Tijdens onze vakantie hebben de jongens diverse huisdieren van dichtbij mogen meemaken. Bij Gerda en Sjoerd was voor Warrun heel duidelijk het ochtendritueel:-eerst naar de WC, dan de poeze gaan aaien, en dan kon er worden nagedacht over aankleden, ontbijt of spelen.
Toen we langs een dierenwinkel liepen gingen de jongens even kijken en bij het zien van een hamster vroeg Warrun:”Ben jij alergische voor deze, papa” want Nanette had al uitgelegd dat we geen kat konden krijgen als huisdier vanwege mijn allergie. Neen, ik ben niet allergisch maar Nanette kon snel vertellen dat hamsters verboden zijn in Australie. Zodoende werden de ogen gericht op een wat groter knaagdier: een konijn.
Op de camping in Ermelo liepen vele konijnen rond dus ik grapte dat als ze een konijn konden vangen ze hem mee mochten nemen. Nou de jongesn hebben het geprobeerd, de arme beesten.
Hoe dan ook, toen we terug in Melbourne waren gingen we serieus bekijken watvoor huisdier bij ons zou passen en de keus was tussen Cavia, Rat en Konijn uitgekomen. Toen bleek dat een collega van Nanette een familielid had met een konijn wat ze wel kwijt wilden zijn we gaan kijken. Het arme (vreselijk lieve) beest zat in een heel klein kooitje in de tuin dus die wilden we graag wat helpen.
Mr. Bojangles HunnyBunny is nu het nieuwste lid van onze familie en hij krijgt lekker veel aandacht van de jongens. In het begin leek hij nog wat onzeker en zelfs bang, maar inmiddels is hij behoorlijk assertief geworden en hopt hij geregeld eigenwijs door het huis en gaat zelfs naar boven even rondkijken of daar alles nog wel in orde is. Het beest is vreselijk lief en lang niet zo schichtig als ik gewend ben, ik vind het zowaar een leuk konijn.
Na een paar weken herkent hij ons nu ook en rent hij regelmatig achter onze voeten aan (of springt hij ervoor en ontvang dan per ongeluk een schop). Als we op de gront gaan liggen bij hem in de buurt of als hij een hand te pakken krijgt dat geeft hij ons graag konijnenkusjes (likjes), maar gelukkig beperkt hij zijn andere ‘liefdesuitingen’ tot zijn teddybeer. Volgens mij keurt hij zijn nieuwe leven wel goed.
Elke dag rond etenstijd wordt hij wakker, strekt zich goed uit en gaat verlangensvol naar ons kijken todat hij uit zijn kooi mag (de kooi staat vlakbij de eettafel). Als dit niet gebeurt gaat hij na een tijdje zitten mokken op zijn toiletbak. ‘s Ochtends zit hij vaak al paraat om even rond te mogen rennen, maar overdag wil hij liever lekker slapen in zijn kooi; het gebeurd dat ook regelmatig dat de jongens uit school komen en HunnyBunny zich volkomen wezeloos schrikt en zichzelf lanceert door de kooi, waarna hij na een tijde weer terug gaat slapen.
Toen we afgelopen weekend in de tuin wat thee zaten te drinken hopte Bo vrolijk door de achteruin al het gras te verkennen om een hapje hier en een hapje daar te scoren.
Artikelen (RSS)