Archief voor 4 February 2009

Vandaag beloofde geen leuke dag te worden. Ik moest naar de bank, het postkantoor en naar de fietsenwinkel. Toen ik dinsdagavond de fiets van Warrun bestudeerde bleek dat de hele ‘crankshaft’ los was gekomen, alsof de hele boel niet goed was aangedraaid toen de fiets in elkaar werd gezet. Zodoende ging ik vandaag met de fietsen terug naar de winkel voor de eerste gratis onderhoudsbeurt. 2009-02-04 13-57-44 stratenmakers bij de fietsenwinkelZe snapten in de winkel dat we geen zin hadden om enkele dagen te wachten dus ze repareerden de fietsen gelijk en ik kon ze snel weer mee nemen toen we Nanette gingen ophalen van haar werk.

Toen we de fietsen hadden weggebracht begonnen net wat stratenmakers aan een klus voor de deur van de fietsenwinkel en daar moest natuurlijk even naar gekeken worden.  Het maakte nogal wat herrie dus de jongens stonden met hun handen op hun oren ingespannen te kijken.2009-02-04 14-00-33 stratenmakers bij de fietsenwinkel

 Onderweg tussen alle boodschapjes had ik de muziek van Mr.Whiskers aan staan en de jongens konden al snel hun favoriete nummers aangeven, en we konden met zijn allen luidkeels meezingen. Gevolg hiervan was dat we het eigenlijk best wel gezellig hadden met zijn allen. Max vertelde mij ook voor het slapen dat hij een leuke dag had gehad.

In de afgelopen jaren heb ik meerdere malen geprobeerd om Max en Warrun iets te leren, zoals goed gebruik van de WC, zwemmen, fietsen of zelf schommelen. Elke keer als ik dat probeer raken de jongens zeer gefrustreerd dat het ze niet lukt en willen ze niet meer verder gaan. Af en toe probeer ik het nog een keer en steeds weer hetzelfde, dus laat ik het maar zitten onder het mom van:”dat komt een andere keer wel”.

2009-02-04 18-37-03 Max en Warrun fietsen naast het huis [3] En met al deze dingen is het tot nu toe hetzelfde: zomaar, opeens, zonder geleidelijk proces, van het ene moment op het andere doen ze het ineens! Zomaar, hop op de WC en niet meer terug. Zomaar hop in het water springen en zwemmen met hun donder. Zomaar zijwieltjes van de fiets en zoef, weg zijn ze. Zomaar sta ik te praten met een andere ouder en zie uit mijn ooghoek een schommel met een van mijn kids vanzelf harder gaan.

Frustrerend. Of niet? Ik vind het leuk dat de jongens de dingen zelf uitzoeken, maar toch heb ik een beetje het gevoel dat ik een beetje tekort schiet in het aanbieden van een leerproces.