Donderdag 17 april: Branko heeft weer de kinderen weggebracht vandaag. Ik had een beetje ‘een van die ochtenden’, Miste de bus, trof een ‘express trein’ die overal stopte TOT de halte voordat ik eruit moet om vervolgens 6 haltes door te zoeven. zodat ik die weer terug moest reizen, wel in een legere trein (het blijft net zo makkelijk positieve dingen te vinden als negatieve in je ervaringen).. Ik was toch nog om 8:34 op mijn werk. Heel goed vond ik zelf. De CEO waar ik voor werk was er toch niet tot 12 uur dus eigenlijk maakte het niet uit, maar ik wil ook niet gelijk de eerste keer dat ze er niet is ontzettend alles verslonzen. Verder was ik alleen mijn sleutel vergeten dus ik had hulp nodig bij het openen en sluiten van mijn kantoor en moest ik aan de tuintafel in de achtertuin wachten tot Branko met de jongens thuis kwam.
Op het werk belde Michele om 3 uur voor een praatje. Haar zoontje was ziek. En kennelijk begint het een beetje eenzaam te worden, zoveel dagen zonder mij.
Vrijdag 18 april: Vandaag had ik weer veel tijd voor mezelf op kantoor de directeur was al 10 uur naar diverse afspraken en is niet meer teruggekomen. Branko bracht en haalde de kinderen weer vandaag.
Voor het slapen gaan hebben we nog het pakje van Louise opgemaakt.
Artikelen (RSS)