Zaterdag 24 mei, Terwijl Nanette over de bovenverdieping heen tolde met emmer, sopje en wat je nodig hebt om schoon te maken, vermaakte Branko de jongens met Lego, treinjes en wat zo meer.
Tijdens de lunch besloten we die middag met z’n allen naar de Bunnings te gaan (de gamma zeg maar) om daar naar wat bakken ipv de wasmand te gaan kijken. (het idee is om een stapel bakken neer te zetten op de plek waar nu de wasmand staat. De bakken moeten makkelijk toegankelijk zijn, zodat was er in ‘gegooid’ kan worden, maar dan moet er wel weer zo’n capaciteit en randje zijn dat het er niet meer uitkomt zetten totdat ik beslis dat het naar de wasmachine gaat. De verschillende bakken hebben als doel de was te sorteren op het moment dat je ze toch stuk voor stuk in je hand hebt. Dit bespaart mij dan dagelijks een tocht door de wasmand naar passende onderdelen voor de machinewas. En…. nu enkele weken later. Het werkt, zo ongeveer. Branko had eerst nog een wat andere indeling voor de bakken; Witte was, Donkere was, handdoeken en tere was. Terwijl ik in gedachten had: Witte was, Zwarte was, handdoeken (omdat ik die overal bij kan stoppen om de machine vol te maken) en ‘de rest’ aka bonte was.)
Uiteindelijk duurde het nog even voordat we vertrokken want er werd een nieuw spel ontdenkt. Met vliegenmeppers rondzwaaien moest omgebogen worden tot wat anders aangezien er redelijk op elkaar gemikt werd.
Wat?
Een ballon!
Na 3 keer er 1 opgeblazen te hebben en los te laten net als een kind ertegen aan wil slaan, is het wel leuk geweest, het geeft aardig wat activiteit aan het kind maar binnen de kortste keren moet je weer blazen. Dan maar een knoop erin en ook met een vliegenmepper aan de gang om alles in de lucht te houden.
Tijdens het avond eten aaide ik Warrun over zijn hoofd. Hij keek verbaasd wat ik wilde, ook al aai ik wel vaker over zijn hoofd. Op dat moment begon Max te lachen: ‘Da’s opa’ zei hij terwijl hij met zijn hand zijn haar uit zijn gezicht veegde en ver naar zijn achterhoofd wegtrok.
Zondag 25 mei, Nu het winter is wordt er veel en vaak met de Lego gespeeld. 
Branko vind het een leuke activiteit en de jongens kunnen zich er ook in vinden (zeker als de uitkomst wieltjes heeft). Zo ook deze dag. In de middag werd er enige frustratie geuit omdat het niet allemaal altijd zo gaat als je zou willen. (we hebben een tantrum kunnen voorkomen 
Branko vind het namelijk leuk om alle voorbeelden na te bouwen. Precies te maken zoals het verpakt en bedoelt is. Als het klaar is zit Max het dichtst bij, meestal. Dit omdat Max al aardig goed overweg kan met de blokjes en het bouwen erg leuk vindt terwijl Warrun met een bouwsel alweer over de bank rijdt is Max nog aan het bouwen en verbouwen. 
En dat laatste is het ‘probleem’ het verbouwen houdt in dat ALLE overbodige zaken zoals poppetjes, stuurtjes, dakjes, deuren, bumpers, verwijderd worden. Hierna moet het geheel opgeleukt met zo veel mogelijk lichtjes en sirenes en Max is tevreden. Op dit punt is Branko echter diep ontevreden en pijnlijk gekwetst als in 1 minuut zijn hele creatie ontdaan wordt van persoonlijk en enig uniekheid.
Ik hoorde Branko vandaag zelf stilletjes Warrun prijzen voor het spelen met een compleet autootje zoals het voorbeeld het wil en Branko het gemaakt had.
Artikelen (RSS)