Branette's Dagboek

Op zaterdagochtend had Nanette een afspraak bij de dokter voor Warrun om zijn oren weer even na te laten kijken, en ondertussen gingen Max en ik even wat groente en fruit halen. Alle handig aanbiedingen hadden we laten liggen, zo helder was ik, maar we hebben wel een mooie berg fruit gescoord. Hierna hebben we rustig achter in de auto zitten wachten op Warrun en Nanette en samen zijn we boodschappen bij de Safeway gaan doen.

‘s Middags kwam Jose even op bezoek om wat filmpjes uit te wisselen met Branko hetgeen totale chaos opleverde in huis. Iedereen wilde wel even met Jose babbelen en daardoor had niemand echt veel aandacht voor de jongens waardoor het een beetje een chaotisch geheel werd. Tegen het eind van de middag kwam Michele om op de jongens te passen en na wat gejammer en een net gevallen bloedneus bij Warrun zwaaiden ze ons heel tevreden uit toen we met Jose mee  gingen om uit te gaan!

Jawel! We zijn gaan uit eten samen met Jose, Katrina en Simon & vrouw Linda bij El Gaucho’s (Argentijns restaurant). Het was zeer gezellig om weer eens uit te zijn maar ik liep al de hele dag op nurofen en paracetamol dus het was vast niet zo goed voor mijn gezondheid (zoals later zou blijken).

Zondag hadden we afgesproken met Lalita, een Indiase subcontractor die me op mijn werk een beetje uit de brand helpt met wat van de software die we moeten maken. Ze was een beetje eenzaam en wist niet zo goed wat te doen dus leek het me wel leuk  om wat Australische beesten te gaan bekijken. We hebben de kinderstoelen achterin naast elkaar gezet zodat ik bij de jongens kon zitten en onderweg naar Healesville hebben we Lalita opgepikt in de stad. Er bleek in de dierentuin een nieuwe vogelshow te zijn met papagaaien  die Warrun,  na het zien van de roofvogelshow, wel wilde zien. We zijn tussendoor heel even wat beestjes gaan bekijken en hebben een kopje koffie gedronken. Het was bijna op de kop af een jaar geleden dat we in Healesville waren geweest ik was dan ook zeer verbaasd dat zodra we op de tribune zaten Warrun met instemming van Max haarfijn vertelde dat er een uil zou komen en dat hij zo- zo en zo zou vliegen tijdens de show.   Na de tweede show was het eindelijk tijd om alle andere Australische beesten te gaan zien, en het was duidelijk dat Lalita de meeste plezier van onze twee Hollandse aapjes had (alhoewel een handtastelijke Wallaby ook wel hoog scoorde.)

Tegen het eind van de middag ging het regenen, wat een mooi signaal was om de boel af te ronden en Lalita bij haar hotel af te zetten en weer naar huis te gaan. Zoals bijna traditie is geworden gingen we onderweg naar huis even bij de afhaalchinees langs voor ‘vakantievoedsel’.

Dit artikel werd aangemaakt op Sunday 3 August 2008 om 22:09 en werd geplaatst in Max & Warrun, Werk. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.