Branette's Dagboek

We werden vandaag vroeg wakker gemaakt door Warrun en later Max, maar we konden ze een eerste keer nog overtuigen terug naar bed te gaan. Op een gegeven moment stoorden we ons aan een harde piep die zich af en toe herhaalde, en toen Max er ook over kwam klagen besloten we maar om het schuldige brandalarm van het plafond te demonteren.

Het was koud deze ochtend dus we hadden moeite om uit bed te komen. Nanette had een mooi ontbijt met bacon & eggs gepland en nadat we dat hadden verorberd gingen de jongens druk aan het spelen klimmen en lachen rond het stapelbed. (eerst al het speelgoed omhoog gooien om vervolgens naar boven te klimmen om alles weer naar beneden te mikken).

Door de koud zagen we het nog niet zo zitten om naar het strand te gaan dus ging ik op de step en  met de jongens op de fiets naar het grote park met “the Children Adventure Playground”. Nanette bracht de auto met all onze spulletjes. Zodra de jongens de enorme speeltuin in zicht kregen stapten ze graag van hun fiets af om druk aan het spelen te slaan. Eerst het doolhoof door, en daarna in volle vaart naar de kabelbaan. Ze wisten het bij de kabelbaan langer vol te houden dan ik dus zodra ik warm en bekaf was (van het opheisen van de kabelbaan) stimuleerden we de jongens om ergens anders te gaan spelen. Ze kozen om naar de speelvijver te gaan waar het water volgens Max  “ijsblokjes koud” was, en inderdaad als je er doorheen liep deden na 5 stappen de voeten al pijn van de kou. Vlak naast deze vijver was een grashelling waar je ook erg goed van af kan rollen dus de pret kon niet op. Langzamerhand speelden de jongens van de ene speelplaats naar de volgende, zich steeds dichter naar de parkeerplaats toe zodat we tegen 12 uur in de auto konden stappen terug naar het appartement. Warrun dacht er anders over en besloot om samen met mij terug te gaan fietsen terwijl Max met Nanette in de auto gingen. Op het uitzichtspunt over het park kwamen Warrun en ik ze nog even tegen en daarna gingen we ieder op onze eigen route verder.

We hebben buiten voor het appartement onze lunch gegeten en daarna gingen we op weg naar ‘het’ strand. Nanette stelde voor om even een stukje rond te rijden en wat verder rond te kijken dit bracht ons bij een strandje vlak naast een zee-reservaat waar een ondiepe binnenbaai het strand verbond met een aantal rotseilandjes. Op deze eilandjes wonen beschermde mini-pinguins er er schijnen waakhonden te wonen die speciaal getraind zijn om de pinguins te beschermen tegen roofdieren.  Ik zie het helemaal voor me, piepkleine pinguins met een dikke labrador ernaast op wacht

Max had een hele diepe kuil gegraven en uiteindelijk ging Warrun hem helpen totdat ze echt niet meer bij de bodem konden komen. Om 4 uur vonden we het tijd om terug te gaan en bij terugkomst gingen we gelijk maar weer naar het zwembad ditmaal met z’n vieren. Waarna we weer netjes in pyjama aan het avondeten konden schuiven waar Max en Warrun vooral hun groente vol smaak op zaten te eten.

Na wat geruzie over wie in welk bed ging slapen sliepen ze kids snel en gingen wij naar onze vaste stek op TV kijken: So You Think You Can Dance.

Dit artikel werd aangemaakt op Sunday 29 March 2009 om 20:00 en werd geplaatst in Max & Warrun, Vakantie, Warrnambool 2009. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.