Ondanks dat de bosbranden al een tijd bezig zijn hebben we er in Melbourne tot vandaag niet veel van gezien. Vanochtend hing er echter een dikke rook over de stad (een mist die de zon een griezelige rode gloed geeft).
We gingen ‘s ochtends naar het zwembad voor een zwem-assessment zodat onze jongens weer eens op zwemles kunnen. Ze hebben de laatste tijd zoveel plezier met het zwemmen dat ik het graag weer eens wilde proberen. Deze assessment voorspelde niet veel goeds: Warrun wilde niet zwemmen, Max uiteindelijk een heel klein beetje. Na overleg met de zwemjuf zijn ze ingedeeld bij beginners zodat ze wat aan het begrip van zwemles kunnen wennen. Helaas liepen we gelijk tegen hetzelfde probleem wat we destijds met kinderopvang hadden: er waren een hoop klasjes, maar allemaal met maar 1 plek, en dat zag ik (logistiek gezien) niet zitten. Zodoende verscheen onze naam op de wachtlijst.
Op de terugweg stopten we even bij de fietsenwinkel om de gerepareerde oude houten fiets van Warrun te halen en toen kreeg hij gewoon een gloednieuwe fiets mee! (met een vernieuwd ontwerp van de voorvork, die bij hem stuk was gegaan). Nanette afgezet bij de massagesalon en ik ging met de kids naar huis.
In de middag was de rook opgeklaard en ging ik met W&M fietsen. In eerste instantie vertrokken we met de kleine houten fietsen maar voor we het eind van de straat bereikten wilden Warrun en Max terug voor hun echte fiets. We hebben flink doorgereden (en ik heb me wezenloos gestept om ze bij te houden) en toen gingen we terug naar huis om film te kijken (a Bug’s life).
Zondag mocht Nanette uitslapen. De kids wilden heel graag met mij spelen en dat vond ik prima, maar na een een tijdje gingen ze ineens heel erg lief samen spelen zonder mijn hulp.
Toen Nanette was opgestaan gingen we naar Fairy Park (een soort sprookjesbos van de Efteling, maar op een berg, en zonder bos en zonder de rest van de Efteling). Onderweg bleek Warrun ziek, en direct na aankomst moest hij even overgeven. 
Ik heb Warrun het fairy park rondgedragen en op die manier kon hij nog wel een beetje van de sprookjes displays genieten. Max had dolle pret met het op knopjes drukken en kijken naar alle poppen. Zodra we alles hadden bekeken moest Warrun nog een keer overgeven waarna hij helemaal vrolijk samen met Max in de speeltuin ‘Camelot’ ging spelen. Toen we uiteindelijk vertrokken vroeg Warrun of we nog een keer terug gaan als hij niet ziek is, en dat hebben we hem uiteraard beloofd.
Toen we thuis kwamen wilden we graag de kinderen vroeg naar bed brengen, maar Max zag het niet zo zitten en bleef donderjagen. Tegen de tijd dat wij naar bed gingen vonden we Max in Nanette’s bed. Hij werd gelukkig niet wakker toen we hem in zijn eigen bed legde.
Artikelen (RSS)