Branette's Dagboek

Ik wilde ‘s avonds even naar Borders voor een kopje koffie en wat winkelen, maar zoals normaal in Detroit was er geen stoep tussen de winkels dus moest ik door drassig gras lopen. Daar komt ook nog bij dat de afstand tussen 2 gebouwen enorm is (zie foto). Het is niet alleen onpraktisch om je lopend te verplaatsen het is zelfs levensgevaarlijk.

Opvallend vond ik ook dat overal waar bediening was ze heel erg druk bezig waren om je tevreden te stellen. Ik denk omdat hun salaris bijna geheel van de fooien komt.

Voor Motor City Detroit viel me op dat er erg veel hele grote kuilen in de weg zitten. Dit word mede als excuus gebruikt om in erg grote auto’s rond te rijden (die kleine groen huurauto van mij zou in Australie al voor een grote auto doorgaan).

Ik mocht van mijn Amerikaanse collegae wel even een testrit in een Hummer 3 maken (een kleine grote auto). Dat was ook een ervaring: Dat ding had erg stugge vering zodat je goed de kuilen in de weg mee kon krijgen, een vriendelijk klinkende GPS, een hand schakelbak (ik kon het nog!) en totaal geen uitzicht. Ik snap dat mensen niet in een kleine auto willen rijden als dit soort dingen ook op de weg rijden, want ze zien je gewoon niet:”Bump..wat was dat, een gat in de weg? Nee een kleine auto”.

Dit artikel werd aangemaakt op Tuesday 14 April 2009 om 22:05 en werd geplaatst in Branko, Ditjes en Datjes, Reizen, Werk. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.