Om de een of andere (Wii) reden was het gisteravond weer laat, wel hebben we geskied en skigesprongen (nog even oefenen voordat we op 1 januari mee kunnen doen) maar ook onze hersens geoefend met de braintrainer, leuke puzzeltjes, herkenningen en sommetjes in een concept dat je het nog 1 keertje over wilt doen om het net iets beter te doen. In ieder geval was Branko zo lief 
om mijn dreigement deze ochtend serieus te nemen (“ik moet nog slapen anders ben ik HEEL chagrijnig!”) en ik kwam een stuk vrolijker beneden om 11 uur.
Branko ging met de jongens naar buiten zodat ik kon ontbijten en toen vluchtte HIJ heel snel naar boven want zijn rug had nog de nodige 
rust nodig. Buiten wilden de jongens fietsen maar we konden niet echt een besluit nemen over een route en gingen nauwelijks allemaal dezelfde kant op.
In de middag flink het huishouden bij kunnen werken. Vlak voor het eten moesten de kinderen nog wat energie kwijt, wat lukte in de voortuin met hun nieuwe spel. Vlak na een spel met de Wii met de eigen gecreeerde Mii’s (poppetjes waarmee je speelt), liep Max overpeiznend naar de badkamer. Hij had gezien dat het mama en papa en Warrun en Max waren, maar Max had een ‘spickel’ op zijn wang, WAAROM? Toen we in de spiegel de moedervlek op zijn wang aanwezen wilde hij daarna weten WAAROM die daar zat? Tja…..
Vandaag had Warrun weer iets nieuws; een notitieboekje. Zodra iemand iets deed, sloeg hij zijn boekje open, klikte hij zijn pen en maakte een ‘notitie’. Heel grappig. Max was ook grappig, zonder dat hij het wist deze keer. We keken een dvd die Louise had op gestuurd van haar vakanties deze zomer. Terwijl we keken naar Louise, Marc en Sven bij Stonehenge (Engeland) op 27 Juli zei Max, “He kijk, wind, Winter! Het is daar winter”. (Nee, Max da’s zomervakantie in Engeland, dachten wij).
Artikelen (RSS)