Archief voor categorie Branko

Ik heb net Nanette’s post over afgelopen week een beetje onder handen genomen om te kijken of het kon. En jawel: het kan.

Een aantal van de dagen staan nu op de dag van de aktiviteit gepost, en het weekoverzicht staat op vorige week vrijdag. Dus lees de teksten die Nanette heeft gemaakt hier onder op de pagina, en kijk even verder als je posts tegenkomt die je al gelezen hebt. Er komt misschien nog meer leuks!

(sorry Nanette, ik moest het even proberen) :oops:

Ik zat wat rond te kijken met Google Earth en ineens ontdekte ik dat het mogelijk is om op diverse plekken op de sattellietfoto’s te klikken en een foto te zien die iemand gemaakt heeft op die plek.

Ik vond het een leuke manier om weer even op bezoek te gaan in Delft, of Melbourne te bekijken.

Kijk zelf eens hier op de site van Panoramio.

Vandaag vieren de AustraliĆ«rs hun invasie in Turkije gedurende de eerste wereldoorlog. Of althans: het is dodenherdenking (Anzac day) , dus we hebben een dagje vrij. Aangezien Max behoorlijk aan het rochelen is en ook wat koorts heeft, en Warrun nog maar net beter is zijn we maar thuis gebleven ‘s ochtends.

Na een vervroegde middagdut van mij, Max en Warrun zijn we op pad gegaan naar Bunnings om wat klus-spullen te halen en vervolgens wat te gaan eten op de food-court van Highpoint shopping centre.

Toen we bij Bunnings aankwamen bleek dat we waren vergeten om Max nog een shot Nurofen/Panadol te geven en werd hij bleek en erg sip. Tja met 39 graden koorts ziet het lever er toch minder fleurig uit.

Direkt na deze boodschap hebben we dus wat Nurofen gekocht om hem een shot te geven, dewelke hij gretig tot zich nam. Hij knapte er een klein beetje van op maar niet zo veel als ik gewend ben… todat…. hij later op de middag bij de plaatselijke groenteboer over Nanette heen braakte! Na het gebruikelijke verdriet van zo’n aktie klaarde hij duidelijk op en ging hij gretig handenvol druiven zitten eten (terwijl hij de rest van de dag bijna niets wilde hebben).

Nadat we thuis de jongens in bad hadden gedaan (en Nanette ook maar even; we waren toch bezig) hebben we met zijn vieren nog wat simpels gegeten (wat Max er ook weer uit gooide) en zijn de jongens tevreden gaan slapen. Alles is nu rustig op het slaapkamerfront.

Gisteravond ben ik met mijn baas (Simon) en een collega (Jose) naar de film 300 geweest. Het is voor het eerst dat ik in Australia zonder Nanette zoiets doe en het was zeer geslaagd.

Ik heb de strip waar deze film op is gebaseerd, en als je het verhaal kent van de 300 spartanen die de invasie van Xerxes proberen tegen te houden dan vraag je je af hoe ze hier een film van 2 uur van hebben weten te maken. Het antwoord is simpel: de film duurt nogal lang omdat 3/4 in slow motion is.

Begrijp me niet verkeerd, de film is wall-to-wall spektakel en schitterend gemaakt, en zeer de moeite waard als je van dit soort films houdt (en dat doe ik!).

Ofwel:

Zegge: Wo (ik) TingdeDong (kan verstaan) YiDienDien (een heel klein beetje) PuTongHua (Mandarin Chinees)

Een maand of 2 geleden is een nieuwe werknemer van ons bedrijf tijdens de vrijdagmiddag lunch aan liefhebbers chinese les gaan geven. Het leek me wel wat om me eens een beetje in die taal te verdiepen dus sindsdien rij ik geregeld met chinese les in mijn oor op de fiets rond, en ik merk dat ik tegenwoordig al hier en daar structuur kan herkennen als ik Chinezen hoor praten.
Voorheen was Chinees voor mij.. eh tja…:Chinees, geen touw aan vast te knopen dus.

Doordat ik erg veel naar Chinese tekst luister op de fiets zijn mijn oren een beetje meer gespitst op exotische klanken. Vandaag tijdens het verjaardagsfeestje van Dhylan (‘buur’jongetje) zat Max op een klimrek iets te roepen wat erg leek op XueXiao (Chinees voor school‘). Hij bedoelde te zeggen SeeSaw hetgeen het Engelse woord voor Wip is. En hij bedoelde daarmee de wipkip, of eigenlijk, wipmotorfiets.

Mijn verwarring was compleet.
(en dan zat ik er notabene nog over te denken om me ook wat in Spaans te gaan verdiepen…. oh dear)

Toen Nanette zwanger was had ik regelmatig angstbeelden over de elementaire verzorging van kleine kinderen: “Hoe knip je die kleine nageltjes zonder er gelijk een heel vingerkootje af te hakken? Hoe poets je tanden van zo’n kind zonder een gat in de wang te beuken?”

Ik denk daar nog regelmatig met plezier aan terug. Ik weet nu dat je wel eens tandpasta in een oog smeert, en vingers zijn een stuk steviger dan je zou denken. Max en Warrun kijken met veel interesse als ik hun nageltjes knip, en zelfs toen ze nog wel tegenstribbelden was het niet zo’n drama.

Zorgen om niks dus ;)

Het is dan toch eindelijk gebeurd! Ik ben voor het eerst ECHT nat geregend op mijn fietsje onderweg naar huis. Het begon te regenen toen ik wegging en het regende nog toen ik thuis kwam. Het was niet echt koud, dus prima uit te houden op de fiets, maar ik liep als vanouds lekker te soppen in mijn schoenen. :-D

Ik kan er nog niet over uit: voor het eerst in 2 jaar!

Ik begin me meer en meer schuldig te voelen over de klimaat en energiecrisis die er aan zit te komen. En dat is niet zo zeer omdat ik vind dat ik niet genoeg doe om het te voorkomen, maar het is omdat ik me er steeds minder zorgen over begin te maken. En DAAR voel ik me schuldig over.

Op mijn werk zijn we al een tijdje bezig om te zoeken naar alternatieve manieren om geld te verdienen, omdat de automobielindustrie niet zo heel lucratief meer is. Een van de dingen waar vooral mijn baas erg enthousiast mee bezig is zijn geld en  energiebesparende technieken voor huishoudens. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het opslaan van koude en warmte energie voor het koelen en verwarmen van een huis, het gebruik van zonnenergie om je huis te koelen etc etc etc…

Hierdoor ben ik me de laatste tijd steeds meer aan het verdiepen in de problematiek waar nogal wat ophef over wordt gemaakt en hoe meer ik me er in verdiep, hoe minder ik me er druk om kan maken. Ik zal even wat voorbeelden geven:

Sliver Solar cellsEnergietekorten

Ik heb altijd gedacht dat het huidige energievebruik groter is dan de hoeveelheid  energie die op onze planeet terecht komt. Toen mijn baas en ik een beetje in de zonnepanelen doken en we wat sommetjes deden bleek dat de hoeveelheid energie die de zon op onze planeet schijnt ENORM veel meer is dat we op dit moment op de hele planeet verbruiken. Als je alle zonnenergie die op heel Frankrijk valt zou kunnen gebruiken, dan zou dat afdoende zijn om de hele wereld van electriciteit te voorzien in de afzienbare toekomst. Bovendien is het opvangen van zonnenergie bij uitstek efficient om te doen in gebieden waar mensen juist NIET willen wonen, dus hoef je geen kostbare landbouwgrond te gebruiken om energie op te wekken (zoals bijvoorbeeld wel met plantaardige brandstoffen). Als er nu al technologieen zijn waarmee Australie alleen al de hele wereld van energie zou kunnen voorzien voor de komende 1000 jaar, waar maken we ons dan zorgen over?

KernenergieKernenergie

Ik kreeg laatst deze website doorgestuurd : http://www.ecolo.org/base/baseen.htm. Op deze site zijn een groep ‘environmentalisten’ aan het vertellen waarom kernenergie de enige goed manier is om onze planeet van de ondergang te redden. Toen ik dat zat te lezen was er 1 argument wat erg is blijven hangen: er is geen enkele alternatieve energiebron die relatief snel kan worden ongezet om onze planeet van energie te gaan voorzien. Kernenergie is een zeer compacte manier om heel veel energie op te wekken en de radioactieve vervuiling is is erg minimaal in verhouding tot de tonnen vervuiling die het verbranden van fossiele brandstoffen teweeg brengt.
Uiteraard is het een beetje vervelend, dat radioactieve afval, maar ach, als je een stuk van de planeet onbewoonbaar moet maken om de rest van de wereld bewoonbaar te houden, is dat dan echt onacceptabel? Op dit moment zijn we bezig om de hele planeet onbewoonbaar te maken (als je de verhalen mag geloven). Ineens weet ik niet meer zo goed wat ik nu van kernenergie moet vinden…. behalve dat het duur is, maar dat is maar relatief (lees verder).

OilFossiele brandstoffen

Iedereen is het er wel over eens, de planeet wordt warmer, en het komt voornamelijk door de CO2 die vrijkomt bij het verbranden van fossiele brandstoffen. Deze brandstoffen zijn echter behoorlijk aan het opraken en worden hoe langer hoe duurder, dus er komt vanzelf een moment dat diverse energiealternatieven goedkoper zijn dan het verbranden van een grondstof. Tegen de tijd dat het zover is is onze planeet al een stuk warmer geworden en zijn er ettelijke duizenden planten en diersoorten uitgestorven, maar de mens zal zich wel redden en gaat ongetwijfeld op de plekken wonen waar het goed toeven is.

zeespiegel Rijzende zeespiegel

In een recente discussie had iedereen een ander beeld over hoeveel de zeespiegel zal gaan stijgen de komende jaren. Ik werd nieuwsgierig en ging op zoek naar de meest pessimistische voorspelling die ik kon vinden en die spreekt van een stijging in de orde van 1meter over 100 jaar! Toen ik dat hoorde had ik al meteen een ‘ver van mijn bed’ gevoel, dus hoe moet iemand die er minder diep over nadenkt zich nou druk maken over een klein laagje water. 100 jaar is een erg lange tijd, ga maar na dat in de afoverstrominggelopen 100 jaar er 2 wereldoorlogen zijn geweest, de benzineauto is op de markt gebracht, TV, computers, vliegtuigen noem maar op. Ik ben pessimistisch en verwacht niet dat er veel mensen zijn die zich oprecht druk kunnen maken over iets wat zo’s klein effect in de verre toekomst heeft. Ik voel me schuldig dat ook ik me hier niet erg zenuwachtig over maak.

orkaan Klimaatverandering

De verwachting is dat het klimaat ergnstig gaat veranderen door de warmer wordende planeet, dus er zullen vaker droogtjes, overstromingen en stormen plaatsvinden overal ter wereld. Het is vervelend, maar wederom kan ik me er waarschijnlijk pas druk om maken als mijn eigen gezinnetje weggeblazen wordt.

Conclusie en Overbevolking

overbevolkingAl met al maak ik me er zorgen over hoe weinig ik me zorgen maak over de klimatologische veranderinge die er aan zitten te komen. Ik vraag me af of ik nou echt verkeerd ben geinformeerd, of dat ik iets anders mis. In mijn optiek is een veel groter probleem de overbevolking op onze planeet. Het gaat veel moelijker worden om iedereen eten en drinken te kunnen geven dan om iedereen van stroom te voorzien. Het gaat hoe langer hoe moelijker worden om onze medebewonders op deze planeet (dieren en planten) nog een beetje ruimte te gunnen als we zelf steeds krapper komen te zitten in het opzicht van voedsel en water.

Ik voel me af en toe een beetje George ‘dubja’ Bush:

Zondag 29 april 2007
De dag begon met regen maar deze trok weg, richting het oosten. En wij trokken ook richting het oosten. De ‘fietsvereniging’ van Branko’s werk had eindelijk iets georganiseerd.  Een fietstocht.  De keuze was 50, 30 of 10 km. Met aan het eind, om 12 uur een bbq.   We hadden de inschrijving laten verlopen (slecht weer  in de voorspelling, te lang voor de kinderen om in de fietskar te zitten, zeker zo vlak voor middagslaapjes tijd, etc. We hadden duizenden excuses).  Toch zijn we gegaan. Maar alleen naar de bbq. Ongeveer de helft van de aanwezigen had deze optie gekozen.
We hebben een erg leuke zondag gehad, mooie tocht erheen, de regen viel voor of achter  ons en heel soms tijdens het  rijden. Een leuke gezellige familie dag hebben we ervan gemaakt.

 

 

Maandag 30 april,
Maandag: opvang. Bij het ophalen nog een  tijdje buiten bij de auto met 1 van de begeleidsters gepraat, ze is net nieuw in de groep van W&M en vertelde dat W&M haar vriendjes zijn, ze mag tussen ze in zitten, ze vertellen verhalen en gniffelen wat af.

Dinsdag 1 mei,
Nanette, Warrun en Max hadden een redelijk gewone dag. Parentgroup in het park, slaapjes, wandelingetje. Noem maar op.

Woensdag 2 mei,
Helen is deze kant opgekomen en we hebben de ochtend in het park doorgebracht. John is voorover van zijn loopauto gevlogen en heeft een mooie schram over zijn hoofd lopen.

Donderdag 3 mei,
Het regent! Branko gaat niet met de fiets naar kantoor, toch wel, nee niet, wel, niet…. we kwamen er niet uit. Uiteindelijk om 10 voor 9 de knoop doorgehakt. Hij wilde wel fietsen maar als hij ging fietsen zou hij wel heel laat op kantoor aankomen. Warrun, Max en ik (Nanette) hebben hem weggebracht. Hierna waren we niet meer op tijd voor Mainly Music maar wel voor het kopje koffie met Michele, Jake en Amber. De tijd die we moesten wachten hebben we wat boodschapjes gedaan.
‘s Middags zijn we naar het aquarium gegaan, vrij laat waren we er, om een uur of 4. Ze zijn tot half 7 open geen probleem, helemaal geen probleem er was bijna NIEMAND het was bijna griezelig leeg. Max heeft een hele tijd bij de bak gestaan waar nemo’s en Dori’s inzitten. Warrun was wat ongeduldiger en ging ook de rest bekijken. Na het bezoek waren we zo dichtbij Branko’s kantoor, en het was ook weer begonnen met regenen, dat we hem maar op zijn gaan halen.

Vrijdag 4 mei,
De kinderen naar opvang gebracht en met Branko doorgereden naar de dokter. Daar was het lang wachten geblazen, een ambulance kwam voor eerdere client (wat is dat toch deze week?) en de dame in kwestie werd afgevoerd. Ze liet een dochter achter, die enigszinds van slag was, om het papierwerk af te ronden.  De dame riep de laatste woorden: “Don’t worry! I’m fine… “en werd toen de ambulance in gedragen.
De dokter vond dat het wel weer tijd was dat Branko zijn ogen liet controleren. Vlakbij was de oogart. Branko ging er alleen heen zodat Nanette aan de opruim en schoonmaak taken kon beginnen. Als snel werd Nanette weer gebeld (ze was net met taak 1 bezig. Nootjes en dropjes kopen in de snoepwinkel en een kopje koffie halen (die is daar erg lekker)). Branko had druppeltjes gekregen en kon niet meer verantwoord de straat op. Ik heb hem opgepikt en samen hebben we gezellig even de groenteboer bezocht. Hierna heeft Branko zijn ‘down-time’ nuttig besteed en een slaapje gedaan. De middag was te kort om nog naar het kantoor te gaan en Branko heeft nog wat uurtjes thuis gewerkt.

De kinderopvang was weer fantastisch. Voor de tweede keer de mededeling dat ze lief leuk en schitterend zijn, zonder speen geslapen hebben en grapjes maken. Normaal wijst Warrun naar Max als iemand Max roept en Max wijst naar Warrun als iemand Warrun roept, gewoon om behulpzaam te zijn neem ik aan, en geen gezeur aan je hoofd te krijgen dat voor je broer bedoelt is zal ook wel meetellen. Vandaag had Max naar Warrun gewezen als ze Max riepen, en ze hadden er allemaal hartelijk om gegiecheld. Het tweelingen spel is begonnen.

Zaterdag 5 mei,
Vandaag pasten we op John terwijl Helen en Martin in de stad met film, lunch en winkelen hun ontmoeting, samenwonen en trouwdag vierden.
Toen ze in de ochtend aankwamen  lagen Warrun en Max net te slapen. Maar al snel hadden ze door dat John er was. Na even buiten spelen en lunch hebben we ze allemaal weer in bed gelegd. Warrun en Max vonden dat niet nodig, maar wij wisten dat ze het best konden gebruiken.
In de middag binnen gespeeld. De drieling kwam net uit bad toen Helen en Martin weer terugkwamen.