Ik ben deze week vrij weinig op kantoor geweest (tripje naar Adelaide en wat dagen vrij) dus ik had redelijk wat plannen voor vandaag, maar dat liep anders. Op kantoor was iedereen in een feeststemming vanwege de afscheidsborrel van onze direkteur en het feit dat het voor de meeste mensen de laatste werkdag van het jaar was. Toen eindelijk de boel rustig werd en ik aan mijn bureau zat werd me gevraagd hoe laat ik weg ging, waarop ik antwoordde dat ik gewone tijd weg wilde, alhoewel mijn kinderen een kerst-concert gaven die middag. Resultaat: mijn baas stuurde me weg om naar dat concert te gaan.
Nanette bedacht dat het een goed idee was om me even op te halen vanuit haar werk op weg naar kinderopvang zodat we er allemaal onbezweet bij zouden zijn. Ik had wat bezwaren want ik wist vrij zeker dat Nanette het niet zou gaan halen maar het gebeurde toch zo. We kregen beide gelijk: Nanette kon mij op tijd afzetten bij opvang (onbezweet), maar zij zelf moest het begin van het concert missen door het zoeken naar een parkeerplaats. 
(Nanette: Niet heel erg want Branko heeft het opgenomen dus ik zie het nog minimaal 5x als ik er een dvd’tje van maak) Warrun keek ons alleen boos aan toen hij ons zag en weigerde mee te zingen met de rest van de klas. Max porde Warrun nog enthousiast aan toen hij ons herkende en deed een klein beetje mee met de liedjes, maar de jongens hielden zich redelijk passief (ondanks dat ze de hele week thuis flink geoefend hebben). Toen Santa kwam wilden ze maar met tegenzin even op de foto maar het kado werd wel stevig vastgepakt. Warrun bleef mokken tijdens de afternoon tea die hierop volgde maar Max was honderduit aan het vertellen en zat zich helemaal vol te eten aan fairybread en scones met jam en cream. Tegen de tijd dat we thuis waren was iedereen weer redelijk vrolijk.
Artikelen (RSS)