Branette's Dagboek

ER is een eigenaardig geluid buiten, tikkend, verstoord door geruis.

het is regen!!!

Het brengt beelden in mijn hoofd naar boven van autowegen, tentdoek kortom : vakantie.

Ik ben er al jaren geleden achtergekomen waarom ik regen associeer met vakantie. In het huis waar ik opgroeide hoorden we nooit de regen tegen het raam tikken (of het moest echt bere-sinterklaas- storm-weer zijn). Pas als we met de caravan/tent erop uit trokken hoorden we het geroffel van regen op ons dak.

Het regende dus toen we wakker werden, en het regende  nog steeds toen we in de auto gingen en het regende nog toen we bijna bij onze bestemming waren aangekomen (de vliegshow). In de tussentijd belden we met Michele; wij vertelden haar dat de weg naar haar strandhuisje niet zo druk was als we gedacht hadden en zij vertelde ons dat het over x minuten droog zou worden en hoeveel buien er nog zouden volgen en over hoeveel tijd.  Uiteindelijk was het vrijwel droog toen we echt het terrein van de vliegshow op liepen. Op de grond waren allerlei toestellen te zien terwijl er in de lucht een programma rondvloog. We vermaakten ons goed aten een ijsje en waren verbaasd. Toen de f-16′s of 18′s of andere soorten van dat spul langskwamen was het een beetje te veel herrie voor de kleine kinder oortjes, gelukkig hadden we van alles in onze oren gepropt. Net voor de flinke buien in de late middag gingen we weer naar huis. We hoefden zelfs geen gebruik te maken van ons ‘overlevingpakket met snacks, boekjes en spelletjes’ voor de verwachtte file bij het verlaten van het parkeer terrein.

Dit artikel werd aangemaakt op Saturday 14 March 2009 om 22:22 en werd geplaatst in Belevenissen, Max & Warrun. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.