Archief voor juli 2008

Het is vakantie tijd dus geen playgroup, geen school voor Jake en Amber en geen lunchafspraak tussen playgroup en school in.
Michele had wel een ander idee. Met een andere moeder spraken we af bij de rivier, iets verder dan de speeltuin bij het Boathouse  waar we anders wel eens heengaan, en ietsie pietsie verder dan het tuincentrum. Bij de speelplaats daar  zagen we elkaar. Na wat spelen gingen we op stap, Jake en Amber op hun fietsjes, Max en Warrun op hun loopfietsen, Michele en ik lopen en de moeder die erbij was had een kinderwagen met baby een peuter die liep en een jongentje van fietsende leeftijd die fiets en loopfiets afwisselde afhankelijk van met welke hij net over de kop was geslagen. We liepen naar een parkje waar de kinderen op een hoog berg achtig iets klommen, met een bal op het grasveld speelden en op een bankje alle krentenbollen van Michele opaten. Hierna liep-fietsen we de brug over en ging we op pad naar de speeltuin aan de andere kant van het water.
image We kregen de hele formatie redelijk aaneengesloten bij de andere speeltuin. Hier aten we fruit, speelden en klommen de kinderen wat tot het weer tijd was om terug te gaan. Hier vielen we uit elkaar. Max en Warrun waren heel heel moe en konden alleen heel langzaam vooruit komen meestal zittend op de fiets terwijl ik duwde (dagen hierna had ik hierdoor nog spierpijn op de raarste plekken).  Terwijl wij langzaam maar gestaag voortgang maakten. Zagen we aan de overkant Jake als een gek op zijn fietsje fietsen de 3e moeder er met een krijsende kinderwagen achteraan hollen (1 baby die niet kon slapen en 1 peuter die niet wou zitten zorgden hiervoor) met erachteraan haar zoontje en daarachter een joggende Michele met een Brullende Amber omdat niemand op haar wachtte.
Toen wij aan de overkant waren en de jongens de wind in de rug kregen en hiermee weer zin om te fietsen maakte we aardige vooruit gang. Michele was in haar auto gestapt om ons te komen ‘redden’ maar dat was niet nodig.

StukjeLopen We maakten nog een korte stop bij het cafe van het tuincentrum waar Warrun zijn vinger tussen een glazenruit stopte en er niet meer uit kreeg, Max bozig in een hoek ging staan, Amber in haar broek plaste en Jake zijn drinken omgooide.
Uitgeput kwamen we thuis. Waar iedere moeder de kinderen achter de tv zette om even uit te kunnen puffen. Michele mailde dat het 2 km was geweest dat we af hadden gelegd. Ik geloofde het niet en vond dat het minstens 6 was, gezien hoe ik me voelde. Maar uiteindelijk bleken het er 4 te zijn (Michele had de website niet op km. gezet).

(de foto met dank aan Google Streetview. Probeer het eens!)

Woensdag, dus ik mocht uitslapen. Rond half 8 werd ik wakker en keek tevreden op de klok dat Max en Warrun me nog niet hadden wakker gemaakt. Helaas kwamen ze me kort daarna wel wakker maken (of ten minste bij me in bed liggen). Na even gezellig wat met de sierlamp te hebben gespeeld was het tijd om aan te kleden en naar beneden te gaan, “Niet eten” zeiden de kids nog stellig. Ik had er een iets ander idee over, en ging lekker ontbijt maken. Tijdens het ontbijt (waar W&M toch ook maar even aanschoven) belde Nanette eventjes en Max vertelde gelijk dat papa nog steeds die Lego-auto van hem niet had gerepareerd (ik was net een kwartier beneden!).

Na het ontbijt (waar de kids verrassend weinig aten) werd er vrolijk met Lego gespeeld terwijl ik lunch en de zwemtas klaarmaakte. Warrun had afgelopen nacht twee keer overgegeven maar hij was nu weer zo fris als een hoentje en wilde graag zwemmen, en zo’n zwembad is een goede manier om hem weer een beetje schoon te krijgen ;). Vol goede moed zette ik M&W in de auto en trok om half 11 de deur achter me dicht om naar het zwembad te gaan, volledig op schema, en exact op dat moment belde Michele dat ze hetzelfde deed, alles liep op rolletjes! Ondertussen kwam een overbuurmeisje op blote voeten in haar badjas naar buiten om wat lege flessen weg te gooien, waar er een van te pletter viel vlak voor haar blote voeten (die had een wat minder soepele start)

Helaas….. de auto startte niet. Het enige wat ik er uit kreeg was ‘klik-klik-klik’ en ik weet van mijn werk aan de opvolger van onze auto precies wat dat is: een lege accu. Een blik op de schakelaar van de koplampen bracht de verklaring hiervoor maar helaas niet de oplossing. All hail de mobiele telefoon: ik belde Michele en die kon voor zowel zichzelf als voor ons even een startkabelset kopen (dat moeten we al tijden doen maar het komt er maar niet van). Ze kwam de kabel afleveren en net toen ik wilde beginnen om de boel aan te sluiten kwam het eerder genoemde overbuurmeisje vragen of ik haar zou willen helpen om de boiler aan te zetten want 2008-07-02 14-06-28 zwemmenhet lukte haar maar niet. Eerst maar even de auto starten, hetgeen zonder al teveel problemen lukte. Michele paste daarna even op de kids en de draaiende auto en ik keek naar de boiler van de buren (niks mis mee voor zover ik kon zien en de vlam brandde vrolijk.)

 Toen was het eindelijk tijd om te gaan zwemmen. Het regende lekker dus een prima dag om binnen in een zwembad te zijn. Vanwege de vakantie was er een heleboel speeltuig in het zwembad te vinden waar de vier kinderen zich enorm mee hebben weten te vermaken, en we hebben dan ook bijna 2 uur in het water gelegen. Na thuiskomst was ik volkomen versleten; 2008-07-02 14-07-04 zwemmen dat rondzwemmen met twee kinderen op je rug kost toch wel wat energie blijkbaar. De jongens hebben nog even ‘The Land Before Time: Journey to Big Water” gekeken terwijl ik de catering verzorgde en daarna hebben ze de rest van de middag weer met Lego en treintjes gespeeld. Ze waren heel erg lief en zoet vandaag. Ze luisterden goed, kwamen me af en toe een knuffel brengen, speelden rustig terwijl ik het avondeten maakte… heerlijk!

Om 4 uur vroeg Warrun al of hij naar bed mocht dus toen heb ik maar snel eten gemaakt en de jongens naar bed gebracht. We zaten net een boekje te lezen toen Nanette thuis kwam en het eerste wat Max deed was met een beschuldigende vinger (en zeer donkere blik)  naar Nanette wijzen en zeggen:”JIJ hebt de auto stuk gemaakt! Michele en Pappa hebben hem gemaakt!”.

Warrun sliep zodra hij in bed lag (nog mopperend dat hij niet wilde slapen) en Max viel rond 7 uur in slaap, zij waren blijkbaar, net als ik, ook moe.

Deze donderdag 3 juli wel! Rond het eind van het financiele jaar hebben alle winkels hier MEGA grote uitverkoop. Al een maand lang hadden 2 speelgoedwinkels hun brochures klaar (met alleen de laatste week ook de prijzen erbij). Wij hebben deze brochures doorgenomen en een plan opgesteld.

Branko vertrok deze donderdag ochtend, eerste ochtend van de uitverkoop met de 2008-07-03 08-53-32 Toy Saleauto voor zijn werk naar de speelgoedwinkel die de beste stukken lego in de mooiste uitverkoop had. Hij had precies een lijstje van wat er gekocht kon worden of welke aanbieding even nader bekeken moest worden.
Ons plan was, en is nog steeds om tijdens deze uitverkopen leuke dingen in te slaan en deze te verstoppen in trapkast en andere donkere plekken tot verjaardagen en kerst.

Na een uur belde Branko dat er niets meer in zijn karretje paste en dat hij naar zijn werk ging. 

Branko: Het was mooi werk! Ik was een kwartier voor opening bij de winkel maar ik mocht gerust al naar binnen. Het was er rustig en in de gekste hoeken van de winkel was speelgoed te vinden. In de afdeling herenkleding stond kleuterspeelgoed. Bij het damesondergoed de DVD’s, de Lego was bij de tuinafdeling en de treintjes bij de schrijfartikelen. Toen ik de winkelwagen zo bekeek moest ik denken aan vorig jaar toen we met verwondering (en afgrijzen) naar andere mensen keken die zulke volle wagens met speelgoed rondduwden in winkelcentra, zo rond kerst. Daar staan we dan…

2008-07-03 14-26-08 Max en Warrun spelen met de autotjes  In de tussentijd vermaakten 2008-07-03 16-17-44 Max en zijn kunstwerkwij ons prima thuis. Het is deze week heel erg winderig en regenachtig en na de grote wandeling van dinsdag en het zwemmen van gisteren is een dagje thuis geen overbodige luxe. De jongens vermaakten zich zoals gewoonlijk met autotjes en treintjes en Max heeft tussen neus en lippen door nog een tekening gemaakt.

Ik kon niet wachten tot Branko ‘s avonds thuis was, de kinderen in bed lagen en wij de auto leeg konden halen om alles te bekijken.

Branko had het vandaag te pakken, Ziek zwak en Misselijk bleef hij in bed. Misschien had Warrun zich toch niet te druk gemaakt dinsdag en was hij deze week echt ziek geweest en daarvan aan het spugen geweest. Nu had Branko het te pakken en hij bleef thuis, in bed, onder de dekens.

‘s Avonds kon hij wel mee de kinderen ophalen van opvang. Dit is altijd een grote verrassing voor Warrun en Max als hij opeens voor hun neus staat. Voor ons was er ook een verrassing. De schoolfoto’s waren er! 2 weken geleden was een week lang een fotograaf bij opvang aan de slag geweest om alle kinderen vast te leggen en nu kreeg ieder kind een overzichtje van wat er van hem/haar gemaakt was. Warrun staat schitterend op al zijn foto’s en Max…???? Dat weten we niet. Max zijn foto’s zijn er niet. Is dit dan echt het eerste geval van tweelingverwarring en dacht de goede man/vrouw dat hij 1 kind had dat gewoon dubbel voorkwam op sommige dagen in verschillende kleding?
In ieder geval ging Opvang er achter aan, en na een week bellen, navragen en nummers doorgeven werd het iedereen duidelijk en nog een week later kregen we een mooi overzichtje met de foto’s waar Max op stond. Nu kiezen en bestellen! het leven van een ouder is soms moeilijk.

Zaterdag 5 juli. Vanmorgen stond ik om 8 uur bij speelgoedwinkel nr 2 met lijstje en brochure in de hand klaar voor de BATTLE OF THE SALES. Met wat hulp kon ik alles vinden en ging geheel tevreden naar de auto om het gekochte in de achterbak te plaatsen (we hebben al menig maal verteld hoe blij we zijn met onze super grote achterbak toch?  ;) ) Op dit moment belden afwisselend Michele en Branko. Michele besloot om mij op te zoeken zodat we samen warenhuis nr 1 konden bezoeken om  alle lego aanbiedingen daar te bekijken (zij en haar kinderen zijn nu ook besmet door Branko zijn LEGO-rites) en Branko meldde dat hij toch met Max naar de dokter ging. Max klaagde nog steeds over zere benen, dat kan haast geen spierpijn meer zijn van De Grote Wandeling van afgelopen dinsdag, en was verder algeheel ziek zwak misselijk en groen. De dokter bevestigde de algehele ziek zwak en imagemisselijkheid en de waarschijnlijke link met zere ledematen daarmee, maar dat terzijde.
In dit warenhuis hadden ze zoals gewoonlijk de wat bijzondere dozen lego en ik kon Branko blij maken met een goede aanbieding van de special ’50-jaar’ doos. 
Om 12 uur besloten Michele in ik dat het mooi was geweest en we naar huis konden gaan. Branko belde dat hij het ook wel zag zitten als ik weer thuis zou zijn zodat hij nog even wat kon slapen met zijn zieke hoofd.

image Terwijl we naar de auto liepen vertelde Michele dat wij iets gemist hadden want ‘iedereen’ ging vandaag naar het plaatselijke theater voor een uitvoering van ‘Possum Magic’ en wij wisten van niets. Thuis terwijl Branko sliep en de jongens speelden keek ik op internet en jawel hoor 2 shows vandaag van dit uitermate bekende gedoe, totaal uitverkocht en daarom … tada….. een extra voorstelling. Snel theater gebeld, – Ja nog plek.  Snel Michele gebeld – Ja  zij gaat. Snel Branko wakker gemaakt -Ja hij IMG_4611 begreep niets van mijn verhaal. Snel de kinderen klaargemaakt, uitvoerige tas gepakt met dekentjes tegen plasbroeken, emmertjes voor eventueel overgeven en wat kaakjes en water.

In het theater zaten we halverwege op het balkon, dat was op zich al een hele belevenis voor de jongens. Ze keken met open ogen en monden naar wat op het toneel gebeurde en Warrun die dicht bij mij zat vertelde ook af en toe wat er gebeurde en wat hij allemaal zag. Max zat bij Branko en zei vooral dat hij het niet leuk vond (maar hij kon zijn ogen niet van het toneel af houden)

2008-07-06 13-38-54 Speeltuin in het centrum

Zondag 6 juli. Na een rustig begin leek iedereen wel min of meer ok. We besloten een tochtje te maken met trein/bus/tram met als doel Federation Square waar een Wii kampioenschap werd gehouden. Dit was leuk om even te zien en sterkt ons in ons idee dat wij misschien wel zo’n 2008-07-06 15-18-08 Terrasje op federation square speelcomputer voor op de tv voor de familie goed kunnen gebruiken. Van federation Square is het niet ver naar een leuke speeltuin. Hier was het behoorlijk druk, ondanks 2008-07-06 16-44-17 Max Warrun Branko in de bus naar huishet bewokte warme jassen weer. Na een kort bezoek aan de coconnentjes bij ACMI met korte filmpjes vlakbij de ruimte waar Branko zijn  spelletjesdag beleefde dronken we nog een warm drankje op het plein om hierna trein en bus naar huis te pakken.

Zoals te begrijpen is, hebben we een grote voorraad kado’s voor onze lieve jongens ingeslagen en we kijken er naar uit om dit te gaan geven. We willen het voordeel niet slechts voor onszelf houden dus voor de liefhebbers hebben we een lijst gemaakt van de zaken die we hebben gekocht. Mocht er iemand zijn die ter gelegenheid van hun 4e verjaardag, of Kerst of Sinterklaas of iets anders graag iets hiervan kado zou willen doen, dan kunnen we daar wel iets voor regelen. De jongens krijgen het op den duur toch wel, maar wanneer en van wie… tja.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe dan ook, hier is de lijst.

Maandag 7 juli. Vandaag zou ik met Michele op bezoek gaan bij een nieuwe tweeling moeder. We hadden de vrouw maanden geleden al een keer gesproken, maar nu waren de kinderen geboren, de moeder had haar leven op orde zo ver als dat gaat en wij konden op stap zonder onze bacterie-volle lieve kleine monstertjes (opvang voor M&W, en vader thuis met vakantie voor Jake en Amber). Ik voelde me alleen niet helemaal ok deze dag en vond het onverantwoord om dan jonge, te vroeg geboren kinderen op te zoeken. Michele ging dus alleen en ik ging terug naar het warenhuis waar ik zaterdag was geweest. Ik had toen wat leuke kleding gezien (in de uitverkoop) en ik nam nu de tijd om dit te passen en waar nodig te kopen.

2008-07-08 13-36-19 Max en Warrun bij Werribee zoo Dinsdag 8 juli. We hadden met de moeders van Playgroup afgesproken om naar Werribee te gaan. De meeste konden niet maar 1 wilde wel. Max werd erg laat wakker deze morgen dus we liepen al achter op schema voor we begonnen. Warrun was niet zo heel vrolijk deze ochtend en klaagde over pijn in zijn keel. Ik belde Michele. Die zei dat ze absoluut wel ging aangezien man en kinderen allemaal klaar stonden om te gaan. Maar de andere moeder van playgroup had afgebeld ivm een oorontsteking van haar zoon en het toch wel gure weer waar we door zouden moeten (met menig voorspelde regenbui).
De ochtend verstreek en wij knapten op en wilden eigenlijk wel de deur uit. Toch maar wel naar Werribee zoo. Niet om 10 uur daar maar om 1 uur. En net toen wij aankwamen kwam Michele met gezin de safaribus uit. Zij waren al wel 3 uur op pad, maar nog net iets langer dan een uur in de tuin. Dat krijg je als je een afslag te laat neemt. Met zijn allen zijn we de tuin doorgelopen en hebben we veel pret gehad. Op de terugweg zijn we even bij Branko langs gereden. De jongens vinden dat altijd wel leuk hem op kantoor bezoeken, ze krijgen dan een2008-07-08 16-02-41 Max en Branko bij de auto beetje chocomelk, doen een plas, Halen een snoepje boven aan de trap bij de secretaresse van de baas  en genieten van de mensen die naar hen kijken. Deze keer haalde Branko onder serieuze aandacht van Max nog een spijker uit ons achterwiel en toen konden we weer naar huis.
Terug in de auto vertelde Max dat hij morgen (=morgen of ergens in de toekomst) ook ‘ging werken’. Ik ben heel benieuwd welk plaatje hij in zijn hoofd heeft van wat Branko zoal doet op een werkdag.

Oh djee, er is weer eens een ziekte geland in ons gezinnetje. De symptomen zijn:
Max- Zere benen, koorts
Warrun – Overgeven
Branko – Misselijk, diarree, zere benen
Nanette, Overgeven zere benen
het is een beetje een vreemde combinatie maar we hebben het er mee moeten doen.

De week begon wel goed zoals normaal, behalve dat Warrun toen nog ziekjes was. Toen we beneden aan het spelen waren zei ik op een gegeven moment:”Ik ga even in de zon liggen papa, dat is lekker warm”.

Voor woensdag had ik grootse plannen van alles te doen met de kids, maar er kwam niks van omdat ik ‘even’ naar de computerwinkel wilde. De winkel in kwestie is enorm populair (en erg klein) omdat hij erg goedkoop is. Het gevolg hiervan is dat het er altijd erg druk is. De jongens waren erg goed tijdens het wachten samen met mij, maar helaas toen ik klaar was en we weer in de auto zaten bedacht ik dat ik nog wat vergeten was! STOM STOM STOM. Zo was al bijna de hele dag om zonder dat we ook maar iets leuks hadden gedaan (alleen boodschappen en deze computerwinkel). 6957-1 Op donderdag was Nanette ‘gelukkig’ ziek en kon ik thuis blijven om het alsnog over te doen en heb ik samen met de jongens weer wat leuke Lego bouwsels in elkaar gezet. Nanette was niet heel blij toen de jongens haar kwamen vertellen ‘Papa speelt leuk’, haar commentaar was: “Nou ben jij weer de leuke papa.”. Ik zie hier het probleem niet van hoor :)
(Zou ze misschien bedoelen dat ik ook iets aan het huishouden moet doen ofzo?)

Terwijl we aan het spelen waren verdween Max even, en toen hij weer terug kwam: “Ik moest even naar boven, mama een kusje en cuddle geven.” “Was ze wakker.” “Nee.”

Toen Nanette beneden kwam (ze wilde ook weer eens het bed uit) zei Max fijntjes:”Mama ga maar naar boven, naar bed. Papa komt zo weer met ons spelen.”

2008-07-12 11-25-25 Pannenkoeken bij Collingwood farm Zaterdag 12 juli, Als we niets anders gepland hebben, en als we op tijd wakker zijn en als het weer het toelaat dan wil ik altijd naar de maandelijkse ‘Farmersmarket’ bij de Collinwood Children’s farm. Tegenwoordig nog wat specialer omdat het de buren zijn van mijn werk.
Vandaag was het zo’n dag en niet al te laat zaten we in de auto. Wel iets te laat want alle rozen, waarvan ik graag een bosje koop, waren OP, maar het moet 10 uur geweest zijn 2008-07-12 11-28-11 Pannenkoeken bij Collingwood farm toen we er waren want het was gelijk Koemelken kijken. De jongens wisten de weg, over de vlonder, naar de schuur, langs de koe, kijken door de hekken en dan plaatsnemen op de strobalen en vriendelijk vragen waar die pannenkoek nu blijft!

Terwijl we zaten te eten was een klein kind een kat aan het aaien die dat duidelijk niet waardeerde. De moeder zei leuk “ja hoor aai maar hij bijt niet anders zou hij hier niet liggen”. Max en Warrun weten uit ervaring wel beter, en het duurde niet lang voordat de kat uithaalde en het kind huilde.

Met de pannenkoeken in de buik zijn we aan een rondje kraampjes begonnen. Niet te veel want het was wel een beetje koud. En we wisten ook wel wat we wilden hebben. Rozijnen, Tomaten en vlees. We hadden vorig jaar van Helen wat vlees van deze plek gekregen en dat was bijzonder goed, dus nu gingen wij het zelf eens proberen. We moeten zeggen dat de free-range – groene- happy en vrije koe niet eens duurder was dan onze slager (die dan ook altijd goede kwaliteit levert). Het was wel even schrikken wat ze hier als 1 steak verkochten. Maar we 2008-07-12 12-15-24 Collingwood farm Max in spijkerjas en groene laarzenhebben braaf geknikt, betaald en het thuis in 4 porties verdeeld voor 2 personen ipv 2 porties voor 1 persoon.

Toen was het geld op en hadden de jongens ook wel genoeg benen van slenterende mensen gezien, langs de paarden, varkens en geiten gingen we terug naar de auto.

2008-07-12 15-07-36 Pappa heeft een step Warrun op blauwe fiets ‘s Middags was het nog steeds mooi weer en ook nog eens ietsie warmer. Branko ging er met de jongens op uit, zij op de fiets en B. er niet meer hollend achteraan NEE… hij kon zijn aanschaf van het speelgoeduitverkoop festival uitproberen een STEP.

 

2008-07-13 10-36-21 Ons eerste familie gezelschapsspel Warrun in blauw  Max in grijs Zondag 13 juli, Een nieuwe primeur we hebben ons eerste familie-spel gedaan, een echt spel waarbij je allemaal rond de tafel zit en om de beurt je geluk mag beproeven. Het spel zelf is heel simpel; Draaien aan een wijzertje en kijken of je een lichaamsdeel aan je kever mag toevoegen. Wie het eerst zijn kever heeft gemaakt is klaar. Het was heel leuk om zo met het gezin bijelkaar te zitten en er was geen gebrul, geen gegooi met onderdelen helemaal niets. Alleen waren Max en Warrun heel stellig dat we de kleuren niet konden/mochten mengen. Ieder zijn eigen kever in zijn eigen kleur.

Maandag 14 juli, het was net vrijdag vandaag. Iedereen was uithuizig. Nanette was ook werken, zodoende was afgelopen vrijdag geen ziektedag maar een wisseldag met vandaag.

Dinsdag 15 juli, Allemaal weer min of meer beter was het een gewone dag van Playgroup, lunch bij Michele en een rustige middag met ons 3-tjes.