We hebben de nieuwe fietsen van Warrun en Max nu zo’n 1.5 week in ons bezit maar omdat het nogal warm is geweest hebben we niet zo heel erg veel kunnen fietsen. Ze hebben een paar keer met zijwieltjes gereden en af en toe even geprobeerd om te loop-fietsen zonder kleine wieltjes.
Vrijdag ging ik Warrun en Max halen bij opvang en toen ze uiteindelijk mee gingen en in de auto zaten vroeg Warrun gelijk of hij thuis nog eventjes mocht fietsen, zonder kleine wieltjes. Het was lekker weer dus het mocht wel van mij. Max stapte op zijn groene houten fiets en Warrun wachtte geduldig terwijl ik zijn steunwielen van zijn fiets haalde. Ze hebben wat heen en weer gerold op de speelplaats naast het huis terwijl Nanette avondeten maakte, en Warrun kreeg zijn fiets hoe langer hoe beter aan het rollen terwijl hij zich met de punten van zijn tenen afzetten (dit terwijl Max om hem heen scheerde als een hysterisch geworden zeemeeuw). Op een gegeven moment suggereerde ik ’til je benen eens op’ en dat deed hij, een flinke afzet en benen in de lucht. Toen: “Zet je eens af en zet je voeten op de trappers” en ook dat deed hij en hij fietste gelijk weg! Hij herhaalde dit nog een paar keer en toen ging hij dolgelukkig naar huis om het mamma te vertellen:”Mama ik kan trappelen zonder kleine wie-lus!” en hij demonstreerde het door op zijn fiets te springen en met een noodvaart weg te fietsen, ik kon hem te voet niet bijhouden. 
Max keek een beetje beteuterd dat hij met zijn loopfiets nu eigenlijk niet meer sneller is dan Warrun.
De volgende dag begon Warrun gelijk bij het wakker worden al te praten over fietsen dus de fietsen mochten mee naar het verjaardagsfeestje (zie hierboven). Daar keken diverse mensen zeer geinteresseerd hoe Warrun hoe langer hoe zelfverzekerder met zijn fiets ook over grind en gras reed, terwijl Max nog met zijwieltjes reed. We vertelde nog aan andere ouders dat Warrun ook met de loopfiets een stuk eerder was dus dat Max nog wel een paar weekjes zou nodig hebben. 
Op een gegeven moment vroeg Max of zijn “kleine wielus” er af mochten. Hij kon al heel aardig loopfietsen met zijn nieuwe fiets dus dat was geen punt.
Ik moest hem eventjes vasthouden wat hij wilde ook even met zijn voeten op de trappers proberen, en daar ging hij! Max fietste alsof het de gewoonste zaak van de wereld was!
Op maandag (Australia Day) ben ik met de jongens nog even naar de velodroom in Brunswick geweest en ook daar reden beide jongens vol vertrouwen rondjes. Warrun was zelfs zo stoer om ook hoog op de helling te fietsen waar hij succes met 
oogstte bij wat toeschouwers, maar helaas gleed hij daardoor ook een keertje tegen het beton. Zijn vertrouwen werd hier niet erg door geschaad, maar hij zei dat het fietsen nu wel een beetje pijn deed dus we gaan een volgende keer weer verder.
Artikelen (RSS)