Donderdag 12 juni Na Mainly Music zijn we weer doorgereden naar de speeltuin bij het Boathouse. Hier troffen we Michele die ongeveer tegelijk aankwam. Het duurde echter nog een uur voordat Michele en ik ook echt aan de praat raakten. Toen we net alle kinderen, tassen en fietsen van de auto naar de speeltuin hadden gebracht, kon ik terug naar de auto met Warrun omdat hij een plas in zijn broek had. Terwijl ik terug liep naar de speeltuin en Michele met de andere kinderen gebaarde zij dat Jake en zij naar de auto moesten voor een nodige verschoning. Terwijl zij terug liep rende Amber naar haar toe met hele hoge nood en dus ging het met hele stel met een scherpe hoek richting wc. En toen leek alles rustig en stil behalve dat Max opeens met zijn broek op zijn knieen liep. POEP riep hij, ik wilde hem opscheppen en naar de wc rennen toen hij zei: “Nee, mama, vegen, ik ben klaar”. En onder de glijbaan, in het huisje op de houtsnippers wist ik even hoe het voelde om een hond te hebben en je met een plastic zakje aan je hand achter het beest op moet ruimen.
Na een kopje koffie, wat kleuren en nog meer spelen zijn we uiteindelijk toch weer naar huis gegaan.
Vrijdag 13 juni. Vandaag waren we allemaal weer op pad. Omdat de kantoortjes waar ik werk IN het bejaarden en verzorgingstehuis zitten kunnen wij voor de lunch eten bestellen uit de keuken, gewoon van het dagmenu. Dat hoefde voor mij vandaag niet, want ik had restjes van gisteren bij me die ik in de magnetron op kan warmen. Da’s heel gewoon hier, dat je luncht met restjes van de dag ervoor. Alleen zijn het niet echt restjes, er wordt expres te veel gekookt zodat men ook lunch heeft. Ik had vandaag wat boontjes en wat opgeleukte rijst met pindasaus bij me. ‘Doe mij maar een gekookt ei” zei ik toen men vroeg of ik iets uit de keuken wilde hebben. “ja, een gekookt ei”. De bestelling moest ook 3 keer herhaald en bevestigd worden door de telefoon richting keuken. Uiteindelijk heeft mijn hele lunch gezelschap verbaasd naar het ei gekeken en uiteindelijk geconcludeerd dat het geheel er wel aantrekkelijk uit zag.
Stukjes ei door de nasi is men wel gewend, maar een heel ei ernaast, da’s anders.
Vandaag had ik ook mijn gesprek op het werk, over:
wanneer ik in dienst kom (1 juni);
wat ik ga verdienen (hetzelfde als via het uitzendbureau, voor dit jaar);
welke dagen ik werk (woensdag en vrijdag, omdat ik dat besloten heb en andere dagen als we besluiten dat het anders zal zijn);
welke functie ik krijg (dat gaan we nog beslissen als ik wat meer ingewerkt heb en de mensen die dit beslissen en bespreken wat meer tijd hebben dan nu);
het was weer een leuk gesprek, ik heb er erg zin in en da’s maar goed ook want ik ben al bezig.
Artikelen (RSS)