Zaterdag 5 juli. Vanmorgen stond ik om 8 uur bij speelgoedwinkel nr 2 met lijstje en brochure in de hand klaar voor de BATTLE OF THE SALES. Met wat hulp kon ik alles vinden en ging geheel tevreden naar de auto om het gekochte in de achterbak te plaatsen (we hebben al menig maal verteld hoe blij we zijn met onze super grote achterbak toch? 
) Op dit moment belden afwisselend Michele en Branko. Michele besloot om mij op te zoeken zodat we samen warenhuis nr 1 konden bezoeken om alle lego aanbiedingen daar te bekijken (zij en haar kinderen zijn nu ook besmet door Branko zijn LEGO-rites) en Branko meldde dat hij toch met Max naar de dokter ging. Max klaagde nog steeds over zere benen, dat kan haast geen spierpijn meer zijn van De Grote Wandeling van afgelopen dinsdag, en was verder algeheel ziek zwak misselijk en groen. De dokter bevestigde de algehele ziek zwak en 
misselijkheid en de waarschijnlijke link met zere ledematen daarmee, maar dat terzijde.
In dit warenhuis hadden ze zoals gewoonlijk de wat bijzondere dozen lego en ik kon Branko blij maken met een goede aanbieding van de special ’50-jaar’ doos.
Om 12 uur besloten Michele in ik dat het mooi was geweest en we naar huis konden gaan. Branko belde dat hij het ook wel zag zitten als ik weer thuis zou zijn zodat hij nog even wat kon slapen met zijn zieke hoofd.
Terwijl we naar de auto liepen vertelde Michele dat wij iets gemist hadden want ‘iedereen’ ging vandaag naar het plaatselijke theater voor een uitvoering van ‘Possum Magic’ en wij wisten van niets. Thuis terwijl Branko sliep en de jongens speelden keek ik op internet en jawel hoor 2 shows vandaag van dit uitermate bekende gedoe, totaal uitverkocht en daarom … tada….. een extra voorstelling. Snel theater gebeld, – Ja nog plek. Snel Michele gebeld - Ja zij gaat. Snel Branko wakker gemaakt -Ja hij 
begreep niets van mijn verhaal. Snel de kinderen klaargemaakt, uitvoerige tas gepakt met dekentjes tegen plasbroeken, emmertjes voor eventueel overgeven en wat kaakjes en water.
In het theater zaten we halverwege op het balkon, dat was op zich al een hele belevenis voor de jongens. Ze keken met open ogen en monden naar wat op het toneel gebeurde en Warrun die dicht bij mij zat vertelde ook af en toe wat er gebeurde en wat hij allemaal zag. Max zat bij Branko en zei vooral dat hij het niet leuk vond (maar hij kon zijn ogen niet van het toneel af houden)
Zondag 6 juli. Na een rustig begin leek iedereen wel min of meer ok. We besloten een tochtje te maken met trein/bus/tram met als doel Federation Square waar een Wii kampioenschap werd gehouden. Dit was leuk om even te zien en sterkt ons in ons idee dat wij misschien wel zo’n 
speelcomputer voor op de tv voor de familie goed kunnen gebruiken. Van federation Square is het niet ver naar een leuke speeltuin. Hier was het behoorlijk druk, ondanks 
het bewokte warme jassen weer. Na een kort bezoek aan de coconnentjes bij ACMI met korte filmpjes vlakbij de ruimte waar Branko zijn spelletjesdag beleefde dronken we nog een warm drankje op het plein om hierna trein en bus naar huis te pakken.
Artikelen (RSS)