Het is toch al heel wat weken geleden dat we een nieuwe wasmachine ons huis binnen droegen. Deze hebben we wel gelijk in gebruik genomen, maar de oude machine, die stond in de garage en daar deden we niets mee. Uiteindelijk wisten we het! We ‘gaven’ hem aan Michele voor in haar huisje bij het strand. Zodoende hoefden we op zondagochtend ‘alleen even’ het ding achterin de auto te schuiven, een beetje vast te zetten zodat hij niet de hele auto meenam als we door een bocht zouden gaan en we konden op pad.
Net als de andere keer hadden we het prima naar ons zin in …: Een broodje, kopje thee bezoek aan het strand waar Branko en Warrun vooral de golven leuk vonden en Max de missie op zich had genomen om het grootste/diepste gat ooit te maken.
Na het strand maakte een warme douche de kinderen lekker warm waarna het grote speelfestijn begon. Met de zaklampen van Jake en Amber op ontdekkingstocht en om vier uur 
met een boterhammetje kijken hoe Barry aan het schilderen is. Dit bracht even wat rust in huis TOT opeens een grote gil en gehuil. Op de een of andere manier had Warrun zijn bord in zijn schoot laten kiepen en zijn 
boterham EN raceautotje (te leen van Jake) waren pardoes midden in de grote pot verf gevallen. Hij was ontroostbaar en dat wij allemaal moesten lachten maakte het niet leuker voor hem.
Op de terugweg zijn we dit keer bij ‘Red Rooster’ gestopt, een Australisch begrip. Het familie menu zal ons morgen ook nog tevreden stellen.
Maandag 9 maart, Dag van de Arbeid en niemand gaat werken. 
Warrun was alweer te vroeg bij ons in bed aan het rondspringen. Uiteindelijk viel hij wel weer in slaap midden in Nanette’s bed. Gelukkig kon die laatste nog heerlijk even in Warrun’s bed wat rusten. 
Branko ging in de loop van de dag met de jongens en de fietsen op stap, de bibliotheek was dicht helaas.
Het park gaf gelukkig veel vertier net als diverse ‘klusjes’ in huis.
Artikelen (RSS)