Het is een troep in huis maar zowel Nanette als ik hebben geen zin om het op te ruimen, dus we gaan er op uit! Zaterdag hebben we uitgebreid ontbeten met zijn vieren met roerei en gebakken salami en ham. De jongens gingen vervolgens aktief spelen en tegen de tijd dat ze de tent begonnen af te breken kon ik ze overtuigen om samen met mij een boekje te gaan lezen. Tegen 12 uur vertrokken we naar 
Highpoint. Er zijn weer wat dingen in de aanbieding die we voor de jongens willen kopen (autotjes en degelijke, je kent dat wel) dus ik had voorgesteld om met de knullen te gaan zwemmen zodat Nanette daar even naar kon kijken. Warrun en Max zagen het wel zitten om te gaan zwemmen en waren druk aan het voordoen en vertellen hoe een grote plons ze zouden gaan maken. Tegenwoordig zijn de jongens zo op hun gemak in het water dat ik er ook geen moeite mee heb om alleen met ze te zijn dus alles ging helemaal prima. Toen we in het diepe gedeelte van het kinderbad aan het zwemmen waren duwde Warrun Max op een gegeven moment onder water waar Max en ik heel erg niet over te spreken waren, waardoor Warrun op zijn beurt weer enorm begon te janken. Het was de hoogste tijd om af te drogen en te gaan eten. 
Juist toen we op weg naar de kleedkamers waren kwam Nanette binnen zodat we met zijn vieren konen omkleden. Mijn routine was gelijk HELEMAAL overhoop 
! W&M vertelde grootse verhalen over hoe goed ze gezwommen hadden en hoe goed ze zelf hun kleren aan konden trekken en hoe lekker de boterhammen waren die papa meegenomen had (ook al had mama ze gemaakt).
We kochten even wat frietjes en gingen toen naar de speelplaats naast het zwembad om nog even de laatste restjes energie op te maken, je moet tenslotte geen risico?s nemen. Nanette fluisterde me toen toe dat het heel onverstandig is om haar er op uit te sturen voor dit soort dingen omdat ze niet kan kiezen en dus alles maar koopt. Toen ik in de auto keek was ik zeer tevreden, allemaal dingen die de jongens heel graag willen hebben, en als ik er zelf op af zou zijn gegaan had er ongetwijfeld een grote doos Lego tussen gezeten die niet voor de jongens was. Pima gedaan dus.
Onze 2 uur parkeertijd zat er inmiddels op dus Nanette ging de auto even verplaatsen terwijl ik met de jongens naar de uitverkoop van Ray?s Outdoor liep om te kijken of ze een nieuwe hoed voor me hadden (Nanette schijnt zich er aan te storen dat ik er een beetje sloeberig uitzie nu). Helaas, geen hoed in de uitverkoop maar wel regenlaarzen voor Nanette en regenjassen voor W&M. Bijna iedereen blij. Max riep ineens dat hij een plas moest, dus we moesten snel naar de auto terug voor het flesje (om in het flesje te plassen). Daar aangekomen deed ik de achterklep open om geen rugtas te zien, dus ik liep naar de voorstoel om daar de rugtas te pakken on vlak achter me een zekere W.L.Dijkstra te horen zeggen 
Hee een grote Lightning McQueen!?… eh ja, dat was een verrassing dus. Ik heb het snoeihard weggezet en gezegd dat er niets in de tas zat. Niet echt subtiel, ik geef het toe. Toen de plasjes achter de rug waren zaten de jongens in de auto te roepen dat ze wilden gaan rijden terwijl ik ze er van probeerde te overtuigen dat we nog even bananen gingen kopen. Uiteindelijk gingen ze mee naar de groentenboer en hebben we een mooie berg groente & fruit gekocht met als hoogtepuntje voor mij: een ENORME berg tomaten voor 1 dollar (alleen voor koken!). Ik zag een tomatensoepje in het verschiet.
Hierna zijn we nog even naar de RaysOutdoors gereden 2 km verderop waar Branko wel een hoed vond (echter niet in de opheffingsuitverkoop zoals de spullen voor Nanette en Warrun en Max)
Thuis heb ik de tomatensoep en pizzadeeg aangezet waarna Nanette een paar lekkere pizzas voor ons gemaakt heeft. Max moest er niets van weten en had liever een Pita brood met hagelslag. Nou vooruit dan maar, voor deze keer.
Zondag wilden we nog steeds niet echt opruimen dus hebben we het bij even stofzuigen gelaten voordat we er weer op uit gingen: met de bus en tram naar het aquarium! Warrun stond een uur voor vertrek al klaar met zijn nieuwe regenjas en sandalen, met een kleurboek onder zijn arm, 8 wasco?s in zijn ene hand, en 1 
traktor in zijn andere hand. De regenjas is uiteindelijk thuis gebleven maar de rest ging mee. Max beperkte zich tot 1 auto (Boost). Warrun is sinds vandaag helemaal verslaafd aan kleuren. De hele weg in de bus en tram heeft hij pagina na 
pagina zitten inkleuren in zijn kleurboek en toen we de tram uitstapten vertelde hij alweer over hoe hij op de terugweg weer zou gaan kleuren. (de volgende dag op maandag stapte hij weer in de auto met kleurboek in de hand en zei dat hij die dag HEEEL veel zou gaan kleuren bij spelenElmo=opvang)
We liepen een stukje langs het water van de Yarra op weg naar het Aquarium, wat me nogal een hartverzakking bezorgde want zelfs met een handje vast zag ik al helemaal voor me hoe er een in de plomp zou vallen, en ZO goed kunnen ze toch echt nog niet zwemmen. Bij het Aquarium voelden de jongens zich duidelijk gelijk thuis en ze renden van de ene naar de andere bak, en wezen en riepen en holden en lachten, het was prima! We twijfelden of we een koffie/chocomel moesten halen bij de billabong-tank, maar het cafe ging dicht dus dat was snel beslist. Warrun wist 
duidelijk aan te wijzen wat een star-fish was en wilde er wel eentje even vasthouden (dat mocht) en beide kereltjes hebben zelfs een sea-urchin (of zee-Echidna zoals ik het vertaalde) ?geaaid?. Er was een speciale kwallententoonstelling, wat wilde zeggen dat er een speciaal bord stond bij de gewone kwallen-afdeling, maar die werd snel voorbijgerend op weg naar de haaien. Beneden bij de haaien hebben we even een boterhammetje zitten eten waarbij W&M aanwezen als er een rog of haai langs kwam. Vervolgens nog heel eventjes spelen in de speelhoek (ondanks de ?Bruce? die daar boven de hoofden hangt, die Max erg eng vindt) en daarna weer naar buiten. Toen moesten we kiezen: naar huis via de trein of de tram, en het werd de tram (Michele heeft ontdekt dat er een tram op loopafstrand van haar huis (en 3 haltes eerder) ons huis direkt naar het Aquarium gaat, en weer terug).
Op weg naar de tramhalte wilde Nanette nog even op de Soutbank (zuidoever) van de Yarra langs lopen omdat daar muziek en drukte was. Het was zaterdag namelijk de AFL Grand final, en dat is het feest in Australie. In ieder geval in Melbourne. Het viel me al op dat het erg stil was in de winkels op zaterdag (er er waren weinig 
vaders in het zwembad). Op de zuidoever liep een groepje muziekanten wat muziek te maken in kleding die aangaf dat ze het verliezende team hadden gesteund, maar ze bleven dapper doorspelen. Er was verder niet veel te beleven, todat er een springkussen verscheen! De jongens werden wild en mochten erop (het was zowaar gratis). Het was een soort opgeblazen hindernisbaan en zonder al te veel twijfel persten W&M zich tussen de anderen kinderen en klommen, 
renden, sprongen zich helemaal dol. Om vervolgens netjes in de rij te wachten tot ze een nieuwe ronde over het kussen konden maken. Niet lang geleden zouden ze hooguit wat verlegen aan de kant hebben gestaan, ik ben blij dat ze nu gewoon mee doen. Toen het laat en koud werd gingen we verder, en terwijl ze hun schoenen aan deden zei Warrun op zijn hele eigen manier:?Dat was HEEL leuk. Jaa, echt wel.?
We hebben nog even wat over gesprongen van bankje naar bankje voordat we in de tram sprongen voor de huisreis. Warrun zat weer de hele weg te kleuren en Max zat te kijken en vertellen. Vanaf de tram hebben we de heuvel af naar huis gelopen (alle 4) en pas bij de racecourse zei Max dat hij moe was en naar huis wilde. Ik ben trots; ze hebben het goed volgehouden.
We aten vandaag de tomatensoep die ik gisteren had klaargemaakt, met wat rijst en pasta er in en wat lekkere gehaktballetjes, en Warrun heeft heel braaf van de soep gegeten. Max beperkte zicht tot de pasta, rijst en balletjes.
Artikelen (RSS)