Tijdens de vorige zwemsessie met Michele en de kids zag ik dat Jake en Amber enorm veel plezier hadden van hun zwemvestjes en al echt konden rondzwemmen. Daarom heb ik zelf ook een paar van deze vestjes gekocht voor Max en Warrun, ondanks dat ze in het verleden altijd volkomen in paniek raakte van het idee dat ze die aan zouden moeten. Toen ik ze thuis had laten zien waren ze helemaal enthousiast en riepen ze meerdere malen dat ze die wel aan wilden doen in het zwembad, en dan een chocolaatje zouden krijgen (kennelijk herinnerden ze zich nog dat ze een chocolade paaseitje hadden gekregen toen ze hun zwembandjes hadden gedragen en hadden nu zelf de conclusie getrokken dat je voor het dragen van dit vest dus ook wel weer een chocolaatje zou krijgen).
De aanschaf van de vesten was ruim een week geleden, en vandaag was het zo ver: We gingen zwemmen met de zwemvestjes! Beide jongens waren heel enthousiast over het aandoen van de zwemvestjes maar wilden wel graag ook hun floaties aan (zwembandjes rond de arm), en dat terwijl we de grootste moeite hebben gehad om ze er van te overtuigen die voor de eerste keer aan te doen!
Toen we in het zwembad kwamen was het gelijk succes. De jongens ontdekte gelijk dat ze bleven drijven en ze waren helemaal door dolle heen: In het water springen, ronddrijven, van de glijbaan zonder opgevangen te worden; he-le-maal geweldig! Ik was zeer tevreden over de aanschaf van die dingen, het levert W&M nu al een hoop extra plezier op.
Na het zwemmen was het dit keer aan mij de beurt om het avondeten te verzorgen dus we gingen naar huis waar ik een ovenschotel maakte. Michele deed het even rustig aan en ging lekker een kop thee drinken. Nanette had al eerder opgemerkt dat Michele nooit eens even rustig zit behalve als ze met mij op pad is (omdat ik dan ook gewoon lui op mijn gat ga zitten denk ik 
.
We gingen met zijn allen eten en W&M maakten weer flink de blits door goed van de hele ovenschotel te eten. Ook Michele liet het zich smaken en vroeg een beetje beschaamd om nog een portie (er was genoeg, dus waarom niet?). Toen Nanette thuis kwam liep ze gelijk naar de keuken en keek een beetje sip in de ovenschotel waar nog maar een klein hapje in zat:‘Is dat alles?‘ Maar nee! Ik had speciaal voor Nanette nog een hele eigen schotel gemaakt en haar gezicht klaarde gelijk op.
Nanette ging lekker eten en ik vermaakte me met de kids. Na het eten ging Nanette druk opruimen en gelijk was Michele ook weer druk bezig. Als test ging Nanette weer rustig zitten met een kop thee, en Michele werd ook weer rustig. Nanette probeerde het nog eens: druk doen… ja hoor druk doen… zitten… ja hoor zitten. Kortom, we moeten maar goed relaxen rond Michele, ze kan het gebruiken
Tegen de tijd dat de kinderen ‘s avonds in bed lagen was ik helemaal versleten. Druk in het zwembad doen kost toch een hoop meer energie dan op mijn werk rustig achter een PC wat zitten programmeren.
Artikelen (RSS)