelfde plaatjes. 2007-08-17 20-02-46 bad en bedritueel van Branette Max met gele vogel De jongens zitten dan, na een gevecht over wie het kleine boekje mag, naast elkaar te lezen en de bladzijden om te slaan. Iedere keer weer zijn ze verbaasd dat in beide boekjes dezelfde plaatjes staan op dezelfde volgorde. Halverwege het boek komt Joris (de muis) in zijn nieuwe grotje naast de draak te wonen. Het grotje is voorheen van 2007-08-17 20-06-28 bad en bedritueel van Branette Max met gele vogel een vleermuis geweest dus al het meubilair staat op het plafond. Tegelijkertijd draaien de jongens hun boekje om om bedje, tafeltje en kast aan te wijzen.
Heel schattig (ze zijn daarna altijd even in de war welke kant ze de bladzijde moeten omslaan).
Tot de draak Joris ziet en enorm moet gillen, dit deel doen de jongens graag voor ons voor.

 

Vrijdag 17 augustus, Opvang, schoonmaken, de gewoone routine. Tijdens de vakantie zijn opa en oma regelmatig meegelopen naar opvang om de jongens te halen en/of te brengen. Vandaag zijn ze ze zelfs helemaal alleen gaan halen, zonder begeleiding van Branko of mij. De opvang kenden ze inmiddels en de jongens mochten mee naar huis.

2007-08-18 10-30-00 Opa en Oma naar Melbourne Zoo met Max en Warrun 2007-08-18 10-35-15 Opa en Oma naar Melbourne Zoo met Max en WarrunZaterdag 18 augustus,  Opa en Oma wilden graag nog een keer met de kinderen naar de dierentuin, en dat is te begrijpen, dat is ook vreselijk leuk. Om de koe eens goed bij zijn horens te kunnen vatten zijn ze alleen met de kinderen gegaan en dit had veel voordelen:
Zowel Branko als ik konden deze ochtend rustig aan doen, uitzieken en klusjes doen die we al zo lang willen doen. Opa en Oma hadden 2 kinderen bij zich die redelijk goed luisterden, ontzettend lief deden en 2007-08-18 10-35-22 Opa en Oma naar Melbourne Zoo met Max en Warrun niet bij ouders gingen jengelen.
De jongens draaiden redelijk hun gewone dierentuin programma af, spelen op de trappen, rondrennen bij de olifanten, verstoppertje spelen in de pot. Enige variatie was er wel. Het fruit werd ze geserveerd terwijl ze op hun wip-kip-olifant zaten in het speeltuintje. Alhier is ook de grote draaimolen, waar Branko laatst met een redelijk dappere Warrun op was geweest en een Max die over hem heen weg probeerde te klimmen, niet wetend waarheen als het maar weg was en als Branko maar mee ging (wat niet kon want Branko stond midden in de draaimolen de dappere Warrun zijn hand vast te houden.). Dit verhaal hebben de jongens kennelijk geprobeerd aan opa en oma te vertellen, wat niet helemaal over kwam wat er volgde een heel nieuw hoofdstuk in het boekje “tweeling op de draaimolen”. Kaartjes werden gekocht, aandachtig werd er gekeken, gewezen, verteld. Maar toen ze erop mochten…. een stellige NO NO.  (ik heb dit alles natuurlijk van horen zeggen, maar ik kan het me heel goed voorstellen hoe het gegaan is).

Zaterdagavond hadden we uitgekozen om met zijn allen nog een keer uit eten te gaan. Misschien niet de slimste keuze, maar we hebben het overleefd. De kinderen waren achteraf wel heel moe en dat vraagt toch altijd een hoop inzet, geduld en staccato eten van ons. We hadden de Tabaret op de hoek gekozen. Bij de renbaan staat een vestiging van 1 van de grootste gokbedrijven, naast gokken, wedden, wedjes leggen en met de machines spelen is er ook een hele verdieping voor eten. We waren er nog2007-08-18 19-04-25 eten bij Moonee Ponds race course nooit geweest maar ik had gehoord van moeders dat het goed is met kinderen, het is dichtbij, het gaat om 6 uur open, het is een lopend buffet (smorgasbord, noemen ze dat hier).  Bij binnenkomst mochten we kiezen: bistro of pub, het was 1 ruimte maar op de helft van de tafeltjes lagen tafelkleden, als je voor die helft koos mocht je van het buffet smullen (ook makkelijk met kinderen, er zit altijd wel iets bij dat ze eten, dit keer was het rijst, drilpudding en een stuk taart wat er bij ze inging). Koos je de lege tafeltjes dan kon je van een kaart hamburgers, hotdogs of patat kiezen. Wij kozen het buffet. Het eten was lekker, uitgebreid en te veel om van alles een beetje te proeven. Toen alles op was zijn we snel naar huis gelopen om de kinderen in bed te stoppen.

2007-08-19 10-46-34 ontbijt bij StKilda Beach Zondag 19 augustus, We kunnen de dagen tot het einde van de vakantie tellen, en:”zo veel te doen…. er is nog zo veel te doen“. (da’s uit een liedje).  Groot, engels  ontbijt bijvoorbeeld, dat wilden Doesjka en Hans wel eens meemaken. 2007-08-19 12-02-40 grashelling hollen aan StKilda BeachWij vonden dat St.Kilda Beach wel een plek was van Melbourne die bezoekers moesten zien, en dit werd gecombineerd. Ontbijt aan het strand (gewoon in een restaurantje) met een zeer groot, omvangrijk en heerlijk ontbijt. Warrun en Max hadden een zeer goede nacht achter de rug en stortten zich vol overgave in  hun bakjes met Cornflakes, en chocolade rijstbubbles (chocolade omdat het een speciale dag was).  Samen hebben ze drie porties op.2007-08-19 12-52-29 StKilda Beach En ze waren schattig (dit is de mening van een uitgeslapen moeder op zondagochtend als niets hoeft en alles mag). 2007-08-19 12-44-05 StKilda Beach
Doesjka, Hans en Gerke hadden ons  ‘we gaan naar het strand’ opgevat zoals het is en gingen naar het strand, scheppen, schelpen zoeken en tot net iets boven de omslag van je broek in het water staan.
Wij hadden dit soort spul allemaal niet mee omdat mijn ‘we gaan naar het strand’ inhoud dat je in een warm restaurantje een 2007-08-19 14-12-18 StKilda Pierglaasje van het een of ander neemt en genietend naar buiten 2007-08-19 14-19-42 StKilda Pierkijkt naar de mensen vol met zand, die net iets te veel wind en water trotseren. Voor ons volgde een wandeling over de locale ‘arts & crafts market’, en de pier op en neer  (hiervoor moesten  we ook even langs het strand lopen).
Aan het eind van de pier is een gerenoveerd theehuis dat weer uitstekend in mijn beschrijvig van ‘we gaan naar het strand’ valt. Warrun heeft hier ‘deze duim op deze duim’ geleerd van Branko en Sjoerd.

Maandag 20 augustus, Na een redelijk gewone dag in de opvang, kregen de jongens een bijzondere avond. Opa Sjoerd kwam oppassen terwijl Branko, Nanette, Doesjka en Hans uit eten gingen. Oma Gerda paste in het appartement op Gerke en Julia die heel lief waren en gelijk sliepen. Niet dat Warrun en Max niet lief waren…. maar het is ook zo’n pret met opa.
Het eten voor ons was gezellig en leuk. We hadden de Nepalees gekozen waar we ook met Fulco en Marielle geweest waren. De bestellingen waren een beetje moeilijk voor ze af en toe (waarschijnlijk door de grote groep die er ook zat, wat logistiek altijd wat moeilijker is dan allemaal kleine groepjes, die willen nl niet allemaal op het zelfde moment wat nuttigen. Na ieder bestelling gaf de ober een vriendelijk knip, een glimlach en een gniffel (om waarschijnlijk buiten gehoorafstand helemaal in een lachbui uit te barsten, waarom? we weten het niet, maar het was wel vrolijk). Ze vonden het verder ook geen probleem dat we ons bijgerecht, dat zo laat geserveerd werd dat we het met ons toetje zouden moeten nuttigen als we dat genomen zouden hebben, afsloegen.
Halverwege kwam de hulp(?) ober nog even vertellen dat onze drankjes die we net besteld hadden (ja, die hadden we net besteld en werden op 1 m. aftand aan de bar voor ons klaargemaakt) er niet waren. Na wat ongelukkige blikken tussen ons en de ober en de anderen in de zaak, werd de man met lichte drang op de arm afgevoerd en bij het volgende tafeltje geplant om daar zijn verhaaltje nog een keer te doen. (aan dit tafeltje zaten drie mannen, maar het was ook bij de bar, en er zat ook 1 man met korte stekeltjes dus zo’n beschrijving zou een verwarring kunnen geven tussen hen en Branko met gezelschap).
Een stukje taart hebben we verderop als toetje genuttigd. Dom dom dom… we kozen allemaal wat anders en konden het allemaal niet op, de stukken waren veel te groot.

Dinsdag 20 augustus vroegen we Gerda en Sjoerd weer op te passen. Was het de vermoeiende dag? Was het het 2007-08-21 19-11-03 Warrun en Max in bad badderen met de nieuwe badspeeltjes, was het Gerda die iets beter de ‘routine’ had onthouden? Het maakt niet uit. Er werd niet rondgerend en er werd niet meer uit bed gekropen, het was een rustige avond voor de oppassers.
WEL…. wisten de jongens nog hun grootste truuc tot nu toe te houden. Achteraf kunnen we vertellen dat bij het aankleden na het bad de jongens per ongeluk een keer verkeerd om zijn aangesproken, dit keer wezen ze niet naar elkaar, of zeiden ze niet hun eigen naam om het eens duidelijk te maken, ze zijn er in mee gegaan. Het aankleden, het boekje lezen, het naar de slaapkamer lopen, zelf het in bed klimmen deden ze voor elkaar. Hier gingen ze bijna de fout in, want toen Gerda navroeg of ze hun favoriete slaapknuffel hadden werd er (achteraf gezien) niet heel enthousiast gereageerd, maar wel goed omgedraaid. Warrun kroop in het bed van 2007-08-22 08-08-31 knuffel autos van Max en WarrunMax, weer naar Kammie (het knuffelkonijn van Max) en verzekerde dat hij ok was.  Max kroop in het bed van Warrun wees naar de doeken die ‘hem’ door de nacht heen zouden helpen en ging ook liggen.
Doerakken zijn het!
Terwijl Branko en ik naar de film waren heeft Gerda de voorgedrukte doek die ik gekocht had op de markt die ik met Helen had bezocht eind Juli, omgetoverd tot 2 autotjes met gele achterkant, ritsje en binnenkussen. Ik weet zeker dat die van John niet zo mooi zullen zijn (maar net zo veel plezier zullen geven). De jongens noemen het hun ‘taxi’. (vanwege hun boekje over ‘de Gele Taxi’)

De film was een hele nieuwe ervaring. Branko had kaartjes gewonnen op kantoor voor zijn uitmuntende inzet voor de thema avond en de hele verkleedpartij (met name zijn hoed ?!). Het waren kaartjes voor de directors-suite en wat dat betekende gingen wij ervaren.
Nadat we de speciale directors-suite wachtruimte in kwamen werd ons een bankje met zithoekje gewezen waar we even konden ‘chillen’ voor de film begon. Hier konden we ook al wat te drinken bestellen en een bestelling plaatsen voor later op de avond. Wij kozen wat gekruiden kipstukjes en een iced-chocolate, die we graag om kwart voor 10 wilden ontvangen (halverwege de film zou dat zijn). Tegen de tijd dat de film begon werden je drankjes op een dienblaadje gezet en kon je achter de serveerster aanlopen naar de film zaal, hier wees ze aan op welke van de 4 rijen met elk 6 stoelen je zat. Ze zette de drankjes op het tafeltje tussen de stoelen, wees het knopje aan waarvan je dikke leren eerste-klas vliegtuig stoel veranderde in een luie onderuitlig stoel met hoofdsteun en voetenbank. Het was een hele ervaring, de kip was niet uit de diepvries en zeker niet gefrituurd, de chocolade met ijs was stylisch klein de film (Harry Potter) zeer onderhoudend.
Als we ooit nog een keer alles georganiseerd kunnen krijgen dat we nog een keer naar de film gaan, dan gaan we zeker weer naar de directors-suite.

2007-08-22 11-34-34 Puffing BillyWoensdag 22 augusts, gingen we naar Puffing Billy!. Helen en Martin hadden al vele malen geprobeerd ons hierheen te krijgen, maar wij vonden altijd wel een excuus om niet te gaan (om de ervaring te bewaren tot nu, met dit gezelschap).

2007-08-22 14-21-29 Puffing Billy Het is toch wel handig dat de jongens geen slaapjes meer doen overdag (niet dat ze het niet nodig hebben, maar met de slaapjes die ze WEL bij opvang doen overdag en de vroege avonden de rest van de week komen ze toch aardig de dag door). En nu konden we de LUNCH-special boeken.

Puffing Billy is een beetje gecompiceerd 2007-08-22 12-35-47 Puffing Billy Warrun grijze streep op broekom te boeken, het is een stoomtrein die op verschillen de tijden vertrekt, en je kan op verschillende plaatsen uitstappen omdat gelijk terug te gaan, of later of helemaal niet, of je kan halverwege opstappen en dan een stuk verder rijden, of juist weer terug en soms sluit het aan, maar je kan er ook voor kiezen 2007-08-22 12-06-50 Puffing Billyom een uur of wat later te gaan zodat je kan winkelen of op een speelplaats kan spelen, of zielig op een bankje in de regen te zitten en te wachten tot je weer weg mag. Te veel keuzes!
Uiteindelijk hebben we voor een mogelijkheid gekozen die niet veel keuzes meer open laat. We gingen mee en we wilden onderweg lunchen. De tijd staat nu vast en de route. Allen nog even kiezen welke van de 4 lunch types en we kunnen!  (we kozen de Devonshire tea).

2007-08-22 11-20-41 Puffing Billy Warrun grijze streep op broekHet is even rijden voordat je bij  het beginpunt van Puffing Billy bent, da’s niet erg want zo kom je in het beboste heuvelige stuk van Melbourne: de beste plek die je kan bedenken voor een stoomtrein. Na de auto geparkeerd te hebben stapten we een caf2007-08-22 11-20-50 Puffing Billy Warrun grijze streep op broeke binnen voor koffie. Hier vonden de jongens al snel de speelgoed doos met treintje. Gerke speelde met iets dat mij aan mijn jeugd deed denken. Als wij bij oom Tom en tante Elly op bezoek gingen als 8 jarigen speelden wij ook met beesten van plastic die uit losse onderdelen bestonden en tot verschillende creaties in elkaar geklikt konden worden.

2007-08-22 14-02-09 Puffing Billy Warrun grijze streep op broek Voordat de trein vertrok (op de heen- en de terug-reis),  2007-08-22 14-02-39 Puffing Billy Warrun grijze streep op broek was er ruim de tijd om de locomotief te bekijken. De zeer aardige machinist nam ook de tijd om alles te vertellen en aan te wijzen. Hij perste er zelfs wat Nederlandse woordjes tussen, hoe hij ze kende, dat vertelde hij niet.

2007-08-23 11-03-35 koffie met Michele en Dijkstra famDonderdag 23 augustus.
Voor Hans zat het leukste deel van de vakantie er op, hij is ‘s morgens voor dag en dauw naar het vliegveld gebracht en uitgezwaaid door schoonouders, vrouw en dochter en uitgehuild door zoonlief. Hans begint morgen, vrijdag gelijk aan zijn nieuwe baan.
2007-08-23 11-04-56 koffie met Michele en Dijkstra famNa Mainly Music troffen we Gerda en Sjoerd met Gerke in het park. Michele met Jake en Amber was ook naar het park gekomen, zo konden Gerda en Sjoerd ontmoetten met wie ik zo veel tijd doorbreng en van wie ze tuinstoelen en een fietsje voor Gerke hadden geleend.

2007-08-23 11-38-08 koffie met Michele en Dijkstra fam Na de koffie en chocolademilkshake hebben we nog wat in het park gespeeld en de  eendjes gevoerd. Toen was het tijd voor Jake en Amber 2007-08-23 11-48-06 koffie met Michele en Dijkstra famom naar opvang te gaan en voor Branko om uit zijn ziekbed te stappen en de plaats in te nemen van Nanette die op haar beurt het ziekbed weer gezelschap ging houden.

2007-08-23 14-47-10 Boathouse playground Max met blauw rode jas2007-08-23 15-29-45 Boathouse playground  Max met blauwrode jasBranko is met de kinderen naar het speeltuintje bij het Boathouse gegaan. Hier kwamen Sjoerd,  Gerke en Doesjka ook heen nadat ze uitgewinkeld waren in Highpoint.
(Deze gehele week was het voor Branko en mij nog een beetje nasukkelen met een koudje en een finke hoest, gelukkig is het allemaal over gegaan)

‘s Avonds is Branko met zijn ouders nog naar Highpoint gegaan. Die ochtend had Michele verteld over een soort stepjes die ze voor Jake en Amber had gekocht en waar ze veel op oefenden. 
Ook hadden we bedacht dat het leuk voor Gerda en Sjoerd zou zijn als ze zelf de cadeaux zouden kopen/zien die ze in oktober aan Max en Warrun gaan geven voor hun verjaardag (Grote Tonka auto’s was het idee). Deze avond 2007-08-23 21-18-19 Tonka waar iets ontbreekt, nee toch niet zijn ze op jacht gegaan en kwamen met  grote dozen en tevreden gezichten thuis. De tonka auto’s zijn aangevuld met een tonka hijskraan (deze blog even niet laten lezen aan onze jongens tot na hun verjaardag!). Branko wist er nog 10 % korting op te krijgen door te wijzen op het draaihendeltje dat er niet op zat (bij geen van de exemplaren in de winkel). Branko dacht dat Tonka wel zo’n goede naam was dat hij vanaf thuis wel een nieuw hendeltje zou kunnen bestellen. Dit bleek niet nodig, het hendeltje zat gewoon netjes ingepakt in de doos erbij.
2007-08-23 21-18-42 Tonka waar iets ontbreekt, nee toch nietDe Tonka’s hebben we een week onder ons bed ‘verstopt’ gehad. Ik heb Warrun een keer aandachtig ohhh, en ahhh, horen zeggen met zijn  hoofd onder het bed. En Branko heeft Max een keer in zijn geheel onder het bed vandaag moeten rollen. Gelukkig zijn ze nog in de ontwikkelfase dat ze denken dat wij gewoon dozen met mooie plaatjes van auto’s erop onder ons bed hebben staan. Ze realiseren zich niet dat er misschien wat inzit, dat je het misschien onder het bed vandaan kan halen enz. Of misschien waren ze al zo onder de indruk van de plaatjes dat ze nog geen tijd hadden gehad om alles er onder vandaan te halen en uit te pakken. In middels hebben we de auto’s vakkundig verstopt op hoge planken in kasten, en achter lappen.

Vrijdag 24 augustus, Het grootste deel van de dag heb ik winkelend met Doesjka doorgebracht. Ook nu ben ik weer op plekken geweest waar ik wel van gehoord had, maar nog nooit geweest was. Het was erg leuk en we hebben een goed rondje gemaakt met trein, tram, en bus.
Na de opvang zijn we met Warrun en Max langs gelopen bij het appartement van Gerda, Sjoerd en Doesjka Hier waren nu ook Bert en Tineke, die hadden net Derek met familie op het vliegtuig gezet, terug naar hun huis in Schotland, en blijven 2 nachtjes slapen bij Gerda en Sjoerd.
We zijn blijven eten en daarna snel naar huis vertrokken om 2 oververmoede jongentjes in bed te stoppen en onszelf ook. 

2007-08-25 14-41-16 bij de crossbaan Warrun in blauw Zaterdag 25 augustus, 2007-08-25 15-41-08 bij de crossbaan Warrun in blauwhet is een heerlijke lente dag! (en nog niet eens lente). We hebben dit gevierd  met een lunch/picknick in het park. De jongens lekker aan het spelen op de rekken en wij knabbelend aan het fruit en de boterhammen.  Op de terugweg zijn we langs het andere park gelopen, dichterbij ons huis en met een crossbaantje, ideaal voor Gerke met zijn geleende fietsje. Hier troffen we dan ook Doesjka met Gerke en Julia. De resten van de picknick hebben we gewoon weer uitgestald en we hebben verder genoten van deze lentedag.

2007-08-26 12-02-35 kids wassen hun auto Zondag 26 augustus, 2007-08-26 12-31-05 kids wassen hun auto Na een rustige ochtend kwamen Doesjka, Gerke en Julia langs. We hadden ze uitgenodigd voor een pannekoeken lunch. Terwijl ik aan het bakken was wilden de jongens al naar buiten. Om de een of andere reden heeft Warrun altijd wel zin om iets schoon te maken en hij vroeg of hij de deur kon wassen, dat mocht. Snel bedacht ik dat hij ook zijn auto kon wassen, dat bracht het water iets meer in de tuin en iets verder van de binnekant van het huis.  

Dankzij2007-08-26 12-31-37 kids wassen hun auto het heerlijke weer konden we op het speelplaatsje naast het huis lunchen.
Heerlijk, 2007-08-26 14-37-17 pancake time at Branettesalles wat valt is direct voor de vogels, kinderen die niet meer willen zitten kunnen spelen,  pannenkoeken worden verteerd als boter onder de lentezon waarna weer meer gegeten kan worden. Gerke had ondanks zijn grote uit-eten-ontbijt met Bert en Tineke nog verrassend veel plek voor veel pannenkoeken. Julia heeft een pannenkoek gegeten en is daarna een slaapje gaan doen. Na haar slaapje hebben Warrun en Max haar een kiwi gevoerd.
Terwijl Gerke speelde en Julia sliep is Doesjka met Gerda gaan winkelen en is Sjoerd ons komen helpen om op de kinderen te passen.

Maandag 27 augustus, 
Ellen had  ook bedacht dat ze nog even bij haar oom en tante langs kon gaan en is met de bus naar Melbourne gekomen. Na koffie met mij en Doesjka hebben we nog even gewinkeld. Doesjka is hierna naar een tentoonstelling gegaan. Ellen en ik hebben nog even doorgewinkeld en geluncht. Hierna was het voor mij tijd om naar huis te gaan. Ellen heeft nog even de toerist uitgehangen en heeft iets later Gerda en Sjoerd opgezocht.
Het bezoek van Ellen was weer een goede reden om na de opvang nog even bij Opa en Oma langs te lopen. Ze vonden het maar gek om hier opeens Ellen te zien. 
2007-08-27 20-14-47 Fiets bouwen voor Warrun en Max De jongens lagen thuis nog maar net op bed toen Sjoerd bij ons aankwam met de tas die we hadden laten liggen. Tegelijk kon hij even zijn e-mail checken EN de verjaardagscadeautjes voor de jongens inelkaar zetten. Afgelopen donderdag hadden ze niet alleen Tonka’s maar ook (loop)fietsjes voor de jongens gekocht. We hadden bedacht dat de auto’s nu gegeven konden worden (zodat het duidelijk was dat ze van opa en oma waren ) en de fietsjes zouden ze op hun verjaardag krijgen. 
Na een weekend met veel buiten zijn en weer 2 paar versleten schoenen van hun huidige loopauto’s heb ik gevraagd of de cadeautjes niet andersom gegeven konden worden, en zo is het gegaan.

2007-08-28 10-09-12 officiele opening van Air International Dinsdag 28 augustus
2007-08-28 10-51-51 Gerke en Ellen bij Gloria Jeans Terwijl Gerda en Sjoerd aanwezig waren bij de officiele opening van het nieuwe kantoorgebouw van Branko’s werk,  trof ik Doesjka en Ellen in de locale winkelstraat voor een kopje koffie. Ik ben nog even met ze meegelopen wat winkeltjes af. Al snel hadden de jongens er genoeg van en moest ik het hazenpad kiezen, de winkelenden achterlatend.

2007-08-28 15-08-55 Warrun en Max krijgen hun fietsen vervroegd voor hun verjaardag ‘s Middags hebben we een mini verjaardagsfeestje gehouden. Ondanks de waarschuwing van mijn zus,2007-08-28 15-07-15 Warrun en Max krijgen hun fietsen vervroegd voor hun verjaardag dat het wel een leuk idee lijkt, maar het geen leuk idee is, heb ik toch sterretjes in de muffin-taart gestoken. Ik dacht, met 2 doosjes lucifers en 2 mensen die aansteken, moet het wel lukken. Het lukte half. We hebben 2 keer 3 sterretjes af zien branden (de tweede keer met een loeiend brandalarm).

Hierna was het tijd om te blazen. In 2 stevige koekjes heb ik elk 3 kaarjes gestoken en de jongens hebben elk ze 3x uitgeblazen. 2007-08-28 15-23-18 Warrun en Max krijgen hun fietsen vervroegd voor hun verjaardag

Het cadeau! Onder  een groot laken 2007-08-28 15-25-44 Warrun en Max krijgen hun fietsen vervroegd voor hun verjaardaghadden we de fietsjes verstopt en ze vonden ze heel interessant. Het is nog even wennen voor ze dat ze echt hun helmpje op moeten als ze gaan fietsen.
Warrun had nog even problemen met het feit dat het achterwiel niet meedraaide, dit kwam door de zijwieltjes, maar ook dat is ‘s avonds gefikst, net als de trapper die er halverwege afviel.

‘s Avonds kreeg Sjoerd op de een of andere manier wel het avond eten in de jongens (heel veel geduld en een verhaaltje was de truc deze keer). Omdat hij 100x succesvoller was dan ik heb ik hem maar even alleen gelaten met Max en Warrun tot alles op was.

2007-08-29 11-29-02 thee bij Opa en Oma Woensdag 29 augustus2007-08-29 11-28-46 thee bij Opa en Oma
Na een rustige  start zijn we onze cadeautjes voor de familie gaan brengen. Zo kon alles nog op tijd worden meegenomen met het inpakken der koffers.
Na een kopje thee en een hapje fruit voor de jongens op het terrasje zijn we weer naar huis gegaan.

We hebben alvast de spullen van Michele opgehaald uit het appartementen evenals de huishoud en etenswaardingen die over, en niet meer nodig, zijn.

2007-08-29 16-36-23 ballenbad in de tuin van Branette‘s  Middags kwam iedereen nog even bij ons op bezoek. Ik had net voor de jongens de ballen in de achtertuin gezet. Zo had Julia haar eerste ballenbak ervaring.

 

 

Donderdag 30 augustus, Gelukkig was het vertrek te vroeg om bij alles stil te kunnen staan. Om 6 uur ging de wekker, ik heb me aangekleed en ontbijtbakjes klaargemaakt. Om 10 voor half 7 hebben we de kinderen uit bed gehaald, sokken en een vest aangedaan en met ontbijtbakje in de auto gezet. We hebben Branko gedag gezegd en aan zijn lot overgelaten. Om half 7 waren we bij het appartement. Alle koffers en Gerda gingen bij ons in de auto. Sjoerd, Doesjka en de kinderen met de handbagage gingen in de huurauto die gelijk op het vliegveld zou worden ingeleverd. Bij de ‘drop-off’, heb ik Gerda met de koffers achtergelaten.

We zijn gewoon naar huisgegaan, kleren aangetrokken en naar Mainly Music gegaan. En zo goed mogelijk de routine van de dag gevolgd.

Vrijdag 31 augustus, Op opvang wordt ‘s middags vaderdag gevierd. Branko heeft geen tijd om hierbij te zijn, zoals de meeste ouders en krijgt zijn cadeautjes mee naar huis. Zondag maken we ze open.

Vrijdag 7 september werd ik 35! Omdat Branko de zaterdag ervoor had gewerkt had hij deze vrijdag vrij. Heel fijn. Allereerst hoefde ik niet op te staan toen de kinderen wakker werden. Branko kleedde ze aan, maakte ontbijt en bereidde een ontbijtje op bed voor mij. 2007-09-07 08-23-40 Ontbijt en cadeautjes op bed Max in groen Toen ze mij hoorden kwam iedereen naar boven. Allereerst kwam Max met een vierkant cadeautje onder zijn arm de kamer binnen strompel/schuiven. Max verliest alle functie en buigzaamheid in zijn knieen als hij wat moet dragen. ‘Hier, open maken’ zei hij terwijl hij het op bed deponeerde. Tegelijk kwamen Warrun en Branko binnen. Nog meer cadeautjes. De kookspatels en kwastjes werden als kam uitgeprobeerd en de parmezaanse kaasschaaf/rasp bleek erg leuk en interessant om rond en rond en rond te draaien. 2007-09-07 14-02-12 Lunch met Branko voor verjaardagEen deegrol en pottenopenmaker maakten de pakjes compleet. Van Branko kreeg ik een kaart met erin het programma voor vandaag. Een uitgebreidde ochtend in de plaatselijke beautysalon  gevolgd door een lunch. We kozen hier het speciale lunchmenu 2 gerechten van de 3 gangenkaart met wijn of koffie/thee erbij. De bediening adviseerde ons dit zo konden we een voorafje kiezen om te delen, ieder een hoofdgerecht en een toetje om te delen. Een gehele lunch voor een voordelige prijs.
De middag wandelden we door de lokale winkelstraat op zoek naar een cadeautje van mijn ouders. Ik wilde graag een groenkleurige hanger voor om mijn nek. Uiteindelijk iets gezien dat ik leuk vond. Helaas het waren oorbellen. 2007-09-08 07-56-20 Ketting van mijn ouders Een zeer meewerkende juwelier volgde onze aanwijzingen op en maakte er 2 ovalen rondjes aan, vond een kettinkje dat heel kort of een beetje kort gedragen kan worden en ik was tevreden. De juwelier had een half uurtje nodig om de oogjes netjes te maken. Branko heeft alles opgehaald toen hij de kinderen ging halen en wat bleek. Ook aan de tweede oorbel hadden ze een oogje gemaakt en er ook nog een simpel kettinkje bij gegeven.
2007-09-08 12-12-10 Verjaardagskaarten van opvang De kinderen hadden in opvang een grote kaart voor mij gekleurd en kwamen hiermee ZO trots binnenstappen om aan mij te laten zien. Op de foto laat Warrun zien waar zijn hand is.

Was dit het? Nee hoor. Ik ben nog veel meer verwend. Helen stuurde een mail dat Martin (voor de 3e keer) toch weer niet naar Melbourne komt om een dringend probleem op te lossen dus zij sturen hun Jamie Oliver kookboek MET handtekening op. (ze wonen in het dorp waar zijn ouders hun pub hebben). Zus Louise had een kookboek op de post gedaan, erg leuk, deel 1 hiervan heb ik ook al en dit boek heeft ervoor gezorgd dat ik inmiddels kookboeken lees als een boek, en niet omdat ik iets wil gaan koken. Schoonzus Doesjka had een boek voor mij gekocht hier in Melbourne, een kookboek, ik houd jullie op de hoogte met lekkere vondsten. En van Michele kreeg ik een zeer luxe map om je eigen uitgeknipte, favoriete recepten overzichtelijk in op te slaan.
2007-09-17 11-26-05 Verjaarscadeautjes Tenslotte kan op ieder moment de locale kookspeciaal zaak bellen dat ‘mijn’ pan is binnengekomen verjaardagscadeau van de ouders van Branko. Het is een hapjespan die ook in de oven kan, ook anti-aanbak maar niet Tefal, iets veel gezonders (?) dat er voor zorgt dat alles wat je kookt lekker wordt.
Er zit diep verboren ergens een thema, iets dat de cadeautjes verbind en iets waarvan de mensen vinden dat het bij mij past.

Afgelopen weekend zijn we naar Foster geweest. Vrijdag de 14e heb ik de kinderen naar opvang gebracht, heb ik bij Michele haar moeder geholpen met de kinderen en hebben we samen Michele naar bed gestuurd. Vervolgens ben ik de koffer gaan pakken en alles dat mee moest in de auto gezet, dit was verbazend weinig en het zal nog minder worden. Om 3 uur heb ik de kinderen opgehaald, om 4 uur waren we in Port Melbourne en stapte Branko in de auto. Vervolgens sloten we aan in de vrijdagmiddag spits en reden we naar de rand van Melbourne. Hierna konden we gewoon doorrijden naar het huis van Bert en Tineke.
2007-09-15 16-14-31 Verjaardagstaart in Bayview Hier bleven wij dit weekend. Zij niet, maar dat was nog een verrassing. Zaterdagmidag zijn we naar Bayview gereden om mijn verjaardag te vieren met thee en taart. Vervolgens hebben wij Bert zijn 70ste verjaardag gevierd met meer thee. Het was een totale verrassing voor Bert dat opeens 2 bevriende stellen de keuken binnen stapten. Wij wisten het allemaal, alleen hij niet. En hij had niets in de gaten gehad, ook al had hij een opmerking gemaakt over alle aanwijzingen. Het B&B dat opeens volledig vol zat volgens het uithangbord. De 2 taarten en berg koekjes die hem wat veel leken voor alleen ons.
Van Bert en Tineke kreeg ik precies de Bodybutter van de Bodyshop die ik wilde hebben. Dat was een complete verrassing, maar niet zo raar omdat ik net 2 weken eerder deze creme met Ellen had gekocht, onder het mom ‘Tineke heeft een nieuwe doos nodig en vind altijd dat jij een goede keus hebt in geurtjes, dus wat jij lekker vind vind zij lekker’. Van Ellen kreeg ik ook iets speciaals, ik had gevraagd waar zij het superhandige kleine handtasje vandaan had. Dat bleek uit Schotland te komen. Ik had nog even overwogen Derek te vragen er 1 voor mij mee te nemen voordat hij naar hier op vakantie kwam, maar ik heb het niet gedaan. Ik spreek hem zelden tot nooit dan is het een beetje te veel om hem 2 dagen voor vertrek voor een symposium en vakantie in een ander werelddeel te vragen om nog even voor mij te gaan winkelen. Ellen daarentegen had dit wel aan hem gevraagd (waarschijnlijk niet 2 dagen van te voren) en hij heeft een prima exemplaar uitgekozen (zie foto met kookboeken) dus eigenlijk is dit cadeau ook van hem.

2007-09-16 12-02-27 Paul maakt muziek voor Warrun en Max op de bankHet weekend was verder erg rustig en we hebben veel geslapen. Bert en Tineke blijven in Bayview voor een avond met vrienden, en ontbijt. Wij gingen terug naar hun huis waar de kinderen nog een nacht tevreden op hun luchtbed gingen liggen dat daar voor hen was opgemaakt. We hoeven voortaan dus ook geen campeerbedjes meer mee te nemen. En als we de kinderen moe genoeg maken en laat genoeg in bed stopppen, dan kunnen ze prima samen op 1 matras liggen en vallen ze in slaap voordat ze kunnen bedenken dat ze kunnen, schoppen, porren, prikken, dekbedden aftrekken, kussen gooien enz. 
2007-09-16 12-06-13 Paul maakt muziek voor Warrun en Max op de bank Zaterdagavond en zondagochtend heb ik helemaal zelf de kachel aangemaakt en een prachtig vuurtje gestookt (ook al zeg ik het zelf, Warrun was het trouwens wel met mee eens). Zondagochtend hebben we de auto weer ingepakt (zo klaar, en misschien dit keer niets vergeten) en zijn we naar Bayview gereden. Hier kregen we nog een pancake en  wat lichte live muziek voor de jongens (‘there’s a redback on the toilet seat’  en ‘the pub is out of beer’). We bleven zo lang hangen dat het lunchtijd werd. Na een heerlijke chickenquich zijn we echt op huis aan gegaan.

 

kleine voetnoot van Branko: Nanette is op vrijdagavond erg ziek geworden (het hele spijsverteringskanaal langs diverse uitgangen geleegd zullen we maar zeggen) en Branko had de helft hiervan te pakken vanaf zaterdagmiddag.

Dinsdag was het Melbourne Cup day. De dag dat ?heel? Melbourne vrij heeft om naar de races te gaan. De 3 dagen voor deze dag en de 3 dagen erna zijn er ook paardenraces en alles wordt op tv uitgezonden. Ieder dag heeft zijn thema, en /of gebruiken. Op zaterdag wordt er traditioneel veel zwart/wit gedragen. Melbourne Cup die is DE DAG. De donderdag is Oaks day en is voor de vrouwen en de mannen worden thuis gelaten.
2007-11-04 14-27-17 Baby magpie volgt MaxBranko had maandag vrijgenomen en zo kwam het dat hij van zaterdag tot woensdag niet naar kantoor hoefde. Mooi om er even tussenuit te gaan.

Zondagochtend zijn we in de auto gestapt en naar Bayview gereden. 2007-11-04 14-27-49 In de tuin bij Ellen en Paul Max en Warrun met bolletjes laarzenHet weer was erg nat, iets dat lang verwacht was en waar iedereen volop van genoot. Sommige wegen in Gippsland waren zelfs hier en daar ondergelopen. Maar we zijn veilig aangekomen.
Bij Ellen en Paul hebben we volop genoten, gespeeld en de natuur gekeken. Warrun had kennelijk een programma af te werken . Eerst vroeg hij waar de poes was, daarna moest hij even al het speelgoed keuren en toen was het tijd om naar de kippen te gaan, vond hij. Wij lieten e.e.a. liever van het weer afhangen.
2007-11-04 13-17-48 Branko bij de baby magpie van Ellen en PaulEllen en Paul verzorgen op het moment een kleine Magpie. Weken geleden is die bij de buren onderaan een boom gevonden. Sindsdien geven Ellen en Paul hem regelmatig wat voer en hij gedraagt zich nu al seen echte tiener; hij hangt wat rond rond het huis en bedelt om eten als hij niet zit te slapen of de natuur verkent.

2007-11-04 16-47-12 Warrun bekijkt magpie vanuit de keukenEllen had voor ons ook een vroege maaltijd verzorgd, op deze manier kunnen we allemaal eten en liggen M&W ook nog op tijd in bed. De geroosterde kip kwam met aardappels en peen met pompoen uit de oven. Warrun en Max keken ernaar en wezen allebij op een grote kippenvleugel die ze wilden hebben.
2007-11-04 16-48-38 Paul voert de baby magpie Max kijkt toe We waren zeer verbaasd, we hebben toch zeker 3 jaar vrij zeker geweten dat onze jongens een vegetarische aard hadden, dat was nu helemaal verdwenen. Stukken kip warden opgesmuld en met lijf en leden verdedigd tegen snaaiende broers.

?s Avonds zijn we doorgereden naar Bert en Tineke waar ons bedje al klaar lag.

2007-11-05 11-12-59 Nanette en Max bij de waterval bij Toora Maandag was het weer droog en zijn we naar Agnes falls gegaan. Deze waterval was opens erg indrukwekkend na deze natte 24 uur. Warrun en Max hebben nog 2007-11-05 11-27-19 Branko en Max bij Agnes fallsnooit een waterval gezien en vonden het ?een beetje eng?. Waarschijnlijk was het bulderende geluid erg indrukwekkend.

Na het water hebben de jongens met de fietsen gespeeld eerst in een speeltuin (en een half-pipe) en later om het huis van Bert en Tineke.
2007-11-05 13-53-13 Met de nieuwe fietsen Ook tijdens dit avondeten wearden we verrast, Max zat met smaak zijn zelf gedopte tuinboontjes weg te happen. Warrun probeerde het ook maar had iets meer moeite met ze weg krijgen, maar het is gelukt!

Dinsdag gingen we alweer vroeg terug naar Melbourne. Alle mannen hebben een groot deel van de rit geslapen. In de middag waren we uitgenodigd bij de zus van Michele die ieder jaar een Melbourne Cup feestje heeft. Een huis vol mensen, een bbq vol eten en een tafel vol toetjes. Iedereen deed wat hij wilde, als er een race was ging de TV harder en dromden de mensen erom heen.
2007-11-06 15-40-01 Melbourne cup party bij zus van Michele De kinderen zorgden voor de weddenschappen en het uitkeren van het geld.
Ik was weer heel trots op onze jongens. Aan de hand liepen ze naar binnen en na 10 minuten zat Max al helemaal alleen op de drempel naar de garage naar de andere kinderen te kijken die met skateboards speelden. Warrun had iets langer nodig om ons los te laten maar hij was absoluut niet kleverig.

2007-12-23 08-44-38 Van Santa gekregen Max in oranje Sinterklaas, of op zijn Drents uitgesproken “Santaclaus”… dit jaar is het duidelijk een moeilijker onderwerp geworden dan voorheen. Sinterklaas is hier niet enorm bekend, maar na het zien van “Sint in Sesamstraat” waren de jongens toch wel enorm geintereseerd, vooral in de Zwarte Pieten 2007-12-23 10-03-59 Van Santa gekregen Max in oranje (ze zijn altijd gefascineerd door zeer donker gekleurde mensen), en zodoende kwam Sint langs voor een kadootje.

In de loop der tijd hadden we ook diverse leuke kado’s gevonden voor Warrun en Max, en tja… ze zijn nog lang niet jarig dus bij welke gelegenheid geef je het dan? Iedereen hier gooit enorm met kado’s met Kerst, dus kan een 2007-12-23 12-12-52 Van Santa gekregen Max in oranje kadootje voor de jongens kwaad? Wij vonden van niet. Om een beetje van de Nederlandse Sinterklaas traditie  er bij te houden hebben de jongens de 3 nachten voor kerst de kans gehad om wat chocolate-chip-cookies (die ze zelf hebben gebakken) voor Santa-Clause neer te zetten in de hoop dat hij dan langs komt en een kado brengt.

 

2007-12-23 14-00-31 Van Santa gekregen Max in oranjeDe eerste ochtend hadden ze niets door totdat Warrun vroeg of de lichtjes van de kertboom  aan mochten: ‘Tis tat naaauuuw?’ zoals Max erg treffend kan zeggen, toen ze een groot kado zagen staan.

En ja hoor, Alle koekjes op en een groot pak. Uitgepakt zaten er allemaal stukjes plastic in. De jongens begrepen de verpakking en bevalen dat de parkeergarage/autoglijbaan NU gemonteerd zou worden,  en bleven stukjes in papa’s handen geven en op de gebruiksaanwijzing staan, en nog meer stukjes aanreiken,  zodat hij het lekker snel in elkaar kon zetten. Het is Branko toch gelukt om over en tussen alle hindernissen door het ding in elkaar te zetten. En het cadeau is een succes.
foto1 is genomen om kwart voor negen, toen hadden de jongens er al een uur plezier opzitten. Foto’s 2,3, en 4 zijn resp. om 10 uur, half 1 en 2 uur genomen. Dit is de plek waar Warrun en Max deze dag zaten en dit is wat ze deden, geen uitzonderingen.

lego duplo tractor4969 Zaterdagavond zette de jongens weer koekjes bij de boom en zondagochtend, jawel! een leeg schaaltje (“schandalig! helemaal op”, zag je Max denken, “vuilnisauto lego moz-screenshot-3niets voor mij….”) en dit keer 2 cadeautjes. LEGO! een vuilnisauto en een tractor.  De tractor is uitgepakt en niet meer bekeken. Zelfs nu 2 weken later hebben ze niet eens door dat hij die middag weer in het doosje is gestopt en in de kast ligt voor het volgende kind dat jarig is. De vuilnisauto is daarentegen een groot succes.

2007-12-22 09-49-12 Samen koekjes bakken zondagavond, uit de koektrommel werden de laatste chocolate chip cookies gevist voor Santa Clause. Dit keer vielen er verrassend veel stukjes af die door W&M opgegeten moesten worden. We vroegen Warrun nog of hij misschien een tekening voor Santa erbij wilde doen. 2007-12-22 09-29-47 Warrun is aan het tekenenHij had zich net het uur ervoor vreselijk vermaakt met allemaal dingen tekenen op kleine notitieblokjes. Traintracks, zeehonden, olifanten en op verzoek een kat hier en daar. En Ja hoor, hij tekende snel een kras op een blaadje en dat ging op de koekjes.  (de foto is van 2 dagen eerder waar de jongens helpen met cookies maken). We vroegen aan Max of hij misschien wat wilde tekenen voor Santa. Hij haalde zijn schouders op, keek eens naar de koekjes en zuchtte. “ja, oke dan”. Hij pakte een willekeurigblaadje van de stapel die Warrun had betekend en gooide het achteloos richting bakje met koekjes. Tijd om de koekjes neer te zetten en de cadeautjes in de wacht te slepen!
Maandagochtend vonden de jongens weer een HELE GROTE DOOS. Hierin een stapel jungle beesten, een tentje een dierenarts met assistent, een boom en een infobord voor het safaripark. We proberen de jongens ook andere interesses te geven dan auto’s, treinen, en dingen met wielen. Het lukte min of meer. Het Nijlpaard ging in de tent, de zebra in de jeep en de kleine olifant in de truck met kooi, waarna de jongens met de auto’s rond gingen racen.

Vooral Warrun was door playgroup en opvang helemaal in de ban van Santa CLAUSH, zoals hij dat zei, geraakt. Zondag was het warm, de jongens waren vermoeid, Max was nog aan het aansterken. We wilden eigenlijk thuis blijven en rustig aan doen. Maar sommige dagen merk je aan de kinderen dat ze eruit moeten, even rennen, even afleiding, even iets anders.
We gingen naar Sant kijken in het winkelcentrum. Ook om de jongens te laten zien dat die arme man het overdag heel druk had en dat het dus helemaal niet nodig was om thuis te bespreken op welke stoel hij moest zitten als hij langs kwam die middag en met welk speelgoed hij wel, en met welk speelgoed hij niet mocht spelen. (hij mocht niet met Molly spelen, het treintje dat Max van Sinterklaas had gekregen). We kwamen bij het winkelcentrum aan toen het bijna 1 uur was. Van 1 tot half 2 zou de kerstman een lunchpauze hebben, stond er op de website. 2007-12-22 13-09-04 Highpoint met kerst Uiteindelijk bleken we toch goed getimed het huis te hebben verlaten want om tien voor half 2 vonden we een parkeerplek (in de tussentijd vermaakten we ons prima met auto’s kijken, mensen kijken en ons verbazen over de kerstdrukte en cadeautjes gekte (waarom heb je 2 winkelwagentjes met plastic prut nodig om als cadeautjes uit te delen. De mensen lopen rond als een kip zonder kop en ik heb echt mensen door de winkels zien struinen met de opmerking ‘IETS voor die en die’. Het maakt ze niet uit. Ze lopen net zo lang rond tot dat ze IETS vinden wat ze in kunnen pakken en kunnen geven. Waarbij dit soort mensen zich in groepen van minimaal 3 man maar bij voorkeur 5, waaronder 1 oma die ergens uit een tehuis is geplukt en niet eens weet waar ze is, 2007-12-22 13-24-57 Highpoint met kerst  zich verplaatst en altijd minimaal 1 persoon te kennen geeft dat hij niet weet wie die iemand is waarvoor ze IETS gaan kopen.
De jongens hebben Santa gezien (hij was eerst even plassen wist Warrun te vertellen, aangezien hij er niet was). De jongens hebben op de kussens tussen de wachtende mensen gespeeld (tot grote jaloezie van andere wachtende kinderen die ook wel met van die leuke treintjes wilden spelen, in plaats van in de rij staan wachten). De jongens zijn weer blij met ons mee naar huis gegaan.
Santa is in alle warenhuizen om op een grote stoel te zitten en een lange rij mensen aan zich voorbij te laten trekken. Deze mensen zetten om de beurt een baby of bende kinderen bij de lieve man, een foto wordt gemaakt, deze wordt aangeschaft voor minimaal 15 dollar en het hele verhaal wordt herhaald voor het volgende stel dat staat de wachten. In ALLE winkelcentra en ALLE grote warenhuizen is er een Santa met stoel en fotocamera. Voor zo’n 4 weken is er een schema waarop je hem kan bezitten en je foto kan laten maken. Duizenden mensen moeten dit doen want er staat altijd een rij. Het zal wel iets Australisch zijn. Er werd bij Mothersgroup en Playgroup ook besproken welke sint en welke kleurenschema’s dit jaar het beste waren voor een foto. Ik heb ook enige foto’s gezien, en zelf als kerstkaart gekregen.

2007-12-21 16-42-34 Warrun in groen en Max in geel bij opvang Branko had vrijdag 21 december al vrij. De jongens niet, die hebben we gewoon naar opvang gebracht. Z2007-12-21 17-12-11 Warrun in groen en Max in geel bij opvango hadden wij wat tijd voor elkaar en zijn we samen naar de winkels geweest waar we ieder op ons gemak rond konden kijken en een kopje koffie konden drinken.  
We hebben vandaag vooral gebruikt om uit te rusten. Branko heeft nog extra van zijn vaderschap genoten en was al vroeg bij opvang, niet om de kinderen op te halen maar om een 2007-12-21 16-43-47 Warrun in groen en Max in geel bij opvang paar uurtjes mee te maken van een dag van de kinderen.

 

 

 

22 december, Zaterdagochtend mocht Branko wat uitslapen. Na het ontbijt en wat rondrommelen bedacht ik dat mooi zou zijn om eens te kijken wat er zou gebeuren als ik geen luiers aan zou doen bij de kinderen. En het ging boven verwachting goed. Vooral Warrun was heel enthousiast en rende gillend naar de po als hij dacht een plas te moeten. Iedere keer als er netjes een plas in de po zat kreeg hij een plakkertje op een kaart. Eerst bij 2 stickers en daarna bij 3 kreeg hij een aardigheidje. Max heeft een wat andere aanpak. Hij ging wel braaf af en toe zitten, maar er kwam niets, tot die conclusie komt hij dan ook na 3 seconden. Maar heel af en toe komt hij aansprinten en moet dan ook echt en dan doet hij een PLAS! Meer dan alle druppeltjes van Warrun bij elkaar.

2007-12-22 09-29-38 Max maakt koekjes Vandaag hebben we ook Cookies gebakken, Chocolate Chip Cookies. Eerst heb ik een half recept met Max gebakken, hij roerde trouw, zeefde en luisterde, hij had precies door wat er ging en moest gebeuren. Toen de chocolade stukjes op tafel kwamen kwam ook de interesse van Warrun; hij stopte met tekenen 2007-12-22 09-31-43 Warrun is aan het tekenen en wilde wel aan zijn portie cookies beginnen. Hij had van het hele kookgebeuren iets minder door en had van die typische gevallen dat als ik het meel in de zeef gooide dat  hij de zeef dan omdraaide in de bak. Ach, het maakt niet uit, en uiteindelijk heb ik geen verschil gevonden tussen de cookies.

Zondag 23 december zijn we dan echt thuis gebleven, d2007-12-22 17-03-26 Spelen met papas lego kerstcadeau huisit was geen probleem want het cadeau dat de jongens bij de kerstboom vonden heeft ze de hele dag bezig gehouden. En als ze heel even iets anders wilden, dan stond het net inelkaar gezette lego huis met garage er ook nog.

Maandag 24 december. Hebben we de jongens gewoon weer naar opvang gebracht, en konden wij het huis opruimen en de spullen inpakken voor de komende dagen; we gaan naar Foster, logeren bij oom Bert en tante Tineke met de nodige bezoekjes aan Ellen en Paul in Bayview.

Dinsdag 25 december. Nadat de jongens hun laatste cadeautje bij de kerstboom hadden opgehaald hebben we de auto ingepakt en zijn we vertrokken. We hadden van te voren gezegd dat we zouden proberen tussen 11 en 1 weg te rijden en dat lukte precies. 2007-12-25 12-10-40 Warrun op weg naar FosterOm 12 uur reden we weg bij ons huis. En om 1 uur nog een keer. De eerste keer waren we na een half uur rijden nog maar 10 km verder, wat eigenlijk ook weer goed uitkwam want we kwamen erachter dat we de cadeautjes waren vergeten die Bert en Tineke aan onze jongens zouden geven. Om 1 uur hadden we thuis de fileinformatie geraadpleegd, de cadeautjes in de auto gestopt en gingen we weer op pad. Niet over de grote rijksweg die vol stond, maar over de ‘oude’ rijksweg die bijna helemaal leeg was en alle stoplichten werkten ook nog een mee.

imageWoensdag 26 december gingen we met z’n allen in de middag naar Ellen en Paul.  Bij binnenkomst zagen de jongens bijna gelijk de DVD van ‘Cars‘ liggen en die moest bekeken worden. Dat gaf ons volwassenen wat meer vrijheid. We keken mee, kletsen met elkaar, bezochten de groentetuin en keken hoe het eten bereid werd.  Na de maaltijd waren er voor ieder enkele cadeautjes en voor de jongens mooie boeken en voor ieder een tractor. 
2007-12-26 18-56-06 Kerstviering Max in rood Bij alle vorige bezoeken was er altijd een oude blauwe tractor van Derk bij Bert en Tineke en in de auto onderweg naar Foster, 2 uur voor aankomst hadden Warrun en Max gewoonlijk al besproken wie ermee zou spelen en voor hoe lang en wat er daarna mee zou gebeuren. Bij het laatste bezoek was de tractor meer in handen van Bert om alle stukjes weer bij elkaar te plakken dan bij de 2007-12-26 18-56-15 Kerstviering Max in roodkinderen en wij hebben toen besloten het ding ‘te redden’ en hebben de jongens  verteld dat hij stuk was en niet meer terug kwam om mee te spelen.
De afgelopen 2007-12-26 19-56-59 Naar de auto maanden hebben wij in alle speelgoedwinkels aan allerlei mogelijk autotjes gedraaid en gefriemeld of die dan misschien de tractor konden vervangen. HET mooie van de tractor was nl dat hij een echt werkend stuur had en als de jongens ermee speelden dan stuurden ze echt.
Uiteindelijk hebben we in onze plaatstelijke speelgoedwinkel 2 tractoren gevonden die hetzelfde deden en deze hebben we aangeschaft en opgeborgen 2007-12-26 19-59-07 Naar de auto gehouden tot er een reden was om ze te geven. En we wilden ze eigenlijk ook weer bij Bert en Tinkeke hebben omdat daar een sturende truck ‘hoort’. Oom en tante waren het er mee eens en wilden de tractoren geven voor Kerst.  (Warrun heeft de grijsblauwe gekregen en Max de rode. Het is niet gelukt de voertuigen bij B&T achter te laten, ze moeten nog steeds overal mee naartoe.)
Na dit feest was het bedtijd en gelukkig hadden we de kinderen voor vertrek in pyjama gestoken want ze sliepen al bijna voordat we met de auto wegreden.  Op de foto’s brengt tante Ellen eerst Max naar de auto en daarna (op verzoek) Warrun.

2007-12-27 09-20-25 Warrun in de hangmat bij Bert en Tineke Donderdag 27 december.
Weer een rustige dag met wat spelen in de tuin, de hangmat en de speeltuin in het dorp.  ‘s Avonds hadden de jongens niet zo’n zin om naar bed te gaan, om 8 uur zagen we vanuit de tuin nog een hoofdje voor ons slaapkamerraam naar buiten kijken.

2007-12-28 10-37-49 Wandelling Vrijdag 28 december. Vandaag wilde ik wel weer eens wandelen. De vorige keer was niet zo’n succes geweest. Misschien ging het nu beter. We hadden de houten fietsen nu bij ons, maar op het wandelpad aangekomen wilde Warrun niet ver fietsen. De vliegen op en in zijn neus vond hij niet leuk en ik denk ook dat het slippende grind onder zijn schoenen hem een beetje bang maakte. Max weigerde zo wie zo de fietskar te verlaten, maar dat hadden wij al verwacht, dus het was geen probleem. Met de jongens in de kar begonnen we aan de wandeling en 2007-12-28 10-56-34 Wandelling na 10 minuten kwam de eerste ‘Gaan we nog ver?’  Na een half uur begonnen ook Warrun en Max te piepen dat ze geen zin meer hadden en zijn we terug 2007-12-28 11-57-45 Briangelopen naar de auto, met 2 slapende kinderen in de kar. Al met al zijn we toch een uur aan de wandel geweest, het is iets.
Hierna zijn we naar  Ellen en Paul gereden. We wisten dat ze het druk zouden hebben met het B&B, maar we kennen onze weg in de huiskamer en keuken en hebben ze niet echt nodig voor een DVD-tje, en een glas water.
2007-12-28 12-19-28 Brian Terwijl ik met Ellen een kopje koffie dronk kwam hun Magpie eens kijken of er nog iets te spelen was.
De kinderen hebben na de 2007-12-28 14-06-18 Max in geel en Warrun bij de kippenlunch al hun korstjes aan de kippen gevoerd en daarna zijn we weer richting oom Bert en bert-e-Tineke getrokken ( zoals Max zijn oom en tante noemt). Op de heuvel, onder de bomen was het toch net even minder warm.

2007-12-29 11-44-30 Strand bij Shallow Inlet Warrun met rode kraag Voor zaterdag 29 december stond het strand op de planning. We wisten dat Ellen en Paul vandaag geen B&B taken hadden en dus konden we eerst Ellen meenemen naar het strand en na terugkomst en badderen van de jongens nog blijven voor de lunch. Er stond deze dag een zeer sterke wind, gelukkig hadden we het advies van B&T opgevolgd en zijn we naar het strand van Shallow Inlet gegaan. Voordelen: je kan met de auto het strand op rijden, dus niet ver door de duinen ploegen met al je spullen en kinderen. En met de noordelijke wind die er was, kwam de storm over het water en waren er geen zandverstuivingen. Vanaf waar we zaten konden we het strand rechts zien en daar 2007-12-29 11-48-31 Strand bij Shallow Inlet Warrun met rode kraag zag je in de verte wel de zandstormen over het strand razen. Ten derde is er bij dit strand een hele kalme zee, het is meer een groot meer waar de kinderen aan de rand kunnen spelen. Zeer geschikt. Helaas was het een dag waarop het stikte van de vliegen. Allen de flinke windvlagen brachten even verlichting van de beestjes. Max had al in de auto verteld dat hij niet naar het strand ging, nu gingen wij wel en hij wilde toch ook niet in de auto blijven zitten (dat zouden wij ook niet toelaten, maar dat weet hij (nog) niet) en koos uiteindelijk voor een plekje in onze tent waar hij lekker op een appeltje en een boterham begon te knagen. Halverwege vertelde hij me dat hij het wel leuk vond, zo. (De foto doet mij denken aan de verhalen over mij van vroeger dat mijn ouders mij op Texel op een  hele grote handdoek op het zand moesten zetten en dat ik vreselijk begon te 2007-12-29 11-49-19 Strand bij Shallow Inlet Warrun met rode kraag jammeren als er ook maar 3 korreltjes zand op de handdoek kwamen. Warrun liet zich vrijwel gelijk verleiden om naar de waterlijn te komen. Hij moest wel, daar hadden we zijn emmertjes en schepjes gezet en hij was toch wel een beetje bang dat het water ze mee zou nemen. Eenmaal aan de waterlijn heeft hij er leuk gespeeld met papa, tante Ellen en de steentjes van het strand. Net toen we besloten weg te gaan ging Warrun in de tent even wat eten en liep Max zonder blikken of blozen naar de kustlijn en ging zitten spelen. T2007-12-29 14-09-07 Even buiten kijkenerwijl Ellen en ik de tent, handdoeken, doosjes met eten etc in de auto legden speelde Branko nog met de jongens in het water. Dit keer niet alleen in het poeltje dat we voor de waterlijn hadden 2007-12-29 20-15-33 Nanette in hangmat gemaakt, maar ze sprongen nu ook in het rustig aankabbelende water. Na de lunch bekeken we nog even hoe Paul op deze een na warmste dag van het jaar besloot zijn gras te maaien. (de warmste zou 31/12 zijn, met 43 graden). De rest van de middag en de avond brachten we weer door bij Bert en Tineke.

Zondag 30 december, 2007-12-30 10-02-27 Treintje bij Foster Market Warrun met blauwe applicatiena het ontbijt hebben we de auto weer ingepakt en zijn we naar de Foster market gegaan. Hier heb ik bij alle standjes gekeken terwijl Branko  met de jongens in het treintje rondreed, vanaf de kant toegezwaaid door mij en ook Bert en Tineke. Zo deden we allemaal wat we leuk vinden. Na een maiskolf hadden de jongens geluk en reden ze nog een rondje met het treintje.  Hierna gingen we toch echt op huis aan. 
En dat was de kerstvakantie (voor 2007 althans).

2008-03-21 07-54-14 cd luisteren van het boek Max bij stoel Vrijdag 20 maart, Om 8 uur schrok ik wakker. Neus aan neus met Max. Gaan we nu de muziek luisteren? vroeg hij. Al dagen is het favoriete avond-voorlees-boek, ‘An Aussie Jingle Bells’. We zingen allemaal over de barbeque, het zwembad en het kerstfeest verlaten voor de afwas. Gisteravond kwamen de jongens erachter dat er een cd’tje achterin het boek zit. En we beloofden ze dat we de volgende ochtend de cd zouden luisteren.
Ik denk dat het een kindergave is, ze kunnen in slaap vallen terwijl ze een zin zeggen en als ze 10-12 uur later wakker worden is het eerste wat ze zeggen de rest van die zin.  Na het tig keer luisten van het kerstliedje wilden we deze Goede vrijdag richting Foster rijden voor een weekendje weg,  we hebben geen haast. Rond de lunch wegrijden is het makkelijkst, kunnen de jongens hun lunch eten in de auto, wat hopelijk de tocht wat minder eentonig maakt. En wij hebben de hele ochtend om wakker te worden, in te pakken en energie uit de jongens te halen.

2008-03-21 14-34-06 Stop bij boerderij theehuis Max in groen Het lukte ons om rond het middaguur te vertrekken. Als we stoppen, stoppen we meestal ongeveer halverwege bij een vliegschool waar een groot klimrek staat. Dit keer niet we reden iets verder (10 km) en daar is een teahouse/dairy farm, we waren hier nog nooit geweest. We parkeerden naast een grote schuur waar veel koeien stonden te wachten. Toen we door de ramen keken zagen 2008-03-21 14-34-12 Stop bij boerderij theehuis Max in tshirt we dat de koeien (helemaal uit zichzelf) een voor een de schuur binnen stapten op een soort grote draaimolen, waar ze aangesloten werden op de melkmachine. 2008-03-21 15-43-34 Stop bij boerderij theehuis WarrunTegen de tijd dat ze rond waren geweest was het melken klaar en liepen ze zelf achteruit de molen uit en gingen de wei weer in. We zagen dit nog beter vanaf de andere kant van de schuur waar op een hoger niveau een uitkijkplatform was.
2008-03-21 15-48-35 Stop bij boerderij theehuis Max in groetHierna liepen we het theehuis in. Hier zaten heel veel mensen, en dat kon de bediening en het huisje niet helemaal aan. Wij hadden geluk, er kwam net een tafeltje leeg. Waarschijnlijk was het een prettigere omgeving geweest als het niet zo koud was geweest en de mensen ook buiten hadden willen zitten waar 2x zoveel ruimte was.
Na de warme chocomelk wilde2008-03-21 15-45-34 Stop bij theehuis kinderboerderij Max in groen Warrun naar de  koeien. De gemolken koeien waren inmiddels langs komen lopen en stonden in een wei een stukje verder.  Onderweg naar de koeien kwamen we langs de schuur met beesten om te aaien. Kalfjes, kippen, een kalkoen, geiten en schapen. Max moest ze allemaal even aanraken en nog een keer op de terug weg. Nadat Warrun de koeien had gezien met Branko (en geen aanvaring had gehad met het haast onzichtbare schrikdraad) kwam hij de beestjes ook bekijken.
Na nog een laatste blik op de Koeiendraaimolen waar alweer een volgende wei beesten werd gemolken gingen we in de auto en op weg naar Foster. 2008-03-21 17-07-10 Warrun aan het tekenen in de auto onderweg naar Foster

2008-03-21 17-03-06 Max aan het tekenen in de auto onderweg naar Foster Een groot  deel van de rest van de rit vermaakten de jongens zich met pen en papier (Max) en pen en been (Warrun).

Alhoewel we in  het huis van Bert en Tineke zouden overnachten reden we eerst naar Ellen en Paul, gewoon om even ‘hoi’ te zeggen. Die vonden dit zo gezellig dat er gelijk Fish and Chips op het avondmaal programma werd gezet en we genoten allemaal van een mooie nazomerse namiddag & avond.
Laat die avond, in het donker gewapend met een zaklamp, gingen we richting het huis van oom Bert en tante Tineke, zijzelf waren naar een muziekfestival in Bermagui en hadden instructies achter gelaten hoe wij het huis konden gebruiken en hoe we binnen konden komen. De zaklamp van Paul was erg handig bij het openen van de deuren.
Tevreden doken de jongens op hun luchtmatras en sliepen lekker verder tot de volgende ochtend.

Zaterdag 22 maart,  De jongens vermaakten zich de hele ochtend in en om het huis en af en toe vonden ze de verrassingen die oom Bert en tante Tineke voor ze hadden achter gelaten. Na de lunch gingen we naar Ellen en Paul die hadden een drukke ochtend in en met hun Bed&Breakfast achter de rug en gingen net lunchen. Wij deden gewoon mee. Net na de lunch kwam Brian (de met de hand groot gebrachte Magpie) eens voor het keukenraam kijken. Max stond binnen en Brian was buiten, het zag er leuk uit. Branko die Magpies leuke beesten vindt ging naar buiten om even hoi te zeggen. Warrun klom binnen op een stoel en aaide door het raam. Daar moest Brian niets van hebben, Branko vertelde dat zijn hele toon veranderde toen hij Warrun zag.
Hierna gingen de jongens en ik in de tuin kijken en we liepen om het huis om papa op te halen om naar de kippen te gaan. Warrun en Max holden op papa af en 2008-03-22 14-30-05 Op weg naar de kippen maar we kwamen niet langs Brian Warrun in Blauw Branko riep nog dat we uit moesten kijken want Brian reageerde anders dan de lieve kroelvogel die gevoerd wil worden die we kenden. Eigenlijk had hij het alleen op Warrun gemunt. Brian stortte zich op het achterhoofd van Warrun, Branko stortte zich op Warrun, Max was overstuur aan het krijsen omdat Warrun moest huilen, Ellen kwam uit de moestuin aan hollen en zelfs Paul die in de garage was kwam kijken wat er aan de hand was. (de foto is slechts seconden voor de gewelddadige aanval gemaakt, Brian kwam van links).

Branko:Toen de jongens terug liepen met Nanette bleef Brian achter ze aan hoppen om ze nog een keer aan te vliegen zelfs als ik druk brullend voor hem stond. Uiteindelijk was de enige oplossing om hem op de pakken en een eind verder neer te zetten. Daar weigerde hij op zijn poten te gaan staan; hij gebruikte zijn poten en snavel liever om mijn hand te lijf te gaan (en wat blijkt: zo’n vogel begint toch niet zo heel veel tegen een grote mensenhand). Na dit tafereel is Brian vertrokken en zeker enkele dagen niet meer teruggekomen, dit tot opluchting van Ellen en Paul die toch wel graag willen dan Brian de wijde wereld in trekt, zeker na zijn agressieve gedrag.

Wij hadden een echte stadsmens op het platteland ervaring, da’s alles. Binnen was Warrun al snel opgeknapt en zat achterelkaar zijn stoere verhaal te vertellen. Max had wat langer nodig om getroost te worden. 2008-03-22 16-56-26 Warrun in blauw en Max in geel zitten heerlijk het avondeten weg te happenBranko die buiten Brian had vastgepakt en hem daarmee totaal van zijn apropos had gebracht was ook weer binnen en na een rustgevend kopje thee zijn we wat boodschappen gaan halen om  in het huis van Bert en Tineke de avond en maaltijd door te brengen.
De buitenlucht en consternatie had de jongens goed gedaan, terwijl ik nog met de laatste potten en pannen stond te rammelen hadden ze geinspecteerd wat op tafel stond en zaten ze er vast gretig van te eten.

2008-03-23 09-30-49 Warrun met stiplaarzen en Max met streeplaarzen in de tuin met helicoptersfoto: Warrun en Max laten in de tuin hun helikopters vliegen.

Zondag 23 maart, Pasen een lang weekend, natuurlijk is er dan ook de Foster Crafts market. En daar moet ik altijd even gaan kijken. Dit keer hadden we ook meer dan 1 doel. Een bedankje voor Ellen en Paul voor de gastvrijheid, een cadeautje voor de kinderen van Blair die we begin April gaan bezoeken en tenslotte wat we altijd doen een rit in het treintje. 2008-03-23 12-10-42 Trientje van de Foster market Warrun blauw Max in rood Eigenlijk niet tenslotte. Terwijl 1 van ons rondjes draait in het treintje met de kinderen, doet de ander snel wat inkopen. De jongens zitten nu zo op hun gemak dat ze een volgende keer misschien wel zonder 1 van ons mee kunnen rijden, ik denk niet dat ze er nu nog uit zullen klimmen en ze begrijpen nu ook dat het treintje niet weggaat maar gewoon weer terug komt waar wij wachten.
We waren net klaar, en terug in de auto, toen de wolken opeens braken en er een enorme bui naar beneden kwam.
We moesten nog even naar de supermarkt en daarna zijn we doorgereden naar jawel:  Ellen en Paul (wat zullen die blij zijn geweest toen het lange weekend over was en wij weer veilig in Melbourne zaten). Bij Ellen en Paul wilde ik weer wat eitjes zoeken ten eerste omdat het pasen is maar ook om Branko te laten ervaren hoe de kinderen dit ondernemen. Ellen had de eitjes tussen de tomatenplanten verstopt. Zaterdag hadden we al tomaten geplukt dus het was een bekend hoekje.
Er waren erg veel eitjes verstopt maar nadat Max en Warrun er eentje hadden gevonden renden ze naar Ellen en vervolgens naar Paul (die weer in de schuur was) om het te laten zien en te vertellen. Eindelijk terug in de groentetuin konden we ze na het 2e eitje weerhouden om hetzelfde te doen en hebben ze alle andere eitjes gezocht. Niet echt allemaal. Ellen had wat grotere eieren op kniehoogte In de planten verstopt. Branko en ik hebben deze pas terug kunnen vinden na duidelijke aanduidingen van Ellen.2008-03-23 14-21-50 Lunch met Ellen en Paul in de Barbeque area Warrun in Blauw Max in rood

Wederom werden we uitgenodigd voor de lunch, te nuttigen in de gloednieuwe  BabaKiueria (barbecue area). Warrun en Max wilden niet zo graag stil zitten, ze gingen liever rondjes rennen door de tuin. Ze waren beide zeer verontwaardigd dat de hele diepe plas, 2008-03-23 14-48-08 Spelen met Paul en de helicopters Warrun in Blauw Max in roodwaar ze destijds met Gerke zo leuk in hebben lopen stampen, verdwenen was (tja, droogte he).  Ze renden leuk rondjes, waren met hun helikopters aan het spelen en wisten Uncle Paul te overtuigen om ook de  helikopters een paar keer te lanceren toen ineens Max enorm paniekerig begon te spartelen en piepen terwijl hij op de grond zat. Een zeer verontwaardigde jumping jack (mier van ongeveer 1.5cm) stond vlak naast Max heen en weer te springen, en de steek (jawel, mieren zijn van dezelfde orde als de wesp) van een Jumping JackJumping Jack schijnt zeer pijnlijk te zijn (arme Max). De onderste foto is van een Bulldog AntBulldog Ant, die hier ook voorkomen, maar een stuk groter en minder aggressief zijn dan Jumping Jacks.

2008-03-23 14-59-39 Max na zijn beet door een springende mierVanaf dat moment bleef Max liever bij ons aan tafel  zitten met een grote cold-pack over zijn hand. Na een uitgebreide lunch met Ellen, Paul en twee van hun gasten/bezoekers heeft Branko nog wat rondjes gerend met Warrun, waarbij hij enkele malen gevaarlijk dwars door een nest Jumping Jacks heen rende, en daarna zijn we weer 2008-03-23 22-18-22 Slapen Max ligt dwars en Warrun bijna op zijn kussen‘de heuvel op’ gereden naar het huis van Bert en Tineke. Het was een lang weekend dus we hoefden nog niet naar huis. De jongens lagen vrij snel uitgeput te slapen in een houding die ze thuis niet vaak hebben (zie foto). 

2008-03-23 22-05-18 Spin op het raam Toen we ‘s avonds even ween DVDtje zaten te kijken zag ik ineens een grote spin langs het raam rennen om een motje te vangen. De foto is een beetje onscherp maar zoals je kunt zien is het een flinke kerel! Wij zaten gelukkig op de bank.

 

Maandag 23 maart hebben we het net zo aangepakt als op de heenweg. Rustig inpakken, beetje koffie drinken, de jongens 2008-03-24 14-33-30 Zingen en dansen in de auto op weg naar huis Maxbuiten bezig houden terwijl we het huis schoonmaken en dan op weg. We kwamen er achter dat we onze boodschappen van de dag ervoor bij Ellen en Paul hadden laten liggen maar die wilde zij gelukkig wel voor ons opmaken. 2008-03-24 14-33-36 Zingen en dansen in de auto op weg naar huis WarrunOp de terugweg zijn we nog gestopt bij de vliegschool voor een beetje lunch en wat klimmen. In de auto hebben onze jongens nog veel pret gehad met het meezingen met “Mississippi  Mud” van de Muppet Show (zie foto’s).

Mississippi Mud

When the sun goes down, the tide goes out,
The people gather ’round and they all begin to shout,
“Hey! Hey! Uncle Dud,
It’s a treat to beat your feet on the Mississippi Mud.
It’s a treat to beat your feet on the Mississippi Mud”.
What a dance do they do!
Lordy, how I’m tellin’ you…
They don’t need no band…
They keep time by clappin’ their hand…
Just as happy as a cow chewin’ on a cud,
When the people beat their feet on the Mississippi Mud.

Vrijdag 25 april, ANZAC day
2008-04-25 11-00-26 Verjaardag Jake en Amber Na het ontbijt bedacht ik dat het misschien wel handig was om Jake en Amber hun verjaarscadeau te brengen, ze waren gisteren jarig en hadden hun feestelijkheden gisteren gehad en als wij dan vandaag komen (en niet ergens volgende week) dan is het nog een beetje bij the houden in die kinderhoofdjes. Ik belde en kreeg de man des huizes. Iedereen lag nog te slapen maar hij dacht dat ze over een uurtje wel op zouden zijn, anders zou hij wel even bellen. 3 kwartier later belde hij, ze waren wakker en op. Toen we aankwamen zei Michele, heeft Barry vertelt van vannacht? Ze waren ziek en aan het spoken geweest, vooral de kinderen. Wij voelden ons enigszins schuldig dat we nu op de stoep stonden in feest kleding maar Michele was wel blij geloof ik met wat afleiding (ook voor de kinderen). Terwijl Barry alvast maar weer wat onduidelijke verhuis bewegingen ging uitvoeren door met een aanhanger met willekeurig in huis gevonden spullen rond te gaan rijden, pakten wij de cadeautjes uit (lego!) en maakten een praatje.

Ik, Nanette, bleef ook niet lang en ging thuis inpakken want we zouden het weekend naar Foster gaan. Branko bleef met de nieuw gegeven Lego spelen en kwam later met de kinderen op hun fietsjes naar huis. Hier konden we vrijwel gelijk in de auto, nog even langs de bakker en weg waren we …. naar Foster en omstreken!

We kwamen bijna precies voor het avondeten aan. De jongens aten vrolijk mee van de rijst en Warrun liet zich zonder morren de kikkererwten-curry voeren. Dat de papadans in de smaak vielen hoeven we niet te melden denk ik.

Branko: Vrijdag was Anzac day, een nationale vrije dag ter ere van gevallenen in oorlogen. We maakte van het lange weekend gebruik om weer eens op bezoek te gaan bij Bert en Tineke, want die waren er de vorige keer niet toen we daar logeerden. Bovendien is Tineke binnenkort jarig en moesten we even een kadootje gaan brengen.

H2008-04-25 12-29-25 Verjaardag Jake en Amber et plan was net als vorige keren: vrijdagochtend inpakken en rond de lunch vertrekken. Deze keer gingen we ?s ochtends eerste even bij Michele, Barry Jake en Amber langs omdat die gisteren net jarig waren en we een mooie doos Lego voor ze hadden gekocht. Michele was erg blij met ons bezoek omdat het altijd wat rust en afleiding geeft. De Lego was een groot succes en paste goed bij de dozen Lego die ze al net voor hun verjaardag hadden gekregen. Er was wel wat frustratie over het gebrek aan wieltjes (3 auto?s en 1 helikopter is het uiteindelijk geworden). Nanette vertrok weer naar huis om in de pakken, Barry ging spullen verhuizen naar hun nieuwe huis terwijl Michele en ik achterbleven met de kinderen.

2008-04-25 13-54-16 Na de verjaardag terug naar huis Max was ontzettend moeilijk aan het doen en aan het zeuren, en zelf een time-out op de mat wilde er niets aan veranderen (inmiddels een week later: hij is alweer een stuk opgeklaard). Na een tijdje was ik het gezanik helemaal zat en had ik ook geen schone broeken meer (dit komt door de zindelijkheidstraining waar we mee bezig zijn) dus heb ik de jongens op hun fiets gezet en gingen we op huis aan. In eerste instantie weigerde Max op zijn fiets te stappen, maar toen hij merkte dat het alternatief was om helemaal naar huis te lopen ging hij toch maar snel zitten en al rap maakten Warrun en Max breed lachend op hun fiets het voetpad onveilig.

Thuis aangekomen was Nanette al helemaal klaar en konden we al op pad gaan, ze had zelfs een appeltaart gebakken voor Tineke?s verjaardag! We stopten even bij het winkelcentrum voor een broodje zodat we allemaal een lekkere lunch hadden en we gingen op pad. Nanette weer aan het stuur omdat ik meestal nogal moeite heb om wakker te blijven, zelfs als ik zelf rij. Onderweg zijn we even gestopt in Loch village om een plas te doen, of eigenlijk om een plas op te ruimen die al gedaan was, en om heel even te luchten. Al snel daarna zijn we weer in de auto gehopt en doorgereden to bij Bert en Tineke. Warrun en Max vertelden het laaste stuk van de weg uitgebreid aan elkaar en aan ons dat mama FOUT gereden was (een afslagje gemist), op een of andere manier vinden ze dat veel leuker dan wanneer ik fout rij, misschien omdat Nanette het zich zo aantrekt ;)

Bij aankomst holden de jongens gelijk naar het verhoogde deel van de woonkamen om zich daar met auto?s te installeren. Bert en Tineke keken blij verrast dat de knulletjes zich gelijk zo thuis voelden en gelijk ook hun plekje wisten te vinden. We hebben een lekkere maaltijd gekregen; kikkererten met rijst, en Warrun heeft weer zonder morren zowel rijst als kikkererten naar binnen zitten werken. Max had iets meer moeite met de kikkererten en daarna zijn de jongens in bed gedoken. Ze waren een tijdje aan het donderjagen in het grote bed, maar hebben ons nog wel een beetje rust gelaten in de avond. Zoals vaak als we boven op de heuvel zijn (lees: bij Bert en Tineke) zijn we vroeg gaan slapen.

Zaterdag 26 april
Louise is jarig, maar ze hoort niets van ons. Haar pakje is al in haar huis. Gisteren haar een mail gestuurd en morgen zal ik bellen. En vandaag koop ik een kaart voor haar verjaardag. Nadat ik de ‘ waarom ben je niet een paar dagen later geboren, dan was deze kaart op tijd geweest’-kaart had uitgekozen kwam ik een hele mooie tegen die wordt het dan maar en misschien zomaar meet een hele kleine wens in de hoek voor de verjaardag.

De volgende ochtend hebben de jongens me weer blij gemaakt door netjes veel te ontbijten en een hele tijd lief te spelen binnen. Nanette en Bert zijn samen boodschappen gaan doen en we gingen net in de tuin spelen toen ze terug kwamen. We hebben toen met zijn allen buiten koffie genuttigd2008-04-26 11-32-00 Koffietijd met Tante Tineke (met taart en bananenbrood). Hierna zijn we snel vertrokken naar ?Uncle Paul? en ?Tante Ellen? en daar komen we tegenwoordig gek genoeg steeds zo rond de lunch aan. Ellen wilde erg graag fish & chips halen dus we hebben haar dit pleziertje maar niet ontgunt. Ik stelde voor dat de jongens binnen lekker even een DVD van ?Lilo en Stitch? gingen kijken, die had ik tenslotte niet voor niets uit de bibliotheek meegenomen, Nanette en Ellen gingen de vis wel halen.

Na hun terugkomst hebben we met zijn vieren lekker in de ?babacueara? gegeten terwijl Max en Warrun druk in de tuin aan het rondrennen waren. Max herinnerde ons er af en toe aan dat hij daar heel erg geprikt was door een mier… ooit… vroeger (?glister?).

2008-04-26 12-01-06 Hout verslepen Max in Oranje Warrun in groen De jongens hebben zich enorm vermaakt deze ochtend. Na een tijd spelen met de autotjes en blokkenvan Bert en Tineke (of eigenlijk van Derek denk ik) en de door ons meegebrachte Lego gingen we naar buiten. Bert had hout gehakt en niet opgeruimd (dit laatste had hij express gedaan), dat opruimen  mochten de jongens nu doen. Met hun voorliefde voor takken, moest dit wel een success worden. En ja hoor, ze gingen zeer gemotiveerd aan de slag.
2008-04-26 12-01-57 Hout verslepen Max in Oranje Warrun in groen Na het sjouwen maakten we nog een wandelingetje met Tineke om het perceel. Hierna gingen we Ellen en Paul bezoeken.

‘s avonds waren de kinderen weer heel lieflijk tijdens het eten (ook al ben ik niet objectief) ze bleven vrijwel de hele hoofdmaaltijd aan tafel zitten, lekker happen van de couscous en knagend aan hun worstje ook de mais en enkele doperwten gingen naar binnen (dat was hun maaltijd wij kregen veel spannendere dingen).

Zondag 27 april
2008-04-27 10-53-11 Met Wallibi op de foto Warrun in blauw Max in rood Na het opstaan en het ontbijt de spullen ingepakt en ingeladen. Max had het weer ergens moeilijk mee en was aan het gillen, poepte weer in zijn broek en leverde een van zijn auto’s in als ‘straf’ en bleef mokken. De aanwezigheid van een verbaasde wallaby hielp wel weer met het rustig worden van Max. Zoals normaal was Warrun heel lief terwijl Max wat extra aandacht nodig had vanwege zijn slechte bui.

Er was weer Foster market, hoe kienen we het uit ( heel makkelijk waarschijnljk, wij gaan naar Foster als er een lang weekend is en de market wordt gehouden rond speciale dagen aldus lange weekenden).

Helaas was het bitter koud en meer dan de helft van de stalletjes waren er niet, dus geen cadeautjes voor Mark en Cathel met hun nieuwste aanwinst: zoontje Rover.

2008-04-27 12-26-25 Vanuit het treintje van foster market Wel een ritje in het treintje natuurlijk, met de nieuwe regenjassen en regenlaarzen aan. Branko moest uiteindelijk toch mee. Wel durfden de kinderen hun centjes zelf aan de mensen te geven en Max antwoordde zelfs op de vraag met ‘what’s your name?’ met een MAX.

Na niet te lange tijd gingen we snel weer naar de auto. Op de terugweg zijn we in Coal Creek gestopt. Laatste keer dat we hier waren waren we met Helen en John. De jongens wilden de grote trein wel zien, maar waren teleurgesteld dat hij niet reed. 2008-04-27 14-36-14 Speeltuin naast Coalcreek Toen herinnerden ze zich opeens het kleine treintje? maar dat reed deze  keer ook niet. We hebben nog een poging van 1 min gedaan om een kopje koffie in mama-de-chauffeur te krijgen maar zelfs het aanbod van een muffin liet de jongens niet stil zitten en zonder autootjes of concentratie is het voor ons ouders niet lekker zitten in een caf (we moesten wel binnen zitten door de bittere kou ;)

Warrun en Max hebben nog even op de speelplaats buiten Coal Creek gespeeld voordat we de tocht naar huis vervolgden.

Zaterdag 5 juli. Vanmorgen stond ik om 8 uur bij speelgoedwinkel nr 2 met lijstje en brochure in de hand klaar voor de BATTLE OF THE SALES. Met wat hulp kon ik alles vinden en ging geheel tevreden naar de auto om het gekochte in de achterbak te plaatsen (we hebben al menig maal verteld hoe blij we zijn met onze super grote achterbak toch?  ;) ) Op dit moment belden afwisselend Michele en Branko. Michele besloot om mij op te zoeken zodat we samen warenhuis nr 1 konden bezoeken om  alle lego aanbiedingen daar te bekijken (zij en haar kinderen zijn nu ook besmet door Branko zijn LEGO-rites) en Branko meldde dat hij toch met Max naar de dokter ging. Max klaagde nog steeds over zere benen, dat kan haast geen spierpijn meer zijn van De Grote Wandeling van afgelopen dinsdag, en was verder algeheel ziek zwak misselijk en groen. De dokter bevestigde de algehele ziek zwak en imagemisselijkheid en de waarschijnlijke link met zere ledematen daarmee, maar dat terzijde.
In dit warenhuis hadden ze zoals gewoonlijk de wat bijzondere dozen lego en ik kon Branko blij maken met een goede aanbieding van de special ’50-jaar’ doos. 
Om 12 uur besloten Michele in ik dat het mooi was geweest en we naar huis konden gaan. Branko belde dat hij het ook wel zag zitten als ik weer thuis zou zijn zodat hij nog even wat kon slapen met zijn zieke hoofd.

image Terwijl we naar de auto liepen vertelde Michele dat wij iets gemist hadden want ‘iedereen’ ging vandaag naar het plaatselijke theater voor een uitvoering van ‘Possum Magic’ en wij wisten van niets. Thuis terwijl Branko sliep en de jongens speelden keek ik op internet en jawel hoor 2 shows vandaag van dit uitermate bekende gedoe, totaal uitverkocht en daarom … tada….. een extra voorstelling. Snel theater gebeld, – Ja nog plek.  Snel Michele gebeld – Ja  zij gaat. Snel Branko wakker gemaakt -Ja hij IMG_4611 begreep niets van mijn verhaal. Snel de kinderen klaargemaakt, uitvoerige tas gepakt met dekentjes tegen plasbroeken, emmertjes voor eventueel overgeven en wat kaakjes en water.

In het theater zaten we halverwege op het balkon, dat was op zich al een hele belevenis voor de jongens. Ze keken met open ogen en monden naar wat op het toneel gebeurde en Warrun die dicht bij mij zat vertelde ook af en toe wat er gebeurde en wat hij allemaal zag. Max zat bij Branko en zei vooral dat hij het niet leuk vond (maar hij kon zijn ogen niet van het toneel af houden)

2008-07-06 13-38-54 Speeltuin in het centrum

Zondag 6 juli. Na een rustig begin leek iedereen wel min of meer ok. We besloten een tochtje te maken met trein/bus/tram met als doel Federation Square waar een Wii kampioenschap werd gehouden. Dit was leuk om even te zien en sterkt ons in ons idee dat wij misschien wel zo’n 2008-07-06 15-18-08 Terrasje op federation square speelcomputer voor op de tv voor de familie goed kunnen gebruiken. Van federation Square is het niet ver naar een leuke speeltuin. Hier was het behoorlijk druk, ondanks 2008-07-06 16-44-17 Max Warrun Branko in de bus naar huishet bewokte warme jassen weer. Na een kort bezoek aan de coconnentjes bij ACMI met korte filmpjes vlakbij de ruimte waar Branko zijn  spelletjesdag beleefde dronken we nog een warm drankje op het plein om hierna trein en bus naar huis te pakken.