Vanaf de dag dat ik begon met werken wist ik al hoe deze week zou zijn. Afronden, opruimen, mijn eigen ‘ik’ uit de kamer halen en alles klaar maken voor de persoon die ik verving. EN volgende week UITRUSTEN, NIET vroeg op hoeven te staan, SCHOONMAKEN en alles weer als zoals het was.
Maar nee. Deze week werd er roet in dat idee gestrooid. De baas van mijn werk ziet ook dat ik het erg naar mijn zin heb, dat ik goed in het team pas en dat er heel veel werk te doen is. En dus hoefde ik niet lang na te denken toen ze vroeg of ik voor 2 dagen per week in dienst wil komen.
A.s. Maandag is niet mijn eerste dag vrij na 8 weken werken maar ga ik ook naar kantoor om ervoor te zorgen dat de persoon die ik verving niet in de handen valt van haar jet-lag.
Donderdagochtend ben ik wat later naar kantoor gegaan het was tijd voor de Tandarts! Ik had weer eens afspraak dit keer om mijn kronen te laten plaatsen. (na de vele bezoeken in december en januari was het deze maand weer raak. 6 mei een check bij de paradontist, 8 mei bij de tandarts voor afdrukken zodat de kronen gemaakt konden worden, 12 mei nog een keer langs omdat er ander afdrukken voor de kies bij de implantaat nodig waren en dan nu de dag waar al het voorgaande voor was. Ik kreeg weer een volledig gebit. De kies was zo gedaan, heel mooi en heel passend. De voortand daar was de goede man niet tevreden mee. Veel te licht. Het ding wordt teruggestuurd zodat het bijgekleurd kan worden.
Na mijn zitting kwamen Branko en de kinderen binnen, ze waren naar Mainly Music geweest en kwamen de auto brengen zodat ik niet te veel tijd meer zou verliezen en veel uurtjes kon werken deze dag. De tandarts schrok even toen Max met een hele blauwe mond naar binnen stapte maar al snel brachten de doosjes smarties een verklaring. Ik voelde me toch niet zo’n supermoeder als je om 10 uur ‘s ochtends met 2 kinderen die onder de chocolade zitten bij de tandarts staat.
Artikelen (RSS)