Archief voor categorie Australia

Afgelopen week was het ‘s ochtends echt behoorlijk fris in huis toen ik met een van onze twee verkouden kinderen beneden kwam (17 graden ofzo) dus was officieel de winter begonnen: De verwarming ging aan.
Nanette kwam even later met een tevreden grijns naar beneden:”Dat is lekker warm zeg!”

Ik stoorde me al tijden aan de waterbesparende douchekop die ik heb geinstalleerd toen we dit huis in trokken. Niet vanwege de waterbesparing hoor, maar vanwege het feit dat het een vaste douchekop was die geen straal in het midden had (jawel: had. Lees verder). Dus als je je voeten wilde wassen onder de douche werd je lenigheid enigszinds op de proef gesteld. :roll:

Vandaag de knoop doorgehakt en ontdekt dat je zelfs zonder gaten in muren te boren (vindt de huisbaas niet fijn) ook een douche met slang kan hebben. En hij doet het! En hij is net zo waterbesparend! En hij glimt nog!

Ben benieuwd hoet het Nanette bevalt. :mrgreen:

Het is dan toch eindelijk gebeurd! Ik ben voor het eerst ECHT nat geregend op mijn fietsje onderweg naar huis. Het begon te regenen toen ik wegging en het regende nog toen ik thuis kwam. Het was niet echt koud, dus prima uit te houden op de fiets, maar ik liep als vanouds lekker te soppen in mijn schoenen. :-D

Ik kan er nog niet over uit: voor het eerst in 2 jaar!

Maandag 7 mei: over 5 dagen is Branko jarig en ik heb nog geen presentjes voor hem in huis. Geen nood, ik heb een goede wensenlijst, een auto, een hele dag om te winkelen en genoeg winkels om te bezoeken.
De eerste 2 uur het heerlijke gevoel van winkelen, slenteren en rondneuzen.
De volgende 2 uur de gewaarwording dat als Branko iets van chocolade zou willen, hart-vormig en met roze linten dat ik dan zo klaar zou zijn. (Dat krijg je zo vlak voor moederdag)
De laatste 2 uur; 2 dozen luiers gekocht (M&W gaan nu naar een maat groter!), 2 broeken voor de jongens (de eerste keer dat ik maat 3 koop!) en cadeautjes gekocht voor anderen die de komende maand jarig zijn. Sorry Branko volgend jaar meer geluk!

Dit brengt mij op verjaardagen. We hebben net wat kinderfeestjes gehad en jarig zijn en op verjaarsvisite gaan is toch anders aan deze kant van de wereldbol.
Ten eerst kaarten. Ik stuurde in Nederland kaarten ipv bezoek of als bezoek en verjaardag uit elkaar lagen als felicitatie. Hier wordt de verjaardagskaart OP het cadeau geplakt en HELEMAAL volgeschreven met een verhaaltje met de hartelijkste wensen, een vrolijke draai en een mooi verhaaltje.
De verjaardagstaart: Deze wordt zo’n beetje als laatste geserveerd, vlak voor het eind van het feestje.
En als dank voor je aanwezigheid en je (onuitgepakte) cadeautje krijg je (ik heb het nu over kinderfeestjes, ik weet niet bij welke leeftijd dit ophoud, we zullen zien) een cadeauzakje voor op de terugreis en de dagen erna. Meestal zit er snoepgoed in en een klein speeltje als een stuiterbal, plastic mondharmonica etc.

Het was vanochtend ECHT koud op die fiets. Ik ben niets meer gewend, het was maar 9°C, dus niet eens zo heel koud, maar ik heb toch maar even iets met lange mouwen aangedaan want een t-shirtje alleen is toch iets te gek.

De afgelopen dagen heeft het redelijk wat geregend, maar toch waren alle tunnels nog behoorlijk droog en heb ik de belofte die bij elke tunnel staat nog niet waar zien worden:”tunnel subject to flooding”. Maar vanochtend, lekker zonnetje in de kou, droog weer en ineens staat er een dikke laag water in een van de fietserstunneltjes!

Ik heb er natuurlijk gelijk een plaatje van geschoten. In de middag was de tunnel weer mooi droog en berijdbaar.

Gisteren was het een mooie regenachtige dag. ‘s Ochtends leunden de bomen flink met de wind mee, en toen ik op mijn fietsje stapte kon ik 45km/uur klokken, terwijl ik normaal toch wel onder de 30km/uur blijf zitten. Prima briesje dus!

In de loop van de dag kwam een fijne regenstorm over de stad zakken (die had eigenlijk in de water ‘catchments’ moeten vallen, maar ala. Ik heb even een stukje van de regenradar van het Bureau Of Meterology geleend om deze bui mooi in beeld te brengen hieronder. Het moment dat het in het midden weer droog was, was precies het moment dat ik naar huis ging fietsen dus ik heb geen druppel gevoeld :)

het onderstaande ‘filmpje’ is ook hier te vinden.

Het was dit weekend weer een lang weekend vanwege Queens Birthday. Bert en Tineke hadden ons uitgenodig om weer bij hen te komen logeren dus vrijdagmiddag om 4 uur stond Nanette klaar bij mijn werk om me op te halen. De jongens zaten me op dat moment luidkeels te roepen (ik had ze verteld wat er ging gebeuren die dag).

Het was net duidelijk geworden dat ik ineens op mijn werk een klus aanstaande vrijdag al af moeten hebben, maar ik ga er geen lekker-weekendje-weg voor laten schieten.

De wegen stonden muurvast met verkeer, we waren blijkbaar niet de enigen die op tijd aan het lange weekend wilden beginnen, dus het duurde redelijk lang voordat we in Foster aankwamen. Max en Warrun waren vreselijk zoet en vermaakten zich goed met wat eten, zingen en touwtrekken achterin de auto. Bij ‘Opurere’ aangekomen (Bert en Tineke’s huis) hebben we nog iets gegeten en kort daarna zijn de jongens lekker gaan slapen.

Zaterdag 9 juni

De volgende ochtend zijn we op bezoek geweest bij Bayview (Ellen en Paul) omdat die nog eventjes vrij hadden voordat hun nieuwe gasten zouden komen. We hebben er lekker gekeuveld en de jongens hebben fijn binnen en buiten kunnen rondrennen. We werden gelijk uitgenodigd voor Fish & Chips voor de volgende dag, en daar hadden we wel oren naar.

Toen we terug boven op de heuvel waren (bij Bert en Tineke thuis) zijn Max en Warrun lekker gaan slapen en nadat ze wakker werden hebben we de rest van de middag in en om hun huis doorgebracht. ‘s Avonds hebben we tezamen heerlijk gegeten. Max en Warrun zij vrij laat naar bed gegaan en hebben lekker doorgeslapen.

Zondag 10 juni

Op zondag zijn we ‘s ochtends na het ontbijt een stuk gaan ‘wandelen’ op een fiets/wandelpad in de buurt. Max liet zich graag voorttrekken op zijn kar, maar Warrun wilde op zijn fiets, kreeg zijn zin niet een heeft de gehele tijd lopen huilen, schreeuwen of mokken. Hij heeft ondertussen wel een flinke afstand afgelegd, en vanaf het moment dat er een tiental paarden langs waren gekomen was hij volstrekt vrolijk en liep hij druk pratend het hele stuk weer mee terug.

Max en Warrun hadden geen zin in een middagdutje deze dag. We gingen die middag weer naar Bayview, waar Warrun en vooral Max in een nogal barbaarse stemming waren. Je kon gewoon zien dat Max rondliep met een blik van “Wat kan ik nu weer even lekker gaan slopen”. Hij had uiteindelijk een soort boterbloempjes in het grasveld gevonden die hij goed kon hebben, maar toen hij bij een veld kwam met etterlijke duizenden van die dingen met de opmerking van Paul:”Well go ahead Max” gaf hij het toch maar op. Max deed de hele tijd dingen die niet mochten maar hij liet het niet verder dan één waarschuwing komen. Nanette en ik hoopten al de hete tijd op een excuus om hem op de strafmat te zetten, want dat had hij duidelijk nodig, maar we waren het eens dat we wel een reden moesten hebben. Vlak voor het eten gaf hij eindelijk die reden; hij reed met een uitdagende blik met een auto op tafel, nadat ik had gewaarschuwd dat dat niet mocht (tja je moet wat). Hij was eventjes onder de indruk dat er TOCH nog grenzen zijn en was daarna weer helemaal zijn eigen lieve zelf.

Maandag 11 juni

Haai BruceNa het ontbijt zijn de jongens en ik even buiten gaan spelen met ballen terwijl Nanette alles inpakte. de echte Haai BruceZe stonden op een gegeven moment bovenop een boomstronk bovenaan een helling, gooiden de bal naar bedenen, wezen de bal na die vlot de helling af stuiterde, en riepen “oh-oh, bal”. Dit leidde tot een mooie expeditie naar beneden met zijn drietjes, om de ballen terug te halen. Max vond de klim terug een beetje eng, maar verder vonden ze het heerlijk om zo door de wilde natuur te banjeren.
Later stond Max een eindje verderop bovenaan een helling met zijn fietsje te kijken van:”Hmm.. dit moet kunnen”. Gelukkig, toen ik hem vroeg of hij dat nou wel zeker wist want het was echt wel stijl, zag hij er toch maar van af om zich naar beneden te storten.

NemoMax en Warrun hebben laten zien dat ze een prima abstractievermogen hebben; ze wezen naar een blaadje op de grond waar ze duidelijk ‘Haai Bruce’ in herkenden (van Finding NemoNemo), het mos tussen de tegels wat duidelijk ‘Traintrack’ was en de visfuik die volgens hun erg op ‘Nemo’ leek.

Na de koffie zijn we op pad gegaan en rond de lunch zijn we even bij een McCafe gestopt om de jongens uit te laten. Tegen de tijd dat we weg wilden had Warrun zich geinstalleerd in een vlieguig hoog in het klimrek (eigenlijk voor kinderen tussen de 3 en 12 jaar, maar wie let daar nog op) en hij had niet veel behoefte om mee te gaan. Nadat ik een meisje had gevraag hem te zeggen dat hij naar beneden moest komen, kwam ze verhit naar bedenen om me te melden dat “he doesn’t want to go“.. goh wat een verrasssing :-/ Uiteindelijk zelf maar het klimrek in geklommen (ik ben daar te groot voor, dat was duidelijk), en boven aangekomen begroette Warrun met enthousiast en ging me voor de glijbaan af. Nanette was verbaasd om te zien hoe vrolijk Warrun naar buiten kwam stappen, ze had wat meer weerstand verwacht.

Vlak voordat we thuis waren werd het teveel voor Warrun, hij zat als een zombie voor zich uit te staren vlak voordat hij in slaap viel, en Max viel in slaap toen we min-of-meer onze straat in reden. Ze hebben voor de vorm nog even in bed gelegen (om half 5 ‘s middags) maar eigenlijk hebben ze niet geslapen. We zijn vroeg gaan eten (waar Max en Warrun weinig van hebben ingenomen) en hebben de knullen vroeg in bed gestopt.

2007-06-17 12-18-58 Eerste treinritje bij Diamond valley miniature railwayMaanden geleden was Helen jarig. Ze vierde dit half in Nieuw-Zeeland half in een roes van slaap, met een soort jet-lag, en 3 stevige verkoudheden. 2007-06-17 11-21-54 In de speeltuin bij Diamond valley miniature railwayToen het denken de volgende dag weer wat beter ging is haar beloofd dat het hele feestje overgedaan zou worden.

Andere plek, andere tijd MET ons erbij.
2007-06-17 13-43-43 Derde treinritje bij Diamond valley miniature railwayOm 10 uur verzamelden we bij het parkje in Eltham waar de diamond 2007-06-17 11-22-34 Oude autosvalley miniature railway is. Deze opent om 11 uur, vermeldde het bord (ik weet nog steeds zeker dat de website 10 uur zegt en zo lang ik het niet controlleer is het ook zo). We moesten ons nog bijna haasten om dit uur te overbruggen. Oude auto’s kijken die daar bijelkaar kwamen, klimmen, de meegebrachte lunch half verorberen en door het hek kijken naar de treintjes die klaar gemaakt werden.2007-06-17 12-56-01 Even de benen strekken tussen de ritjes

2007-06-17 13-37-57 Derde treinritje bij Diamond valley miniature railway

De foto’s zijn van het eerste tochtje op de trein, de snackbreak tussendoor, het 2e tochtje op de trein en het derde tochtje (omdat John na de 2e tocht huilend uit het treintje gesleurd moest). 2007-06-17 13-53-58 Derde treinritje bij Diamond valley miniature railway
Bij de laatste rit is Nanette niet meegereden maar heeft zo veel mogelijk foto’s gemaakt.

Tegenover het park is een chinees, en voor iedereen die e2007-06-17 13-38-10 Derde treinritje bij Diamond valley miniature railwayens wat anders mee wil maken. Of voor iedereen die nieuwsgierig is naar de 55-jarige eigenaresse, die wel ADHD moet hebben, vol van haar ‘family-cooking’ is, en het leven,2007-06-17 13-06-45 Tweede treinritje bij Diamond valley miniature railway ze wijst op het gebrek aan vetresten op de lege borden (ja, leeg want iedereen vind alles zo lekker dat alles altijd op gaat) en zeer tegen het bestellen van een 2e portie kroepoek is omdat het niet gezond is, kunnen wij deze plek aanraden. Naast smakelijk is het ook vermakelijk.

Terug in de auto was Warrun al snel weggedoezeld. Max viel om midden in een zin. Het heeft nog dagen geduurd voor ze dit weekend verwerkt hadden.

Maandag 18 juni : Bezoek!
De jongens hadden een koe op bezoek bij de opvang om het verhaal over melk, melken en karnen te versterken. Nanette ging bij de tandarts op bezoek en Ellen (Branko’s nicht uit Bayview house) kwam bij ons op bezoek. (Ik zal eens navragen of Branko soms ook iemand op bezoek had op zijn werk, toen hij daar uiteindelijk aan was gekomen na zijn oogcontrole deze ochtend.)

2007-06-18 18-33-21 Ellen is meegeweest de kinderen ophalen Max in groen Warrun in grijs Het is gemeen, maar een ochtend lijkt niet zo vroeg als je je bij het opstaan realiseert dat iemand (in dit geval Ellen) al lang op moet zijn omdat haar bus over 30 min. richting de grote stad vertrekt.
Na de tandarts trof ik Ellen in de stad. Branko had haar al mobiel gesproken, er was een schietpartij geweest in de stad en men werd aangereden om 3 straten te mijden. Gelukkig lagen onze plannen in andere richtingen en we zijn lopend, trammend en bussend rondgetrokken2007-06-18 21-00-22 Ellen op bezoek tot we met een kopje thee bij ons thuis zaten. Niet lang hierna gingen we de kinderen ophalen. Branko was ook naar de opvang gekomen en zo stonden daar drie volwassenen te wachten tot 2 kinderen klaar waren om naar de auto te lopen. De avond werd afgesloten met een heerlijke take-away japanse maaltijd.

Dinsdag 19 juni, Heb je dat echt nodig?
Uitslapen is een onbekend woord voor Warrun en Max en daarom voor iedereen die hier in huis verblijft. Ellen moest bezocht worden in de vroege ochtend, maar dat werd voor haar niet beloond met een ochtend knuffel. Terwijl Branko aan het werk was togen Ellen, Max en Warrun en ik naar IKEA. Ooit heeft iemand mij verteld, als je heimwee krijgt (zeker iemand uit Delft ) dan ga je gewoon naar IKEA. Dat ziet er overal hetzelfde uit en je weet dus niet meer dat je niet meer in IKEA-Delft zit.
Ik weet niet of het waar is. Misschien kwam ik niet genoeg bij Ikea. Ik kijk mijn ogen uit daar. Altijd iets nieuws, altijd iets dat practisch lijkt, altijd iets dat naar je schreeuwt dat je het nodig hebt. Het viel mee dit keer.

Met 6 nieuwe glaasjes, een 2-dollar ontbijt, wat video een glijbaan en een krijsende Warrun achter de kiezen zaten we weer in de auto. Richting bed, voor de kinderen dan, wij volwassenen hebben het gewoon heel rustig aan gedaan deze middag. Om vier uur hebben we Ellen bij het busstation afgezet en dat was het weer voor het bezoek.
De avond was nog even snel, Nanette ging op John passen, vertrok om 6:15 (3 minuten nadat B. thuis kwam) was om 6: 30 bij Helen en John. Helen vertrok om 6:30 + 5 seconden om precies op tijd te zijn bij de bios waar haar man Martin heel practisch voor 7 uur een film had geboekt.

Woensdag 20 juni, Niet zo koud als gisteren en ook eigenlijk ook geen regen.
Branko’s derde woensdag zonder werkverplichtingen. Alweer naar Scienceworks. Dit keer met Helen + John en Michele + Jake & Amber.

2007-06-20 12-27-57 playground outside the ScienceworksNa we de monsters-tentoonstelling hadden bezocht en daar wat papieren monster inelkaar hadden geklust was het tijd voor koffie (voor de moeders) en buiten spelen/ klimmen voor de kinderen. Vandaag bleek weer hoe handig een extra paar (Branko) handen is. Hij let op de kinderen, leidt af als er eentje even moet laten horen dat het een eigen wil heeft, doet luiers (van Max en Warrun). Stuurt moeders naar de ‘rust-bank’, en is natuurlijk gewoon enorm leuk gezelschap.

Donderdag 21 juni, “When I beat on my drum… dum die dumm…..”
Mainly Music, Spelen en lunch bij Michele. Een ongelooflijk vriendelijke, meewerkende en leuke dag met de jongens gehad. Vooral de ochtend en het opvallende samenspel met Jake en Amber en Warrun en Max. Wij hoeven totaal niet op te treden, ieder vind zijn eigen plekje en speelgoed om te spelen en af en toe gaan ze naar elkaar om samen te spelen of ervaringen uit te wisselen en ideeen over te brengen hoe je met het speelgoed kan spelen.

Vrijdag 22 juni, Een gewone vrijdag voor Nanette en de kinderen……
…………………………………………………………….Maar niet voor Branko
Hij werd opgehaal (en thuisgebracht) door zijn collega Jose, met wie hij regelmatig ook het fietspad deelt. Jose is altijd vroeg. Hij zou tussen 7 en 7:30 Branko op komen halen. 7:35 was hij hier, tja het is vrijdag he? Met Warrun en Max bij het hek werd de auto uitgezwaaid. De reden van dit luie gedrag van de mannen was dat op het werk die middag/avond een (thema) barbeque gehouden werd ter ere van de kortste dag. Het thema: De langste zomer dag (op het noordelijk halfrond). Iedereen was gevraagd mee te doen en er waren prijzen voor het mooiste en lelijkste shirt. En er was nog een prijs… voor de beste inzet. En zo kwam Branko thuis met 2 bioskoopkaartjes voor de directorssuite (Directorssuite: “Relax in the exclusive surrounds of Hoyts Directors Suite and enjoy its plush lounge, private bar, tempting menu selection and in-cinema service, all whilst lying back in our luxurious James Moran leather recliners, the ultimate in comfort. It’s the perfect choice for that special date ~ but why not treat yourself and someone you love to a special everyday movie experience?“)
Hij was de enige die en een shirt en een korte broek en teenslippers en een hoed op had. Branko vertelde dat hij aardig wat commentaar kreeg op de echte australische hoed, erg goede touch, vond men. Hij ziet ook dat alle andere dagen dat hij niet fiets, en dus deze zelfde hoed opheeft men kijkt, denkt, en toch maar niets zegt.

2007-07-07 10-02-04 De kinderkamer voor de nieuwe beddenEindelijk, de bedden van de jongens (de juiste dit keer) waren aangekomen dus de grootscheepse verhuizing kon beginnen. Vrijdagavond hebben Nanette en ik wat laatste gedachten laten gaan over de nieuwe inrichting van de slaapkamers (Warrun en Max zouden naar de logeerkamer gaan en vice-versa). Vlak voordat we gingen slapen maakte Nanette de opmerking of het misschien een idee was al wij naar de logeerkamer zouden gaan en de jongens in onze kamer gaan slapen….

2007-07-07 10-01-50 De kinderkamer voor de nieuwe beddenDe volgende ochtend leek dat nog steeds wel een goed idee dus vol goede moed zijn we aan het werk gegaan. Spullen in dozen, bedden uit elkaar, 2007-07-07 10-02-48 Ouderslaapkamer voor de nieuwe bedden van de kinderen kasten trap op andere kasten trap af, logeerkamer leeghalen, ons bed in elkaar zetten.  Tegen die tijd wilden de jongens toch wel even slapen (ze waren ERG lief geweest en lieten ons de hele tijd hard werken en hielpen hier en daar zelfs een beetje mee.)  
(foto’s zijn van voor de herinrichting)

2007-07-07 14-32-39 Stapelbed bouwenTijdens hun slaapje hebben we zo slilletjes mogelijk hun nieuwe bedden in elkaar gezet, even geprobeerd of het inderdaad een stapelbed kan zijn, en toch maar als 2 losse bedden gebouwd. Het ziet er erg stoer uit, mijn werktuigbouwershart geniet van de dikke 2007-07-07 14-59-48 Stapelbed bouwenbouten en moeren waarmee het in elkaar zit :) 

Warrun was gedurende het hele proces stellig geweest dat voor hem geen nieuw bed zou komen en hij bleef gewoon in zijn eigen bed slapen. Max daarentegen riep geregeld dat hij het helemaal zag 2007-07-07 15-19-07 Stapelbed bouwen zitten om in zijn ‘grote-mensen-bed’ te gaan slapen. Toen Max wakker werk galoppeerde hij dan ook zijn nieuwe slaapkamer in en wees aan in welk bed hij zou gaan slapen en waar Warrun werd ingedeeld.

We hebben nog wat werk kunnen doen aan het opmaken van hun bedden maar verder moesten we het er bij laten omdat we met de jongens naar het circus gingen! (circus quircus) Max heeft gedurende de hele eerste bedrijf ingespannen zitten en staan kijken naar de acrobaten en clown, maar Warrun vond het minder interessant. Na de pauze hadden beide jongens het een beetje gehad dus zijn we maar vroeg vertrokken (vlak voor het einde bleek achteraf).

2007-07-07 19-38-30 Tijd voor een dvd Warrun zonder jas Thuis waren de jongens door dolle heen van het idee dat ze in hun grote-mensen-bed mochten gaan slapen, ook Warrun, dus we hadden wat moeite om ze gefocused te krijgen op het voorleesboekje. Ze gingen daarna dan ook rennend naar hun bed en klommen via hun opstapje gewillig in bed. (zelfs de losse bedden zijn iets te hoog voor ze om zelf in te klimmen zonder opstap). Zodra hun kamerdeur dicht ging begon het feest. 2007-07-07 21-08-47 De bedden uitproberen Warrun in donkerder blauw We hebben ze even laten gaan maar na een tijdje lachen gieren, rondrennen door de slaapkamer en praten hebben we toch duidelijk gemaakt dat he de bedoeling was om te gaan slapen. Dit voelde voor mij erg als kinderkamp: ik kom binnen, een stilte valt, en ik zie nog een jongentje (W) snel naar zijn bed rennen en zijn hoofd op zijn kussen leggen (dat de rest van zijn lichaam naast het bed stond doet er niet toe dacht hij, hij lag in bed). Max lag ook een beetje vreemd (ondersteboven) in zijn bed een slaap te veinzen. Dit spelletje hebben we nog een drie-tal keer herhaald en toen zijn ze toch in slaap gevallen. We hebben voordat wij gingen slapen nog een tijdje naar ze staan kijken… ze worden veel te snel groot.

De volgende ochtend zou een spannend moment voor ons zijn, want meestal roepen ze om half 6 dat ze op willen staan, maar daar denken wij dan anders over. Nu ze zelf uit bed kunnen komen zou dat best eens anders uit kunnen pakken. Maar niet gevreest om kwart voor 8 ! (en niet 6 uur zoals normaal) kwamen twee zeer uitgeslapen vrolijke jongens onze kamer binnen hollen en ons als springkussen gebruiken.

2007-07-07 11-42-47 KInderslaapkamer wordt logeerkamer halverwege verbouwing Het was tijd om de  rotzooi op te gaan ruimen; de inhoud van alle kasten stond nog in dozen of zat nog in de verkeerde kasten. Dit soort zaken kost heelaas ook erg veel tijd en dit keer hadden de jongens iets minder tolerantie voor ons werk.  Toch zijn ze lief geweest en hebben we het meerendeel goed weg kunnen stoppen.2007-07-07 11-43-12 Badkamer als tijdelijke opslag plek Gedurende de hele volgende week hebben we hier en daar nog wat lopen schuiven maar al met al zijn we zeer te vreden over de nieuwe opzet. De jongens lijken vooralsnog goed te slapen in hun nieuwe bed en wij ook in onze nieuwe slaapkamer. We zullen binnenkort even wat foto’s maken van de nieuwe situatie.