Het is vakantie tijd dus geen playgroup, geen school voor Jake en Amber en geen lunchafspraak tussen playgroup en school in.
Michele had wel een ander idee. Met een andere moeder spraken we af bij de rivier, iets verder dan de speeltuin bij het Boathouse waar we anders wel eens heengaan, en ietsie pietsie verder dan het tuincentrum. Bij de speelplaats daar zagen we elkaar. Na wat spelen gingen we op stap, Jake en Amber op hun fietsjes, Max en Warrun op hun loopfietsen, Michele en ik lopen en de moeder die erbij was had een kinderwagen met baby een peuter die liep en een jongentje van fietsende leeftijd die fiets en loopfiets afwisselde afhankelijk van met welke hij net over de kop was geslagen. We liepen naar een parkje waar de kinderen op een hoog berg achtig iets klommen, met een bal op het grasveld speelden en op een bankje alle krentenbollen van Michele opaten. Hierna liep-fietsen we de brug over en ging we op pad naar de speeltuin aan de andere kant van het water. 
We kregen de hele formatie redelijk aaneengesloten bij de andere speeltuin. Hier aten we fruit, speelden en klommen de kinderen wat tot het weer tijd was om terug te gaan. Hier vielen we uit elkaar. Max en Warrun waren heel heel moe en konden alleen heel langzaam vooruit komen meestal zittend op de fiets terwijl ik duwde (dagen hierna had ik hierdoor nog spierpijn op de raarste plekken). Terwijl wij langzaam maar gestaag voortgang maakten. Zagen we aan de overkant Jake als een gek op zijn fietsje fietsen de 3e moeder er met een krijsende kinderwagen achteraan hollen (1 baby die niet kon slapen en 1 peuter die niet wou zitten zorgden hiervoor) met erachteraan haar zoontje en daarachter een joggende Michele met een Brullende Amber omdat niemand op haar wachtte.
Toen wij aan de overkant waren en de jongens de wind in de rug kregen en hiermee weer zin om te fietsen maakte we aardige vooruit gang. Michele was in haar auto gestapt om ons te komen ‘redden’ maar dat was niet nodig.
We maakten nog een korte stop bij het cafe van het tuincentrum waar Warrun zijn vinger tussen een glazenruit stopte en er niet meer uit kreeg, Max bozig in een hoek ging staan, Amber in haar broek plaste en Jake zijn drinken omgooide.
Uitgeput kwamen we thuis. Waar iedere moeder de kinderen achter de tv zette om even uit te kunnen puffen. Michele mailde dat het 2 km was geweest dat we af hadden gelegd. Ik geloofde het niet en vond dat het minstens 6 was, gezien hoe ik me voelde. Maar uiteindelijk bleken het er 4 te zijn (Michele had de website niet op km. gezet).
(de foto met dank aan Google Streetview. Probeer het eens!)
Artikelen (RSS)