Vandaag ging Nanette er op uit om boodschappen te doen en ik ging met Max en Warrun naar buiten om een stukje te fietsen. Nanette had verteld dat er muziek in Queen’s park was dus ik wilde daar wel even gaan kijken.
Onderweg richting het park was de muziek al hoorbaar en telkens als ik de jongens hier op wees gingen ze heel ingespannen luisteren, maar ik kon Max niet aan zijn verstand krijgen dat de positie van zijn hand niet geheel optimaal was.
Zodra we in het park waren was de muziek prima te horen en Warrun en Max zaten letterlijk te dansen op hun fietsen, dit zeer tot het vermaak van andere mensen in het park. Zodra we echt voor het podium kwamen vielen de kereltjes helemaal stil, volgens eigen zeggen omdat de muziek toch wel een beetje te hard was. Ik vermoed zelf dat de bewegende muzikanten toch ook wel voor een deel verantwoordelijk waren voor de hypnose van Max en Warrun.
Ik probeerde Nanette per telefoon te vragen of ze ook nog naar het park wilde komen maar ik kon niets horen door de muziek. Pas na een tijdje besefte ik dat een SMSje wel zou lukken en Nanette besloot om eerst de boodschappen thuis te brengen.
Toen we weggingen bij de muziek wilde ik een bakje noodles kopen voor de jongens maar de standhouder was net aan het opruimen en hij zei dat hij trakteerde. Ik was zeer tevreden hierover en heb erg genoten van de noodles, Max en Warrun hielden het liever bij hun boterhammen. Deze boterhammen waren een extra groot succes omdat ze na het opeten van de boterham de broodkorst van mij wel aan de meeuwen mochten geven. Uiteindelijk lokte Warrun de meeuwen met het brood en Max joeg de meeuwen op met zijn fietsje: Dolle pret.
Na deze lunch zijn we nog een enorm stuk gaan fietsen in het park, maar toen we naar huis gingen zei Warrun:”Pappa, Warrun moe” en hij ging op de grond heel verloren zitten kijken (niet huilen niet zeuren, gewoon leeg). Ik belde Nanette om te vragen of ze ons wilde ophalen en dat deed ze met plezier. Max wilde volgens eigen zeggen, nog wel een stuk fietsen maar Warrun kon echt geen pap meer zeggen. Opgelucht stapte hij in de auto toen die er was en tevreden gingen we naar huis. Hier bleef Warrun erg slap en lusteloos het bleek dat hij 38 graden koorts had; als ik oververmoeid raak wordt ik ook vaak op zo’n manier ziek dus het kwam me bekend voor. Warrun is heel vroeg tevreden naar bed gegaan en heeft heeeeeeel lang geslapen. Max genoot van de aandacht die hij in zijn eentje kreeg (een paar dagen later was hij echter ook ziek).
Artikelen (RSS)