Geen zwembad vandaag. Mag niet van de dokter, niet dat we ruzie hebben met de dokter, maar toch mag Max niet zwemmen van de dokter. Alzo blijven we uit het bad vandaag. Ik bedacht dat de kerstetalage van Myer misschien inmiddels wel klaar zou zijn en dat is altijd wel een bezoekje waard, zeker in combinatie met een bezoek aan Santa’s Train en Santa’s Cave (bij respectievlijk Myer en David Jones). Zodoende stapten we in de bus en tram (met kleurboek op schoot) op weg naar de stad om daar wat kerstsfeer op te gaan snuiven. Aangezien deze dingen pas sinds afgelopen vrijdag open zijn was het nog erg rustig en konden we rustig de boel bekijken, alhoewel Max en Warrun het wel vrij snel gezien hadden.
De zoektocht naar Santa’s Train was moeilijker want het was nergens aangegeven, en niet bij de speelgoedafdeling. Na vragen werden we naar de kelder gestuurd waar inderdaad een vrijwel geheel verlaten trein in kerstsfeer klaarstond om rond te rijden. Warrun rende direkt op de trein af (kon nog net een gouden kaartje in zijn hand gestopt krijgen) en ging stoer zitten. Ik hoefde me er niet mee te bemoeien en hij volgde feilloos de instructies van het ‘trein’personeel op. 
Max vond het te eng en bleef liever met mij op afstand kijken. In tegenstelling tot wat zijn blik op de foto suggereert beweerde Warrun stellig dat hij het erg leuk vond (maar hij wilde niet nog een keer). Max en Warrun waren hierna bijna niet weg te slaan bij een automatische hobbel-locomotief die daar ook stond, en aangezien er geen andere kinderen waren was er geen echte reden om ze er van af te halen.
Ik kon ze uiteindelijk weg krijgen toen ze over eten begonnen ik ik duidelijk maakte dat we dat buiten moesten gaan eten. We hebben een tijd heerlijk buiten in de zon zitten eten en de winkelstraat bestudeerd. Hierna was het tijd voor David-Jones met Santa’s Cave. Ik had eigenlijk David Jones ook in gedachten omdat die de favoriete autotjes van Max en Warrun in de aanbieding hadden (Pixar Cars) en een enorme doos 
Lego die ikzelf erg aantrekkelijk vond. Santa’s Cave was niet zo heel spannend, maar er stond exact zo’n draaimolen als bij ons plaatselijke winkelcentrum en daar mochten de jongens wel een paar ritjes op doen.
Vervolgens gingen we bij het speelgoed kijken en kon ik concluderen dat die lego-doos inderdaad ERG mooi was, en ook ERG duur. Ik kon mezelf maar met moeite bedwingen om hem toch (enorm in de aanbieding) te kopen maar moest het wel compenseren door een kadootje voor W&M te kopen. Ze mochten van mij 1 kadootje uitzoeken: 
Max had binnen 3 seconden een Henry gevonden en Warrun had meer moeite om tot een Hector te komen. Toen we bijna thuis kwamen zei Warrun dat hij 
Hector niet leuk vond maar Max zijn enthousiasme om Hector te adopteren heeft zijn gedachten wat veranderd.
Ik voelde me blij tevreden toen mijn kereltjes kirrend met hun nieuwe speelgoed de winkel uit huppelden ondanks het feit dat ik mijn eigen uitverkoop had overgeslagen.
Aangezien M&W graag per trein terug naar huis wilden liepen we naar het station en onderweg kwamen we langs een computer-spelletjes-winkel. Daar stond een Wii-Fit. Nanette wilde graag een Wii-Fit 
en ik had net enorm veel geld bespaard door geen Lego voor mezelf te kopen. Hmmm… De winkel was bereid om de aanbieding van een concurrent te evenaren en ik liep met een grote doos en 2 Wii spelletjes(Big Brain Academy en Wii-Fit) voor Nanette verder naar huis. Uiteindelijk is de financiele schade bijna net zo groot als wanneer ik de Lego had gekocht maar ik weet zeker dat op deze manier er een stuk meer plezier in ons gezinnetje te vinden valt. Nanette was erg blij verrast toen ze de doos zag bij thuiskomst. 
Mijn collega Simon keek me de volgende dag een beetje vreemd aan toen ik het verhaal vertelde en hij me zei dat hij een Wii-Fit voor kerst had gekocht voor zijn dochters. Tja, wij doen niet zo aan kerst-kado’s dus is ‘woensdag’ een hele mooie alternatieve gelegenheid.
Artikelen (RSS)