Branko een paar dagen niet thuis, of eigenlijk 2 weken. Wat makkelijker is is dat je maar met 3 mensen rekening hoeft te houden en zaken op elkaar af hoeft te
stemmen wat moeilijker is is dat je ALLES voor de kinderen ZELF Moet doen en helemaal moeilijk wordt het is als je iets ZONDER kinderen wilt doen, zoals snel even naar de supermarkt. Gelukkig hebben we tegenwoordig de opvang en vinden de kinderen het er erg leuk en kan ik ze zonder schuldgevoel een dagje extra brengen (de dag dat Branko eigenlijk met de kinderen doorbrengt en ik
werk) en soms zelfs nog een dagje extra. Ook onze vrienden Michele met Jake en Amber en Anna met Bailey hebben goed op ons gelet en diverse malen zijn we gaan spelen en gingen we pas na het avondeten weg.
Na de week vakantie was het na 4 dagen al paasweekend! En het was tijd om de familie weer eens op te zoeken. Na een ochtend bezoek aan de dierentuin met Courtney nog van parentgroup konden we in de middag naar Foster rijden en de jongens sliepen heerlijk even bij. Zoals gewoonlijk werden we uitstekend verzorgd door oom Bert en tante Tineke. En had ik, Nanette een paar dagen met middagslaapjes en winkel-uitjes terwijl Oom Bert en/of tante Tineke tijd met de jongens doorbrachten.
Net als vorig jaar moest er in de groente
tuin van tante Ellen naar paaseitejes gezocht worden. Vervolgens mochten we helpen met het opzetten van een echte tent en kwam uncle Paul een kikkertje laten zien dat hij gevonden had. Heel spannend allemaal.
De aanschaf van nog een webcam aan Branko’s kant bevalt goed. Afhankelijk van humeur en vermoeidheid wordt er door de kinderen vrolijk gepraat, gelachen om
alle rare hoedjes en snorren die Branko digitaal aantrekt of het hele ding volkomen genegeerd.
Verder zijn we de dagen zonder Branko doorgekomen met opvang/werk, bezoekjes aan vrienden en kinderen en vele bezigheden met fietsen en speeltuinen. Dat houd het huis netjes schoon en opgeruimd, want tijd om dat op te ruimen hebben we niet.
20 april op een maandag was Branko weer terug en was alles min of meer weer gewoon.
Op 23 april kregen zowel Warrun als Max van hun zwemjuf na het klasje een kaartje. En met dit kaartje konden we bij de kassa de jongens inschrijven voor lessen in een klas hoger! Ze zijn gepromoveerd naar klas 1 !!??
De jongens volgen ook sinds kort Gymnastieklessen en durven al op aardige hoogtes te lopen en kunnen volop slingeren.
Tijdens onze vakantie hadden we ontdekt dat er een vlak in mijn kleine fototoestelletje zat en nu Branko weer bij ons was en we niet voor elkaar onze bijzondere ervaringen hoefden vast te leggen hebben we het dingetje (gekocht begin september) terug gebracht naar de winkel. Na eerst uren naar het bonnetje gezocht te hebben dat waarschijnlijk in het instructieboekje geniet zat en dat was… tja?? misschien in het doosje van het toestel…. KWIJT dat was zeker. Even met de winkel gebeld en die hadden gelukkig nog wel een bon in hun archief dus met toestel naar winkel waar bon op ons wachtte. Na enkele weken kregen we het geheel weer terug (boekje en bonnetje hadden we inmiddels gevonden, in mijn nachtkastje, NATUURLIJK.) Alles is gemaakt!
Artikelen (RSS)