Vandaag had ik een lekkere produktieve dag. Ik heb een bug gefixed in een stuk van mijn software, in een vergadering waar vreselijk moeilijk werd gedaan kon ik zonder moeite documentatie tevoorschijn halen om aan te tonen dat ze zich druk maakten om niks, wat ik vervolgens in de praktijk ook nog kon aantonen. Een andere collega kwam advies vragen over wat bedrading die hij wilde maken, en na mijn advies zei hij:”Tja. Je hebt mijn idee nu om zeep geholpen, maar het is beter dat ik het nu zie dan als ik het bijna af heb!”
In de middag werd ik door een moedeloze collega gevraagd of ik niet eens wilde kijken of ik een bepaald probleem kon reproduceren want het lukte hem maar niet. Binnen een half uurtje was het voor elkaar (dit tot opluchting en lichte schaamte van de eerder genoemde collega die er al uren mee worstelde). Ik keek toen gelijk wat verder of ik er ook achter kon komen waarom dat probleem plaats vond en ik zag een verband tussen verschillende gebeurtenissen in de metingen die andere mensen ontgaan was.
Ik ging met een tevreden gevoel naar huis. Blijkbaar heb ik toch wel iets geleerd in de loop der jaren, en blijkbaar is er toch een reden dat ze me zo graag in dienst houden. 
Artikelen (RSS)