Branette's Dagboek

Het mocht weer zo zijn, een weekendje een beetje niets doen.

Zaterdag zijn we gevieren naar Queen’s Park  gegaan waar we Michele met Jake en Amber hebben ontmoet. Terwijl de kids en de moeders in het park bleven met de vier nozems-te-fiets, rende ik even naar de bibliotheek om nieuwe boekjes en wat DVDs te halen.

Zondag hebben we thuis met Lego zitten spelen en zijn we ‘s middags met zijn vieren boodschappen gaan doen bij Moonee Ponds Central. Daar hebben we nieuwe handschoenen voor mij gekocht en Warrun was ook wel te porren voor wat handschoenen. Hij was ook helemaal wild voor een paar vre-se-lijk goedkope laarzen (van schuimplastic lijkt het) maar Max wilde van dit alles niets weten. (tot hij een paar dagen later ook een paar van die laarzen wilde).

 Aan het eind van de middag gingen we naar een kook-feestje waar Nanette voor was uitgenodigd. Een soort van ‘Tupperware-party’ maar dan voor kookgerei, en niet van Tupperware. U snapt wel. Ik mocht mee om op de kids te passen, en de kids mochten mee om de dochter des huizes te vermaken. De jongens hadden echter geen oog voor het meisje, maar zeer zeker wel voor haar speelgoed, dus de jongens waren zoet, en de dochter moest apart nog even vermaakt  worden door haar vader.

We hebben ons prima vermaakt, het gekookte met smaak opgegeten (een pizza die in 1 pan werd gemaakt - van meel mixen tot afbakken met de garnering erop- , en een sticky date pudding die gemaakt werd op de weegschaal, gemixt met garde en gestoomt in de wok met stoomopzetstuk en bijpassende deksel van het te kopen spul. Vooral van dit laatste met ijsballetje en caramelsaus smulden de jongens enorm mee.)   Toch was mijn indruk van het hele ‘feestje’  dat het nogal sneu was allemaal. Er waren erg weinig mensen, de produkten waar niet erg overtuigend maar wel vrij duur (en dan weer niet duur genoeg om de indruk van echt goede kwaliteit te wekken).
We hebben gemerkt met de kado’s van mijn keukenmes en Nanette’s pan dat echt goede kwaliteit veel geld kost maar dat het dan dan ook echt waard is. Wat ook weer inhoud dat je zoiets voor het leven bezit en dus niets te kopen hebt op zo’n kookfeestje.

Dit artikel werd aangemaakt op Sunday 29 June 2008 om 22:03 en werd geplaatst in Max & Warrun. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.