Toen ik ’s ochtends het ontbijt stond te maken zei ik tegen Max en Warrun dat ik als ik ga werken altijd zo lief een kusje en knuffel (‘kus’n-cuddle’) krijg maar dat ik dat nu helemaal niet had gehad. Warrun kwam gelijk naar me toe om me een heel uitgebreide knuffel te geven, op de voet gevolgd door Max, die gelijk ‘like a baby’ wilde vastgehouden. Toen ik hem neerzetten liep hij een rondje en kwam terug voor meer knuffels.
Omdat ik zin had in een chocolaatje en de kids zo leuk aan het spelen waren gaf ik ze beide een chocoladekoekje (Sniggles). Warrun reageerde met een ‘Awww, Thanks!’ en Max liet een half uur later nog steeds breed lachend zijn koekje zien. Het is toch leuker om ze op deze manier een snoepje te geven dan wanneer ze er om vragen of wanneer ze het ‘verdiend’ hebben.
Artikelen (RSS)