Zaterdag 12 juli, Als we niets anders gepland hebben, en als we op tijd wakker zijn en als het weer het toelaat dan wil ik altijd naar de maandelijkse ‘Farmersmarket’ bij de Collinwood Children’s farm. Tegenwoordig nog wat specialer omdat het de buren zijn van mijn werk.
Vandaag was het zo’n dag en niet al te laat zaten we in de auto. Wel iets te laat want alle rozen, waarvan ik graag een bosje koop, waren OP, maar het moet 10 uur geweest zijn 
toen we er waren want het was gelijk Koemelken kijken. De jongens wisten de weg, over de vlonder, naar de schuur, langs de koe, kijken door de hekken en dan plaatsnemen op de strobalen en vriendelijk vragen waar die pannenkoek nu blijft!
Terwijl we zaten te eten was een klein kind een kat aan het aaien die dat duidelijk niet waardeerde. De moeder zei leuk “ja hoor aai maar hij bijt niet anders zou hij hier niet liggen”. Max en Warrun weten uit ervaring wel beter, en het duurde niet lang voordat de kat uithaalde en het kind huilde.
Met de pannenkoeken in de buik zijn we aan een rondje kraampjes begonnen. Niet te veel want het was wel een beetje koud. En we wisten ook wel wat we wilden hebben. Rozijnen, Tomaten en vlees. We hadden vorig jaar van Helen wat vlees van deze plek gekregen en dat was bijzonder goed, dus nu gingen wij het zelf eens proberen. We moeten zeggen dat de free-range – groene- happy en vrije koe niet eens duurder was dan onze slager (die dan ook altijd goede kwaliteit levert). Het was wel even schrikken wat ze hier als 1 steak verkochten. Maar we 
hebben braaf geknikt, betaald en het thuis in 4 porties verdeeld voor 2 personen ipv 2 porties voor 1 persoon.
Toen was het geld op en hadden de jongens ook wel genoeg benen van slenterende mensen gezien, langs de paarden, varkens en geiten gingen we terug naar de auto.
‘s Middags was het nog steeds mooi weer en ook nog eens ietsie warmer. Branko ging er met de jongens op uit, zij op de fiets en B. er niet meer hollend achteraan NEE… hij kon zijn aanschaf van het speelgoeduitverkoop festival uitproberen een STEP.
Zondag 13 juli, Een nieuwe primeur we hebben ons eerste familie-spel gedaan, een echt spel waarbij je allemaal rond de tafel zit en om de beurt je geluk mag beproeven. Het spel zelf is heel simpel; Draaien aan een wijzertje en kijken of je een lichaamsdeel aan je kever mag toevoegen. Wie het eerst zijn kever heeft gemaakt is klaar. Het was heel leuk om zo met het gezin bijelkaar te zitten en er was geen gebrul, geen gegooi met onderdelen helemaal niets. Alleen waren Max en Warrun heel stellig dat we de kleuren niet konden/mochten mengen. Ieder zijn eigen kever in zijn eigen kleur.
Artikelen (RSS)