Maandag 1 december. Gisteravond voordat we gingen slapen hadden we al overlegd wat we zouden doen als Max nog ziek was, en de conclusie was: ik blijf thuis met Max. Nanette zou haar eerste werkdag hebben als assistent van de plaatsvervangende CEO en dat kon ze niet echt missen, en ik had net vrijdag software opgeleverd dus ik kan best even wachten voordat de ‘shitstorm’ weer mijn kant op komt 
En Max was nog ziek. Warrun was heel vrolijk met Nanette opgestaan terwijl Max en ik nog sliepen en toen Max en ik opstonden konden we nog net Warrun en Nanette uitzwaaien die op weg gingen naar Kinder-haven (en werk). Ik heb een fijne dag gehad met Max waarbij hij behoorlijk stijf van de paracetamol en ibuprofen stond. Hij kon zich geregeld alleen vermaken en had er ook geen moeite mee om af en toe met mij te spelen. Max heeft even in Nanette’s bed wat TV gekeken maar elke activiteit die mogelijk op slapen zou lijken werd snel afgeslagen.
Tegen het eind van de middag zijn we met de bus naar opvang gegaan om Warrun te halen. We kwamen om kwart voor 5 bij opvang aan waar iedereen net aan tafel was gaan zitten voor het avondeten, en na een wilde begroeting van Warrun schoof Max gewoon aan en at lekker mee. Alles was peis en vree toen we op huis aan gingen totdat ik ‘Stop’ riep tegen Warrun omdat hij een weg op wilde stappen. Hij stopte goed maar ging gelijk staan mokken, liet zijn tas op de grond vallen en weigerde verder te gaan. Ik probeerde de techniek van gewoon weglopen maar daar trapt hij niet meer in en hij bleef gewoon staan ook toen ik met Max al ruim uit het zicht was verdwenen. Tussen de bosjes door kon ik een andere moeder ongerust naar hem toe zien gaan, en toen er een auto aan kwam die het parkeerterrein op wilde (waar hij voorstond) was ik het zat en ben ik hem gaan halen. Ik heb hem bij de hand genomen en loeiend meegesleurd tot bij de bushalte. (hij loeide, niet ik).
Toen hij een tijdje op de bus had zitten wachten klaarde hij op en alles was weer prima. Totdat hij later op de avond met iets gooide waarvan ik zei dat het niet mocht: wederom mokken. In bad gebeurde het nog een keer en ik was het volkomen zat. Ik heb hem uit bad gehaald en terwijl hij stond te brullen afgedroogd en aangekleed en daarna achter gelaten om met Max en Nanette een boekje te gaan lezen. Terwijl we ons installeerden kwam Warrun helemaal vrolijk aangelopen en kroop bij mij op schoot (dat doet hij zelden bij het boekje lezen).
(Nanette: Toen ik ‘s avonds aan Warrun vroeg hoe het bij opvang was geweest en of het raar/eng /anders/ leuk was (opties open houden als je met een kind praat, je wilt hem geen woorden in de mond leggen) dat Max er niet was, zei Warrun:” Max was er wel, Niet JIJ (terwijl hij naar Max wees) maar andere Max”. Kennelijk is het hebben van een Max om je heen voldoende, maakt niet uit welke Max.
Op dinsdag ben ik thuis gebleven met de kinderen omdat Nanette een inductie had op haar werk. Max kwam vrij vroeg bij me in bed liggen omdat hij het wat koud had en al snel lag hij weer uitgebreid te snurken. Ik stond even later op en liet Max liggen. Zodra Warrun wakker werd vroeg hij waar Max was, en toen ik dat vertelde holde hij er gelijk in en kroop naast hem in bed. Helaas ging hij vrij luidruchtig met zijn mini-scoop spelen dus Max sliep niet zo lang meer.
Ik kreeg al snel een zenuwachtige baas aan de telefoon over wanneer ik dan weer op mijn werk zou zijn en of er niet een mogelijkheid zou zijn dat ik woensdag zou komen werken. Ik kon hem gelukkig helpen herinneren dat ik de dinsdag en woensdag had geruild en ik zou inderdaad woensdag komen werken. Dinsdag is het playgroup-dag dus dat mocht ik ook weer eens meemaken. 
M&W hadden voornamelijk interesse om elkaar rond te duwen met de auto’s aldaar en het kostte me de nodige moeite om ze een beetje te weerhouden van het aanrijden van andere mensen. Ze hadden ook erg veel interesse in de muziek die ik had meegenomen en vooral Max zat een hele tijd met zijn oor tegen een van de speakers zeer ingespannen te luisteren. Hierna ben ik naar huis gegaan en heb binnen gespeeld en TV gekeken omdat de Max toch nog niet helemaal fit was.
Nanette: Vandaag had ik mijn introductiedag van mijn nieuwe werk, het werk dat ik al sinds juni doe nadat ik er 2 maanden als invaller heb gewerkt. Het was interessant en leuk maar ook een lange dag die om 7.30 uur al begon. Ik ben echt niet gewend aan die tijden van het verplegend personeel. Ik heb geleerd over de noodprocedures, het ‘niet-tillen’ protocol, De Good Shepherd Sisters, en meer van dat spul.
Artikelen (RSS)