Toen we terug reden vanuit Torquay (zegge: tor-kie) kon ik Nanette vertellen: “Dit was een erg goed weekend. Heerlijk!”. Het gebeurt wel vaker dat we een leuke dag hebben, maar 2 zulke geweldige dagen na elkaar is toch wel bijzonder geloof ik.
Op zondag wilden we graag naar ‘het’ strand gaan. Aangezien er nogal wat kust is langs 
Victoria hebben we maar gewoon besloten om naar het strand te gaan waar Michele en Barry een strandhuis hebben in Torqay. Het zou maar een uurtje rijden moeten zijn, maar door een groot ‘weeklang festival’ (van vrijdag 24/1 tot maandag 26/1) in Geelong (halverwege) hebben we er een stuk langer over gedaan. Tegen het begin van de middag waren we aangekomen en na een kopje koffie en lunch was het tijd om naar het strand te gaan. We hadden 3 grote Tonka trucks onder onze arm, net als een goede voorraad schepjes en emmertjes.
Ik zei net tegen Nanette dat toen ik zou oud was als Max en Warrun ik aan de hand van mijn vader in de golven in Mozambique stond en dat we (Doesjka en ik) dan ondersteboven werden gekegeld en hij ons stevig vast hield. Max en Warrun hebben nog nooit echt behoefte gehad om de zee in te gaan, maar plotseling had ik twee kinderen aan de hand die per-se de zee in wilden om in de golven te gaan springen, dus ik was als een kind zo blij… of eigenlijk als een vader zo blij. Max had het al vrij snel gezien en ging weer aan het graven en bouwen met zand, maar Warrun kon het een behoorlijke tijd volhouden.
Na het ‘zwemmen’ gingen we druk aan het graven en bouwen van zandkastelen met een kuil die uiteindelijk zo groot was dat Max er goed in kon zitten en we hem mooi konden ingraven tot zijn borst: hij vond het schitterend. (zoals later bleek: Nanette vond het doodeng)
We gingen terug naar het huis om wat af te spoelen en toen werd besloten dat we die avond een barbeque zouden doen bij de speeltuin (zie de luchtfoto hier). 
De term ‘speeltuin’ dekt niet helemaal de lading van het enorme speel-en-klim terrein waar we heen gingen vlak naast het strand, maar het was zeer geslaagd getuige de druk lachend rondrennende zoontjes van ons. Ze hebben zelf druk vertellend een boterham met worst zitten opeten tussendoor.
Na de bbq was het tijd voor de thuisreis, die we alleen even hebben onderbroken voor een ijsje (en meer klimmen) bij McDonalds. We waren laat en tevreden thuis, met een zalig vakantiegevoel. Ik ben meestal niet zo heel erg enthousiast over de grote hoeveelheden zand en zon die gepaard gaan met het strand, maar met mijn nieuwe rash-vest en een paar enthousiast kinderen erbij is het strand toch wel ERG leuk.
Artikelen (RSS)