Donderdag 21 augustus. Vandaag kwamen we eindelijk weer eens bij Mainly Music. Branko had gisteren aan de eettafel al verteld dat we zouden gaan en het uit hun hoofd gepraat dat er een NEE-optie was en jawel, we waren er en hadden er allemaal zin in.
Na het zingen kwam iemand hallo zeggen en groette ook de jongens. How are you zei ze tegen Max. Max, die net een koekje had gehaald voor hem bij mijn thee zei “Wij hebben deze koekjes ook thuis” met een glimmend neusje. JIJ weet precies wat belangrijk is zei de mevrouw (allemaal in het Australisch natuurlijk).
Michele is nog steeds niet lekker en haar kinderen vertoonden ook tekenen van ziek zijn dus ze wilde niet met ons afspreken. Zodoende zijn we na de muziek doorgereden naar Highpoint (een winkelcentrum), het is hier overdekt, warm en er zijn winkels waar ik was spullen kan halen die we toch nodig hebben. Ideaal voor een koude winter dag. De jongens hebben zich ook vermaakt;
We hadden ruim de tijd om alle speel-dingen te bekijken die ook heel leuk zijn zonder dat je er geld in gooit. Daarnaast hebben we nog lekker van die Spaanse Donuts gegeten waar Branko ook al eens over verteld heeft en lekker rond gekeken. In de namiddag waren we thuis en had Warrun een lekker plekje voor hemzelf gemaakt op onze bank, heel leuk ik heb er nog een foto van gemaakt. Hij heeft er heel lang gezeten.
Vrijdag 22 augustus. Soms denk je dat je als moeder je kind door en door kent en altijd weet wat goed voor hem is en je altijd weet wat hij wilt. Vandaag werd mij weer eens duidelijk dat het eigen mensjes zijn en dat ik niet altijd goed oplet. Net na de lunch werd ik door Branko gebeld. Hij was gebeld door opvang en Warrun was ziek, hij had koorts en of we hem op konden halen. Natuurlijk kon ik dat en hij was heel warm en heel blij mij te zien. Ik heb de jongens lekker mee naar huis genomen en B. kwam ook naar huis want als een kind eenmaal ziek is en op schoot zit dan kan je geen kant meer op en is het heel fijn als er nog iemand is die voor iedereen kan zorgen.
Artikelen (RSS)