Gisteravond heeft Nanette de Wii-Fit geinstalleerd en terwijl ze bezig was werd ik erg geintereseerd zodat we tot bijna middernacht samen met dat ding aan het spelen waren. Ik was zeer blij verrast dat het niet alleen fitness is, maar dat er ook ‘gewone’ spelletjes bij zijn. Het leuke van deze spelletjes is dat je ze bestuurd door je gewicht te verplaatsen op het plateau en de moeilijkheid zit dus veel meer in je eigen lichaamsbeheersing dan in het spel. Erg leuk!
Vandaag besloten we om ‘niets’ te gaan doen met de kinderen. Dat wil zegen: wel met ze spelen en boodschappen doen maar geen uitjes ondernemen. ‘s Ochtends ging Nanette sporten nadat de jongens ons enorm (tot half 9) hebben laten uitslapen. Ik heb met de kereltjes ontbeten en daarna stelde ik voor om een paar boekjes te lezen. Ze kozen kerstboekjes uit en na het zingen van ‘Aussie Jingle Bells’ wilde ze graag de CD ervan luisteren. Tegen de tijd dat Nanette thuis kwam zaten we (voor de 10e keer) uit volle borst met de CD keihard mee te zingen. Toen was het tijd voor koffie en de Wii. Eerst mochten Warrun en Max weer even racen en na een tijdje stelde we voor dat ze even met de Wii-fit konden spelen. Nanette liet de ski-afdaling zien en dat wilden M&W ook wel. Het was erg leuk om ze te zien draaien om het plateau en het was helemaal grappig om de Wii te zien verkondingen dat de Wii-age van Warrun 28 jaar oud was, alleen omdat hij niet stil kan staan!
Ineens herinnerde Nanette zich dat er een huis te bezichtigen was om de hoek dus daar renden we even heen. Het was een verrassend mooi huis, leuk gelegen en niet eens overdreven duur (voor deze omgeving), maar helaas vreeeeeeeselijk buiten ons budget (als we zouden willen kopen).
Hierna was het tijd voor lunch, en boodschappen doen. Max wilde met Nanette mee en Warrun wilde met mij mee naar de bibliotheek. Toen we bij de winkels hadden geparkeerd besloot Max dat hij toch liever op de fiets (gelukkig lag die ook in de auto) met zijn gebroken arm met mij mee ging en dat ging verrassend goed. Uiteindelijk zijn we helemaal naar huis gefietst. Aldaar hebben we Pinocchio gekeken gevolgd door diner en slapen.
(op de foto’s is te zien dat Warrun degene is die al de plaatjes inkleurt)
Warrun heeft de laatste dagen zijn hart verpand aan een zeemeeuw knuffel. 
Hij is er helemaal weg van en de vogel moet goed op het kussen onder de dekens liggen en overal bij zijn.
Artikelen (RSS)