Het ziet er naar uit dat het griepje van Warrun de ronde door ons hele gezinnetje gaat doen. Nanette het laatste slachtoffer. Nanette heeft zich redelijk rustig kunnen houden terwijl ik besloten had om veel met de jongens te gaan spelen. Dit is me minder goed gelukt dat gehoopt, omdat er toch boodschappen gedaan moesten worden, de bibliotheek bezocht moest, Nanette even naar de dokter moest, en de jongens zwemles hadden.
Afgelopen weekend hebben we bij de IKEA een ezel gekocht waarop we een papierrol van IKEA kunnen hangen, met een whiteboard aan de ene kant en een blackboard aan de andere kant. Warrun heeft een enorme rol papier volgetekend (vooral met stoplichten en zijn naam) en Max heeft vele tekeningen gemaakt met krijt om het dan weer keurig schoon uit te vegen.
Bijna de hele dag hadden de jongens zin om ruig te spelen, in de zin van:’Ik sla jou op je hoofd, dan kan jij me tegen mijn schenen schoppen. Lachen joh!’ Niets wat ik zei of deed kon ze er van overtuigen dat dit niet zo’n best idee was totdat er iets in mij knapte en het gewoon helemaal opgaf. Zolang ze nog de belangrijkste dingen deden die ik van ze vroeg liet ik ze elkaar maar aftuigen en zij vonden het best.
Nanette ging mee naar de zwemles vandaag om zelf te zien hoe goed onze jongens al kunnen zwemmen, waarna ik haar weer thuis afzetten (om te gaan slapen) en ik met de jongens naar Michele ging om daar te eten (en te spelen). We waren tegen 8 uur thuis en dat is ver na bedtijd.
Artikelen (RSS)