Vandaag zouden Michele, Venessa, nog een moeder en ik elkaar treffen bij de (fiets)verkeersschool. Michele belde me ‘s morgens dat ze er vroeg zou zijn want Barry zou haar afzetten en erna wat boodschappen doen. Ikzelf was ook van plan om er vroeg te zijn, als ik niet na het ontbijt wegga is de tijd zo 
voorbij en doen we allemaal andere dingen en komen we helemaal het huis niet meer uit. Zodoende stond ik om kwart voor 10 ook bij het hek van de verkeers-school. Michele stond vooraan al en ik was nummer 4 in de rij. Om vijf over 10 werden de hekken gesloten er waren 30 kinderen binnen en niemand mocht erin als er niet eerst iemand uit zou gaan. Onze vrienden waren teleurgesteld en de 
onder 5-jarigen in tranen. Warrun, Max, Jake en Amber trokken zich er niets van aan. Ze misten de anderen niet. Warrun heeft nog een tijdje in de schuur naar een ‘snelle fiets’ gezocht, maar niets met trappers ging zo snel als hij op zijn loopfiets. Helemaal aan het eind veroverde Jake een leuk ding, het ging niet snel maar je kon er wel samen op, dat vond Warrun ook wel wat.
Het kostte de jongens niet veel moeite om zich aan de regels van het stoplicht te houden. 
Rood is stop en Groen is Gaan. Het aan de juiste kant rijden dat was wel een uitdaging.
De jongens hebben niet de gehele 2 uur rondgefietst, de zandbak en wat hapjes brachten afwisseling.
In het park naast de verkeersschool is een hele lange glijbaan. Deze hebben de kinderen uitgeprobeerd tot Barry zijn familie weer op kwam halen.
Net thuis en behoorlijk moe belde Anna, ze was leuk in het park aan het spelen en hoopte dat we ons bij haar zouden voegen. Nu was het een warme dag (28 + graden) en na deze ochtend hadden we weinig puf meer om op pad te gaan. Gelukkig wilde Anna en Bailey graag bij ons op bezoek komen en speelden de jongens de hele middag met de houten treinbaan.
Artikelen (RSS)