Archief voor 8 June 2008

Na onze drukke (werk)weken houden we het nog steeds erg rustig in de weekenden. Zo gingen wij deze zaterdag eerst de fiets van Branko wegbrengen voor een onderhoudsbeurt, hier na liepen we met een zwaai voor de kapper door naar de groenteboer. Terwijl Nanette voornamelijk de spullen uitzocht lette Branko op de kinderen. Tegenwoordig is het niet heel moeilijk om bij de groenteboer te winkelen met de jongens want ze helpen maar wat graag mee met appels pakken en druiven aanwijzen en broccoli in je mandje gooien. Het is wel zo druk dat ik niet meer na kan denken wat we nu eigenlijk moesten kopen, maar vandaag was het goed verdeeld. Ik dacht, de kinderen pakten en Branko was er voor alle vragen en opmerkingen. Maar er was nog iets. Een man, in het wit met een hoge muts, en pan met water en pasta, ravioli en tortellini’s. Natuurlijk moest eerst de angst voor de man overkomen worden en daarna even geschreeuwd over wel en toch weer geen maar eigenlijk wel de groene exemplaren, maar daarna was het allemaal peis and vree. Niet wetend werden de jongens nog meer verwend toen de kassa juffrouw nog een zak met mini dril-puddinkjes in de tas gooide voor die schatten van jongens.
Na de groenteboer gingen we naar de supermarkt waar we bijna gelijk een mevrouw tegen het lijf liepen die chocolade wafel koekjes aan de man bracht. Meestal neem ik een ander pad als ik zo iemand zie maar nu met de kinderen erbij was het een leuk extraatje.

De middag is doorgebracht met LEGO. Branko heeft uit zijn riante collectie wat exemplaren gezocht die leuk zijn voor de kinderen.

Zondag 8 juni was het dan zover. We gingen allemaal zwemmen! Nu kon ik eindelijk eens zien waarom Branko zo trots is op onze jongens. En ja hoor, ze springen, duiken en glijden met gemak door het water.
Helaas wordt ik nog steeds ijskoud na een half uur in het water en is de pret er voor mij dan wel vanaf. Ook al kan ik naar die genietende jongentjes kijken. Ik kijk uit naar de zomer en wat buitenbaden, dat vind ik beter te doen. Tot die tijd mogen Branko en de jongens er zelf weer op uit naar het water.