Branko had maandag een dagje vrij. Hij en zijn andere collega’s (de meeste van de overgeblevenen tenminste) proberen aan alle kanten een bijdrage te leveren om het bedrijf er doorheen te helpen. Door vakantiedagen op te nemen hoeft het bedrijf minder reserves in de bank te hebben om uitbetalingen te doen (dit is de hele korte hele simpele uitleg). 
Warrun voelde zich weer goed en zo was Nanette aan het werk, de jongens bij opvang en Branko druk thuis. Er is genoeg op te ruimen, te organiseren en te doen dus zo’n dagje helemaal voor jezelf is helemaal niet onaardig.
Voordat we in dinsdagmiddag Jake, Amber en Michele zagen zijn we nog even in de winkels wat boodschapjes gaan halen. Hierna was het hard werken. De kinderen op de fiets en wij op de step langs 
de ‘bekende route’; lang het water ene kant heen, andere kant terug over het goed pad, zo’n 5 km al met al heb ik eens eerder uitgeput uitgerekend. 
Steppen is hard werken en we moesten regelmatig de kinderen laten stoppen omdat ik het allemaal niet bij kon houden. Gelukkig is er halverwege de speeltuin en wilden onderweg de jongens ook nog even de steppen uitproberen. Ik hoef neem ik aan niet te vertellen hoe lekker we allemaal heerlijk snel in slaap vielen die avond.
Artikelen (RSS)