Archief voor mei 2011

Het moge langzamerhand duidelijk zijn dat we deze blog niet meer echt bijhouden. Ik zou het wel willen maar het komt er niet van, maar toch, een kort verslagje van de eerste helft van dit jaar.

Max zijn arm is goed genezen ondanks het druk gebruik ervan toen hij nog in het gips zat. Het weer is deze zomer nat geweest waardoor er nauwelijks een zomer is geweest en de water-restricties zijn teruggedraaid. Ik ben een keer van mijn fiets gestuiterd op een fietspad in de bocht, niets bijzonders maar ook daar is de grond hard.

Zoals ik al meldde ben ik dit jaar manager geworden van mijn afdeling en zodoende is mijn takenpakket behoorlijk veranderd. Het is behoorlijk druk en de hoeveelheid werk stapelt zich enorm op; ik kan de mensen niet aangesleept krijgen om het werk te doen. De sfeer in het team is ook sterk veranderd hierdoor (er zijn 2 keer zoveel mensen nu) en ik heb weer plezier in mijn werk! (dit was wel anders tegen het eind van vorig jaar).

Ik heb dit jaar een reis naar China achter de rug waar ik probeerde om onze kwaliteiten te verkopen aan een Chinese auto fabrikant. Voor mij was het een eye-opener want ik had een beeld van China wat veel minder ontwikkeld en high-tech was dan wat ik heb gezien op deze trip. Tijdens mijn afwezigheid kwamen Hans en Louky aan in Melbourne om een tijdje bij ons (en vooral Warrun en Max) door te brengen. Nanette had hierdoor een vol huis maar wel wat extra steun met de kinderen.

Het bezoek is heel goed gegaan, maar ik denk dat wel allemaal wel een beetje moe zijn; we willen toch allemaal dingen gaan zien en doen waardoor we niet echt veel rust meer namen in de weekenden. Uiteindelijk gaf mij dit net zo een vakantiegevoel als wanneer we zelf een reis zouden hebben ondernomen; vermoeid maar voldaan.

Op de terugreis is Nanette met haar ouders meegegaan zodat ze in Nederland een korte vakantie kon hebben. Zoals ze zelf zei: Ze heeft de hele periode geen wekker gezet; tja dat hoeft thuis ook niet maar je wordt toch wel vroeg wakker gemaakt door onze kleine rennende wekkers. Vanavond gaat Nanette weer thuis komen, en Warrun was vandaag al teleurgesteld dat ze er nog niet was. Max had goed onthouden dat ze vanavond pas komt.

Gedurende haar afwezigheid heb ik halve dagen gewerkt (gemiddeld) dus konden we thuis alles wel op orde houden (hard werken, maar het is te doen), maar op kantoor was het een stuk moeilijker om de boel op de rails te houden. Ik heb hieraan gezien dat ik toch nog wel een hoop te doen heb voordat de hele machine goed draait zonder mij.

De jongens zijn goed ingeburgerd op school en ze genieten er van dat ze niet meer de kleinste zijn. Ze gaan met plezier (bijna elke dag) naar school en brengen tegenwoordig zelfs huiswerk mee! Klein probleempje is dat ik geen idee heb wat de bedoeling van het huiswerk is en de jongens ook niet. Op den duur komen we er wel uit schat ik.

De komende maanden worden spannend omdat er een paar projecten worden opgeleverd op kantoor waar ik nu verantwoordelijk voor ben. Bovendien staat er een reis op de planning langs de VS en Europa voor diverse doelen, maar het is nog onduidelijk wanneer en hoe en wat.