Archief voor juni 2010

Zoal Nanette tijdens de vakantie al had voorspeld moest ik eind Mei weer een week naar Santa Ana, California. Ik heb een absolute hekel aan lang vliegen, en zo mogelijk nog meer een hekel aan het weg zijn bij Nanette, Warrun en Max, maar deze reis van heel produktief. Deze keer was het zelfs zo produktief dat ik nog een tweede week ben gebleven om de klus verder af te maken. De laatste (zater)dag van mijn vertrek vonden we nog diverse problemen met de electronica die opgelost moeten worden, maar ik wil naar huis. Bovendien weet ik te weinig van electronica om er hier te plekke iets aan te doen. Kortom deze reis heeft een tevreden gevoel opgeleverd vanwege de grote voortgang die ik heb geboekt, en frustratie door alle problemen die ik niet kan oplossen maar waar ik wel last van heb.

qantas-logo Nu zit ik op LAX (vliegveld in Los Angeles) in de Qantas lounge te wachten todat ik naar het vliegtuig kan. Ik kijk er naar uit om ons gezinnetje weer bij elkaar te hebben. Toen ik Warrun en Max vertelde dat ik weer naar ver-ver-weg moest begonnen ze te juichen omdat ik dan weer kadootjes voor ze kon kopen. Na een tijdje vroegen ze hoe lang ik dan weg zou gaan (een week) en toen minderde het enthousiasme een klein beetje. Max en Warrun hadden in ieder geval wel verzonnen dat ze graag een kado voor mij wilden kopen als ik weg was, en dat is gebeurd (heb ik begrepen). Max had Nanette verteld dat hij niet wilde dat ik nog een week weg bleef maar dat ik gelijk thuis zou komen; ik ben het roerend met hem eens. Nog even afgezien van de 14 uur per dag werken, is het gewoon veel leuker om ‘s avonds een boekje te kunnen lezen en een knuffel te kunnen krijgen/geven voor het slapen.

2010-06-19 18-41-39 mr Bunny slaapt Tijdens onze vakantie hebben de jongens diverse huisdieren van dichtbij mogen meemaken. Bij Gerda en Sjoerd was voor Warrun heel duidelijk het ochtendritueel:-eerst naar de WC, dan de poeze gaan aaien, en dan kon er worden nagedacht over aankleden, ontbijt of spelen.

Toen we langs een dierenwinkel liepen gingen de jongens even kijken en bij het zien van een hamster vroeg Warrun:”Ben jij alergische voor deze, papa” want Nanette had al uitgelegd dat we geen kat konden krijgen als huisdier vanwege mijn allergie. Neen, ik ben niet allergisch maar Nanette kon snel vertellen dat hamsters verboden zijn in Australie. Zodoende werden de ogen gericht op een wat groter knaagdier: een konijn.

Op de camping in Ermelo liepen vele konijnen rond dus ik grapte dat als ze een konijn konden vangen ze hem mee mochten nemen. Nou de jongesn hebben het geprobeerd, de arme beesten.

Hoe dan ook, toen we terug in Melbourne waren gingen we serieus bekijken watvoor huisdier bij ons zou passen en de keus was tussen Cavia, Rat en Konijn uitgekomen. Toen bleek dat een collega van Nanette een familielid had met een konijn wat ze wel kwijt wilden zijn we gaan kijken. Het arme (vreselijk lieve) beest zat in een heel klein kooitje in de tuin dus die wilden we graag wat helpen.

IMG_0286 Mr. Bojangles HunnyBunny is nu het nieuwste lid van onze familie en hij krijgt lekker veel aandacht van de jongens. In het begin leek hij nog wat onzeker en zelfs bang, maar inmiddels is hij behoorlijk assertief geworden en hopt hij geregeld eigenwijs door het huis en gaat zelfs naar boven even rondkijken of daar alles nog wel in orde is. Het beest is vreselijk lief en lang niet zo schichtig als ik gewend ben, ik vind het zowaar een leuk konijn.

IMG_0287 Na een paar weken herkent hij ons nu ook en rent hij regelmatig achter onze voeten aan (of springt hij ervoor en ontvang dan per ongeluk een schop). Als we op de gront gaan liggen bij hem in de buurt of als hij een hand te pakken krijgt dat geeft hij ons graag konijnenkusjes (likjes), maar gelukkig beperkt hij zijn andere ‘liefdesuitingen’ tot zijn teddybeer. Volgens mij keurt hij zijn nieuwe leven wel goed.

2010-05-20 16-22-50 Max met mr HunnyBunny in de kooi Elke dag rond etenstijd wordt hij wakker, strekt zich goed uit en gaat verlangensvol naar ons kijken todat hij uit zijn kooi mag (de kooi staat vlakbij de eettafel). Als dit niet gebeurt gaat hij na een tijdje zitten mokken op zijn toiletbak. ‘s Ochtends zit hij vaak al paraat om even rond te mogen rennen, maar overdag wil hij liever lekker slapen in zijn kooi; het gebeurd dat ook regelmatig dat de jongens uit school komen en HunnyBunny zich volkomen wezeloos schrikt en zichzelf lanceert door de kooi, waarna hij na een tijde weer terug gaat slapen.

Toen we afgelopen weekend in de tuin wat thee zaten te drinken hopte Bo vrolijk door de achteruin al het gras te verkennen om een hapje hier en een hapje daar te scoren.