Branette's Dagboek

Bij een eerste routinecontrole vorige week bij de dierenarts blijkt Mr Bojangles HunnyBunny een vreemde bobbel op zijn kaak te hebben. Vandaag is er een xray gemaakt en het lijkt helaas een tumor te zijn (en geen abces). Er is een biopsie genomen en daaruit zal blijken hoe kwaadaardig het is. De dokter merkte op dat toen ze de mond open deed om naar zijn kiezen te kijken, zijn onderkiezen uit zijn kaak vielen en ‘that is unusual with an abces’ zoals ze zelf zei.

Kortom: het ziet er niet goed uit voor HunnyBunny. De dierenarts adviseerde om hem het eten te geven wat hij graag wil eten zodat hij in ieder geval voedsel binnen krijgt.

Hij is sinds hij bij ons best wel flink afgevallen, maar we dachten dat dat vooral was doordat hij veel meer beweging krijgt dan voorheen. Hij is dan ook altijd erg levendig.

Het arme beest, we waren net zo blij met zijn koppig, eigenwijze maar oh zo lieve toevoeging aan ons gezinnetje. Ik hoop dat we nog een tijd van hem kunnen genieten zonder dat hij al te veel narigheid gaat ervaren.

Inmiddels zijn we bij ‘The Melbourne Rabbit Clinic’ geweest met Mr Hunny Bunny, alwaar hij met enthousiasme de arts en verplegers besprong:”A very loving bunny” zo merkten ze op. Het bleek dat het gezwel wel degelijk een abces is, maar zodanig groot dat het niet praktisch te opereren is. Zodoende moet hij voor de rest van zijn leven aan de antibiotica (konijn zijn een beetje vreemd zei de dokter) maar kan hij nog wel een tijdje bij ons blijven wonen. Door zijn verloren kiezen kan hij ze niet meer allemaal goed afslijten dus moet hij een paar keer per jaar zijn kiezen laten bijslijpen. Nu is gebleken dat een paar van zijn kiezen zijn gestopt met groeien (een geluk bij een ongeluk) dus misschien hoeft het niet heel vaak.

Hunny Bunny is alweer goed bijgetrokken en heeft een hele mooie volle vacht ontwikkeld. Het bleek dat zijn ‘tweekleurige vacht’ eigenlijk gewoon een teken van verveling was, waardoor hij een groot gedeelte van zijn eigen vacht waar hij bij kon had uitgetrokken . Sinds hij bij ons woont vermaakt hij zich blijkbaar genoeg want zijn vacht is mooi egaal geworden.

Het eerste weekend van september, begin van de lente.. tijd voor VADERDAG.
Branko had het al weken over mijn verjaardag en cadeautjes. Toch ging het belletje niet rinkelen en ik was niet al weken met cadeautjes voor vaderdag bezig. Gelukkig hadden de jongens wel een idee wat te geven en op dinsdg, een schoolloze dag, ging ik met de jongens op pad voor een kruimeldief en een tondeuze. Dit bleek niet zo eenvoudig. Kruimeldieven hebben ze niet alleen in allerlei kleuren maar ook in diverse sterktes en al dan niet met lange stok eraan. Tondeuses is nog moeilijker; je kan ze kopen voor 12 tot 80 dollar en soms nog met baardtrimmer erbij. Dat heeft Brnako niet nodig. Als hij een baardtrimmer zou krijgen zou hij een baard laten staan en zijn trimmer erop loslaten.
Zonder cadeautjes zijn we weer op huis aan gegaan.
Vrijdag ben ik een beetje vroeger van mijn werk weggegaan en alsnog een kruimeldief gekocht en ben ik onder onze trap gedoken en uit onze trapkast/verjaardagsvoorraadhok een mooie doos lego tevoorschijngehaald. Toen de jongens opgehaald enalles in inpakpapier gestopt met goed veel plakband, aangebracht door de jongens. Max had het nog even mooilijk want hij wilde wel HEEL graag de doos lego voor zijn verjaardag hebben  (hij heeft natuurlijk geen idee dat we nog andere dozen, veel geschikter voor hem hebben). De jongens hebben alles zorgvuldig opgeborgen onder ons bed (naast de cadeautjes voor mij). en toen begon het aftellen echt. Ze kijken zo uit naar vaderdag.
Zateragavond gingen de jongs vol verwachting slapen en ik kon ze nog net toefluisteren dat vaderdag pas om 8 uur ‘s morgens begint dus dat ze nog lekker een paar keer konden slapen als ze wakker werden in de ochtend. Helaas. om 6 uur ‘s morgens sloeg de deur open en uit volle borst vroeg Warrun of Vaderdag al was begonnen. "NEE, nog even terug naar bed". nadat ik dat nog 4 keer herhaald had zijn we uiteindleijk om half 8 maar met het vaderdag feest begonnen. De jongens gaven hun tekeningen van school, hun tekeningen van italiaanse les, hun cadeautjes van school en de andere cadeautjes. Na het ontbijt zijn we met z’n allen een tondeuse uit gaan zoeken.

Op vrijdag konden de jongens op school iets kopen. ik had ze elk 8 dollar meegegeven en had gezegd dat als ze iets over hadden, dan zouden ze dat in hun spaarpot mogen stoppen. Warrun kwam heel trots thuis met 2 cadeautjes  (een pen met no1. DAD erop en een mini motorfiets in een doosje) en 1 dollar voor in zijn spaarpot. Max kwam thuis met een 4cm lange tuinkabouter op een stokje voor in een plantenpot met een zakje snoep eraan en 6 dollar voor in zijn spaarpot. (hij had nog een klein verhaaltje dat hij ook nog wel een motorfiets had willen kopen maar de tijd op was. Hij scheen echter niet heel telerugesteld dat hij niet nog iets had kunnen kopen).

Warrun en Max hadden op TV gezien hoe ze een ‘splet’ schilderij konden maken met een grote lepel, sponsjes en verf. Zodoende hebben ze mooie kunstwerken gemaakt ter gelegenheid van Nanette’s verjaardag.

Nanette hoeft op dinsdag (haar verjaardag dit jaar) toch al niet te werken dus had ik voor die dag ook vrij geregeld om haar verjaardag eens goed te gaan vieren. De jongens hadden schoorvoetend toegegeven dat ze wel naar opvang zouden gaan na school zodat ik Nanette mee kon nemen voor een verjaarskado.

We vertrokken in de auto zonder dat Nanette wist waar we heen gingen maar toen we de laatste bocht om gingen (en er nog maar 1 ding op het bord over was) kon ze het raden: de Peninsula Hot Springs.

We hebben een dag lang in lekker hete mineraalbronnen mogen sudderen met als aflsuiting een prive-kruidenbad en een massage (waar ik vongens Nanette enorm hard heb liggen snurken. En ik me maar afvragen waarom ik af en toe zo’n harde kneep kreeg).

Omdat de afspraak wat laat was (en 2 uur rijden van school) waren we te laat om de jongens op te halen maar ik had een vriendin (die naast school woont) al overgehaald om de kids op te halen. We konden ze daar oppikken en daarna overhalen om te gaan eten bij het Moreland hotel.

 Een tijdje geleden ging tijdens het ontbijt de bel en Nanette liep naar de deur. Er wilde duidelijk iemand iets verkopen dus ik was licht verontrust toen Nanette even later langs liep om vervolgens met creditcard naar de voordeur terug te gaan. Ze had een abonnement op de weekendkrant genomen. Dat staat al lang op het programma dus dit kwam op het juiste moment.

Een gevolg hiervan is dat Nanette vandaag ineens een advertentie voor me kon neerleggen van een fietsenwinkel en daarin stond deze fiets:

Jawel, u ziet het goed, een fiets ZONDER derailleur! Fietsen met een versnellingsnaaf beginnen hier nu langzamerhand wat gangbaarder te worden en ik begin het onderhoud van dat ding op mijn fiets behoorlijk zat te worden. (en als ik het onderhoud niet doe, dan gaat het fietsen al snel moeizamer). Al een jaar lang kijk ik uit naar zo een fiets maar telkens stelden we het uit omdat de fiets het eigenlijk nog wel goed deed (na een flinke beurt). Vandaag, na 4 jaar en 12790km op de teller, gaat mijn mountainbike met pensioen en word vervangen door een gloednieuwe (heel erg afgeprijsde) GT Transeo Limited met Shimano Nexus 8-speed versnellingsnaaf. Warrun en Max vonden het een beetje saai in de winkel maar hebben zich vrij behoorlijk gedragen, en ik ben heel blij.

Helaas kan ik morgen nog even niet gaan fietsen omdat ik de kinderen naar vakantie-opvang ga brengen, maar ongetwijfeld krijg ik nog genoeg kansen.

Nanette heeft voor ons voor vandaag kaarten geregeld voor de Ben10 live show! Ik kon me niet zoveel voorstellen van een live show gebaseerd op een gewelddadige tiener-tekenfilm, maar de jongens vinden het leuk dus vandaag gaan we op pad.

We maakten er een leuke dag van met een rustig ontbijt, een beetje spelen en rond 11 uur op pad. Onderweg stopten we bij de bibliotheek om boekjes in te slaan voor onderweg (waar ik ook een afgedankte 2ehands ‘Mammoth Hunters’ heb kunnen kopen voor 55 cent). We hadden veel pret met ‘Shark versus Train’ en andere boekjes in de tram. Bij aankomst in de stad gingen we even een broodje halen bij Subway en luisterden we naar een, niet zo heel goed, zingende man in rolstoel. In eerste instantie vonden de jongens het heel wat die zingende meneer, maar na een tijdje vonden ze het toch ook niet zo mooi meer.

Toen we in de tram wilden stappen naar het stadion werd het ineens erg druk met kinderen in Ben10 t-shirts, dus we waren op de goede weg. Het was een erg grote hal (denk: jaarbeurs) waar we een nogal slap verhaaltje gepresenteerd kregen (niet zo goed te verstaan), met playbackende acteurs (ja zelfs de gesproken tekst) met heel veel aktie er in. De akteurs vlogen heen en weer over het podium in diverse vechtpartijen en er werden diverse wapens heen en weer gezapt en slechteriken tegen de vlakte gesmeten. Zeer opvoedkundig verandwoord gok ik.

We hadden tot dan toe een heel goede dag met veel lachen en plezier. In de pauze waren Max en Warrun nog steeds heel vrolijk en zodoende kregen ze van mij een (zelf meegebrachte) Bouw-Je-Eigen-Ben10 poppetje. Warrun was heel blij en Max zat gelijk te zeuren waarom ik er niet 2 van die van Warrun had gekocht en dat hij de zijne niet leuk vond en weet ik veel allemaal. Iedere keer als ik ze zomaar een kadootje geeft vanwege het ‘leuke’ is er gezeur gemekker en gehuil en toch leer ik het maar niet: Ik moet het gewoon NIET doen! Geen kadootje is veel beter!  *zucht*

Gelukkig was Warrun ten minste wel tevreden en liet heel vrolijk met een ‘Nah-nah-nah-nah-naah!’ de doos aan diverse wildvreemde kinderen zien. Ze kregen ineens ERG veel aandacht van andere sip kijkende kinderen. Na de tweede akte gingen we op weg naar huis en begon Max zijn poppetje meer en meer te waarderen omdat hij door kreeg dat hij er toch wel erg leuk mee kon spelen en andere dingen kon bouwen.

Uiteindelijk hadden we een hele leuke dag, maar ik hoop dat ik ga onthouden dat kadootjes geen goed idee zijn. Een stuk achter ze aan rennen op een speelplaats lever een beter percentage van plezier op.

We hadden de jongens instrukties gegeven dat ze ons voor 8 uur NIET mochten wakker maken, en niet elkaar mochten wakker maken of het licht aan doen in hun kamer. Dus om 6 uur lag Max vrolijk luidkeels in zijn bed te zingen. Ze hebben ons uiteindelijk tot 8 uur redelijk met rust gelaten maar we moeten nog wat aan de details werken.

Op Zaterdag hadden we weer eens een verjaardag, dit keer van Zara. In de ochtend hebben we ons rustig gehouden met een stukje fietsen en spelen (Max vol overgaven Lego bouwen, Warrun tekenen en knutselen). Toen we in de middag bij Dizzy’s Castle kwamen werd ik vrolijk begroet door George (de vader van Zara). Tijdens dit feestje was er ‘Grand Final’ van Footy, dus het was erg rustig maar het was ook gezellig dat alle ouders bij elkaar aan 1 tafeltje konden zitten terwijl de kinderen zich wezeloos speelden. Uiteindelijk werd ik uitgedaagd om ze achterna te zitten (mijn reputatie achtervolgt me/precedes me) dus heb ik mezelf ook flink in het zweet gewerkt. George merkte ma afloop op dat hij me vooraan steeds zou uitnodigen omdat hij me nodig heeft om de kinderen te vermaken.

Op zondag wilde ik naar de film. Max roept elke keer als hij de posters ziet dat hij graag naar Despicable Me wil en dat leek mij ook wel wat. In eerste instantie wilde Nanette niet mee, maar nadat ze met Warrun in de tuin flink aan het klussen was geweest en we samen hadden gelunched gingen we toch met zijn vieren naar de film. Het was niet zo goed als Up of Toy Story 3, maar al met al toch een goed stukje vermaak. We hebben nog even op het schoolplein thuis gespeeld om daarna netjes op tijd in bed te liggen (de kinderen althans).