Vrijdag 12 December. We zijn met elkaar opgestaan en terwijl ik naar mijn werk 
reed en een extra vroege start kreeg (het scheelt zo 50 minuten als ik niet via opvang moet) deed Branko het rustig aan met de jongens met de bus gingen ze naar opvang en Branko trok verder met OV naar zijn werk.
Branko:Ik had (zoals eerder gemeld) een druk weekje gehad waarbij ik o.a. mijn teen had gebutst en ik had ontdekt dat als ik mijn voet op de step zette ik mijn teen niet hoefde te buigen dus dat ging prima. Verder was er vandaag kerstborrel dus was het wel makkelijk om niet per fiets op kantoor te komen, zodoende OV en step. Ik kreeg nogal wat commentaar op de step en mijn sandalen met sokken (de sandalen deden geen pijn maar verder was het geen sandalen weer). De kerstborrel werd een beetje overschaduwd door de duistere toekomst die het bedrijf tegemoet ziet maar het was toch wel gezellig.
Om 5 uur pikte ik Branko op en samen reden we gezellig naar opvang. De jongens zijn altijd blij verrast als Branko ze (ook) op komt halen.
Zaterdag 13 December, ik zou het 
bijna een ‘Sinterklaas-dag’ 
noemen, beetje regen, beetje wind, beetje guur (zover je dat hier kan hebben in de zomer). En … CHOCOLADE LETTERS! Vandaag konden we weer een pakje ophalen bij het postkantoor en er zaten chocolade letters in. Warrun en Max zijn zeer tevreden met deze ontwikkeling.
Zondag 14 December, het weer veranderde niet veel en dus blijven we thuis met de nieuwste gipsfiguurtjes die veel te wit waren. Het duurde even voordat Warrun meedeed, hij wil zoals altijd wel verven maar hij wilde niet zijn speciale verfjasje aan, ook al had hij hele verhalen over hoe ze eruit zien bij opvang en dat je ze daar aan moet. Uiteindelijk waren Max en Branko zo leuk bezig dat hij niet achter kon blijven.
Artikelen (RSS)