Nanette en ik zijn beide al een tijdje op, in de zin van door onze reserves heen. Zodoende had ik bedacht dat het wel een goed idee zou zijn als tenminste een van ons (Nanette) wat tijd zou nemen om goed uit te rusten zodat we weer wat reserves kunnen krijgen dus het plan is dat Nanette de komende tijd geregeld kan uitslapen en wat tijd alleen thuis heeft. Vandaag was de eerste dag. Nanette had het niet helemaal gevolgd en was rond 10 uur al op, maar het is beter dan 6 uur 
Max en Warrun vermaakten zich prima thuis en terwijl zij wat TV keken kon ik voor hen de nieuwe Lego-veerboot in elkaar zetten. Na de lunch begonnen de kereltjes wat te zeuren dus probeerden we ze tot een tukje te verleiden maar alleen Nanette was daar voor gevallen. Tegen half 3 heb ik haar uit bed geschopt zodat zij even boodschappen kon doen terwijl ik met W&M een stukje ging fietsen. De crossbaan en de tunnel op het fietspad (luid loeiend!) 
hebben het nodige vermaakt opgeleverd, met tot slot: De grote helling der neerstorting! (lang, recht, snel, erg onveilig zonder remmen (we hebben er eerden een filmpje opgenomen)). De jongens moesten PER-SE van deze helling af, dus ik ging er nu maar met wijde armen onderaan staan om ze op te vangen, en dat vonden ze weer prachtig. (oh dear).
Zondag 4 januari. Max had zaterdag al geopperd dat hij naar het ‘a-kwaa-lie-uum’ wilde wat meestal niet het Aquarium maar eigenlijk het Melbourne Museum betekent. Na het ontbijt en het inpakken van een paar flinke lunchpakketen ging ik dan ook met de kereltjes naar het museum waar van alles te beleven was vanwege de vakantie. Als eerste hebben we een film bekeken over dans en zang op de Torres Strait Islands, gevolgd door een les ‘fluiten op een eucalyptusblad’ waar we halverwege moesten ontsnappen om naar de 
‘Walking Whale Circus’ voorsteling te gaan. De kaartjescontroleur babbelde wat tegen de jongens en tot mijn blijde verbazing praatten ze gewoon terug! M&W zaten de hele voorstelling ingespannen te kijken en Warrun zat een beetje mee te doen met de Lizard die zijn tong uitstak. Na afloop zei Warrun dat hij thuis op TV de DVD hiervan wilde gaan kijken (tja die bestaat niet) maar het is een goed teken. Het was toen tijd voor lunch buiten en wat spelen op het klimrek (NIET GESCHIKT VOOR KINDEREN ONDER DE 5 stond er nog op het bord). Warrun liet zich inspireren door een jongen die op de relingen klom en heel blij riep hij mij toen hij zich daar ook op had gehesen.
Ik had er nooit zo bij stilgestaan maar heel vroegen liepen walvissen nog gewoon op het land, en daarover waren wat aktiviteiten opgezet. Max was volkomen gefacineerd door het filmpje wat de evolutie van land naar zee aangaf en Warrun was niet weg te slaan bij de kleurplaten. Uiteindelijk zaten we met zijn 3-en te kleuren. Tijdens dit alles kwam af en toe een medewerker van het museum wat met de jongens babbelen of een spelletje met ze doen en ik vond het fijn om te zien hoe ze hier zonder zenuwen in mee gingen, de verlegenheid is nu ver te zoeken.
Toen de kleurplaten af waren konden we nog niet weg, want ‘er moest nog buiten gespeeld worden’, zodoende zaten de jongens al snel met de Quadro-Lego buiten te bouwen. Een paar meisjes hadden een groot huis gebouwd wat door de jongens werd geconfisceerd toen deze vertrokken. Warrun had behoorlijk wat moeite om de Lego te delen met andere kinderen die later kwamen, en toen ik merkte dat alle Lego door 4 jongens werd vastgelegd (M&W en nog twee anderen) suggereerde ik om de bouwsels te vernielen en weer opnieuw te 
beginnen. 3 van de jongens vonden dit een geweldig plan, maar Warrun raakte hier heel er van overstuur (dit tot lichte paniek van een van de oudere jongens).
Toen we na vier uur weer thuis kwamen vonden we een tevreden Nanette die voor ons al eten klaar had. Na een avondmaaltijd buiten, en een korte 
Skype-videofoon (om en om speelgoed laten zien aan elkaar) met John en familie in Engeland zijn de jongens vrij snel gaan slapen.
Artikelen (RSS)