Tower Hill koala
Geplaatst door: Branko in Max & Warrun, Vakantie, Warrnambool 2009Tower Hill is vlakbij Warrnambool en daar moesten we weer even langs. Het is alweer 9 jaar geleden sinds we daar geweest waren maar het gaf toch een bekend gevoel toen we de weg af reden de krater in.
Maar voordat we Warrnambool uitreden en de krater in wilden we eerst wat broodjes kopen voor de picknick die we hadden gepland in Tower Hill (het is gewoon leuk om aangevallen te worden door Emu’s terwijl je probeert te eten) maar dat kostte wat moeite. We konden een paar koffiebroodjes vinden bij een milk-bar en toen Nanette koffie kocht bij iets van een nacht-club kreeg ze instructies naar een bakkerij om de hoek. Deze bakkerij was niet geweldig maar ze hadden wel, bleek later, erg lekkere hot cross buns. (We waren duidelijk buiten het seizoen op stap). Terwijl we Warrnambool uiteindelijk uit reden kwamen we langs 3 andere bakkers die er prima uit zagen.
Ik had het gevoel dat we weer op een grote reis waren hoewel ik wist dat het maar 10 minuten rijden was, en de afslag voor de krater kwam een stuk sneller dan verwacht. Zodra we deze afslag in gingen raakte de TomTom, vrij letterlijk, van de kaart omdat die de wegen in de krater niet herkende. Eigenlijk hadden we hem ook niet meer nodig. Er is 1 weg in, een parkeerplaats halverwege en weer een weg eruit.
Terwijl Nanette de auto parkeerde riep ze enthousiast dat ze twee emu’s bij het bezoekerscentrum zag, dus daar gingen we eerst maar even kijken. Vervolgens deden we allen een plassen (in daarvoor bestemde toiletten) en gingen we wandelen over de Lava planes boardwalk. We pakten net de kleine houten fietsen voor de jongens uit de auto toen 
Nanette een koala spotte vlak boven de auto. Tijdens de wandeling/fietstocht riepen W&M steeds ‘Dit is FUN!’ en we hebben met zijn allen bij onze korte wandeling een half dozijn emu’s gezien een skink en een slang, en verder het mooie landschap.
NU was het tijd voor een kleine picknick met koffiebroodjes en chocomel (“JAAAH PICKNICK” aldus M&W). We moesten eerst de picknicktafel veroveren op de grootste vlieg die we ooit gezien hadden: 
20cm groot, minstens! De kerels gingen lekker rondjes rennen rond de bomen en met een bal rondschoppen ook vonden ze snel wat stokken en werd het spel hockey ontdekt. Ondertussen ontdekte Nanette nog een slapende koala die na een tijdje wakker werd en zowaar echt bewoog!
Onderweg terug naar Warrnambool reden we langs Thunder Point (uitzichtspunt) even kijken hoe de zee erbij lag. Warrun had vooral plezier met een stukje 
hardlopen samen met mij, maar verder kon het ze niet zo boeien. Ik vond het zelf wel een indrukwekkend uitzicht. Toen we vertrokken bij Thunder Point stelde Nanette voor dat we Fish & Chips gingen eten, dus werd TomTom geraadpleegd om ons naar de dichtstbijzijnde fish&chips tent te begeleiden. 
Dit faalde omdat de zaak die werd aangegeven op maandag dicht was. Nanette reed even een rondje en zo kwamen we aan bij een milk bar die ook fish&chips had. Een zeer vriendelijk stel verkochten ons een lekkere (verse) hap waar onze kereltjes ook lekker van mee zaten te smullen:”In deze vis zit ‘CHICKENNnn’ (download hier de reclame waar dit vandaan komt), mjammie!”. 
Daarna aten we nog een ijsje en bevestigden de jongens dat ze ‘vakantie’ wel leuk vinden. Toen iedereen in de auto zat om weer verder te gaan en ikzelf op het punt stond om in te stappen kwam de uitbater van de winkel naar ons toe om ons een pakketje paaskoekjes te overhandigen met de beste wensen en de hoop dat we het naar onze zin hadden gehad. Helemaal top!
Terug in het appartement was het tea-time en nuttigden we thee en fruit. Toen Nanette een boekje gingen voorlezen aan Max en Warrun zaten twee zeer vermoeide jongens tevreden tegen haar aan te leunen. Ze waren echter nog zeker wel te porren voor een trip naar het adventure play park dus dat deden we dan ook! (ze wilden liever naar het park dan naar het strand). In het park gingen ze al in de zweefmolen met autobanden aan een ketting en nam ik de taak op me om ze lekker hard rond te draaien. 
Tegen de tijd dat ik uitgeput en duizelig ter aarde stortte gingen ze verder naar de glijbaan om daar met een andere jongen (die ook al plaats had genomen in de zweefmolen) vanaf te sjeezen. Vervolgens gingen we verder naar de kabelbaan, terwijl ik onderweg demonstreerde hoe leuk het is om een grote groep zeemeeuwen de lucht in te jagen.
Uiteindelijk kwamen we bij de kabelbaan/flying fox waar Max en Warrun de ‘jonger dan 12′ versie probeerden te verslijten terwijl Nanette en ik doodsangsten uitsloegen in de ‘ouder dan 12′ versie. 
Toen we genoeg hadden van de flying fox gingen nog even van een heuveltje af laten rollen waar Nanette verkondigde dat we bij het Pebbles cafe zouden gaan uit eten.
Zo gezegd zo gedaan dachten we. Pebbles was helaas al dicht (op maandag allen ‘s ochtends open) dus gingen we teleurgesteld op zoek naar een afhaalchinees toen we opeens een chinees buffet restaurant vonden. (Ondanks dat ik, Nanette eigenlijk een hekel heb aan buffetten bleek dit een goede plek voor onze familie te zijn. 
De kinderen konden gelijk zien wat er te eten was en er was geen wachttijd om het eten bij je tafel te krijgen.) We schoven enthousiast aan en we hebben alle 4 lekker zitten eten van alles wat er werd aangeboden. Tevreden volgegeten gingen we daarna naar het appartement terug waar de jongens (volgens belofte) nog even in de speeltuin mochten spelen.
Het was toen al ver voorbij bedtijd maar we ontdekten dat de games-room de volgende ochtend pas na ons vertrek weer open zou zijn, dus daar moesten we nog even gebruik van maken voordat we gingen slapen. Dit hield in dat de jongens samen met mij gingen autoracen, en 
Nanette vervolgens even ging ping-pongen.
Veel te laat stonden de jongens uiteindelijk onder de douche het zand van zich af te schrobben en ze vielen bijna in slaap zodra ze in bed lagen.
De vakantie is tot nu toe een groot succes. Max en Warrun vinden eigenlijk alles leuk wat we doen, ze proberen alle soorten eten die ze nog nooit gezien hebben, spelen dolenthousiast en uiten geregeld zinnen als:”Oh dit was ZO fun!”,”Ik wil dit morgen weer doen”, “Ik wil morgen precies hetzelfde toetje”,”This is mijn favorite!”. Ik verbaas me eigenlijk steeds meer hoe positief en open de jongens zijn voor de activiteiten die we ze voorschotelen.
Artikelen (RSS)