Maandag 26 Januari, Het is vandaag Australia Day, iedereen is vrij en vanavond is er vuurwerk. Branko stond met de jongens op en na een tijdje vroeg hij of ik misschien mee wilde naar de fietsbaan. Neuhhhg zei ik en de mannen vertrokken. Later (veel later) werd ik wakker, ging wat rommelen en rond lunchtijd dacht ik dat het misschien wel leuk was om wat lunch te brengen. Dus ik belde Branko. Waren ze niet bij de Crossbaan, achter het huis maar bij de Fietsbaan km’s verder op. Daar kon ik niet zo makkelijk komen. Niet veel later stonden de mannen echter in de garage, Warrun had een enge schuiverd gemaakt en het was ook wel tijd om thuis te komen.
Dinsdag 27 Januari, het begin van een unieke ervaring 1 keer in de 100 jaar hebben ze het over. Meer dan 2 dagen achterelkaar wordt het boven de 40 graden hier. We hadden het even druk in de ochtend want ik had opeens besloten dat de jongens het misschien wel leuk zouden vinden om dit jaar een dans/ontwikkel/presentatie- klasje te volgen. 
Daar aangekomen de jongens in de ruimte met 15 meisjes en een juf geschoven en vanaf de zijlijn een uur gekeken hoe ze tegen de muur zaten en NIETS deden. Na afloop vroeg ik of het leuk was en ze zeiden NEE, wil je nog een keer? NEE. Ik had Max af en toe wel een beetje met zijn benen zijn mee huppen maar als ze niet willen dan hoeven ze niet. Volgende week gaan we nog een bevlieging van mij uitproberen. Gymnastiekles.
De middag hebben we doorgebracht bij het huis van Michele, zij heeft airconditioning en het was zeker 38 graden, Helaas wilde Warrun HEEL graag in de achtertuin fietsen en Max diverse balspellen doen. Toen Barry thuis kwam hebben ze zelfs nog even Cricket geprobeerd.
Artikelen (RSS)