Vandaag ging Nanette werken en mocht ik met de jongens spelen, maar deze omdraaiing van rollen kon de jongens volstrekt niet storen. Ik had met Michele afgesproken dat we op woensdagen zouden gaan zwemmen en zo was het ook. 
Het duurde een tijdje voordat ik eindelijk bij haar kwam opdagen, want de jongens waren leuk aan het spelen, en toonde me meerdere malen dat ze heel erg georganiseerd kunnen zijn (zie foto’s), en daarna moest ik nog wat boodschappen doen. Ik had even overwogen om ook nog bij de ABC shop een DVD van Poko op te halen die Nanette besteld had, maar dat liet ik toch maar zitten.
Toen ik bij Michele aankwam rond een uur of 11 was ze zeer opgelucht om even met een volwassene te kunnen praten en alle kinderen gingen dolblij met elkaar spelen. Wij hadden zo de kans om vast het avondeten klaar te maken voor als we terug kwamen uit het zwembad; het werd canneloni gevuld met pompoen en ricotta, overgoten met tomatensaus en besprenkeld met kaas. Michele vroeg met welke lepel ik de canneloni wilde vullen keek ik haar onthutst aan en vroeg of ik gewoon een pastic zak mocht gebruiken. Zij bestudeerde mij daarop stomverbaasd terwijl ik een plastic zakje vulde met de vulling, een hoekje eraf knipte en de buisjes vol spoot. Ze was zeer onder de indruk van deze truc (van Nanette) omdat het zo wel veel sneller ging. Ik herinnerde me dat ik dit pas 1 keer eerder had gedaan, en dat was nog in Delft. We wonen nog niet eens zo lang in Melbourne, maar toch voelt Delft als ‘a lifetime away’.
Na de voorbereidingen en een lunch zijn we uiteindelijk toch nog op pad gegaan naar het zwembad. Wij vermoedde dat het de laatste kans zou zijn om nog buiten te kunnen zwemmen nu het al najaar is, maar nog wel 26 graden, dus wij gingen op naar North Melbourne. Daar aangekomen was de teleurstelling (ook bij Warrun en Max) groot dat het zwembad dicht was! Op de deur stond dat het open was, maar de deur bleef dicht, er lag een deken over het zwembad en er was niemand. 
Toen maar naar het binnenbad bij Highpoint gegaan.
Daar aangekomen mochten we met zijn allen op 1 (familie)kaartje naar binnen. De jongen achter de balie keek nog even verbaasd toen hij zag dat we met een kudde van 4 kinderen verder liepen. In het zwembad was ik diep onder de indruk van Jake en Amber die met hun zwemvestjes al echt zwemmend door het water gingen. Max en Warrun toonden wat jaloezie en konden met hun arm-drijvertjes het niet nadoen, dus ik besloot ter plekke dat ze ook van die zwemvestjes moeten hebben.
Er was verder niemand in het zwembad (we kwamen om 1 uur aan). Met zijn vieren hebben ze vreselijk veel plezier gehad op de glijbaan. Na een tijdje besloot Warrun dat hij even in het diepe bad wilde gaan spelen en terwijl ik vlug met Max achter hem aan holde werd hij vriendelijk aan de rand van het bad tegengehouden door een badmeester tot ik bij hem was. Max en Warrun wilden vrij snel weer terug naar het ondiepe warme water, maar Jake en Amber bleven een hele tijd echt rondzwemmen met Michele.
Toen we alles zat waren zijn we gaan omkleden om daarna terug te gaan naar Michele’s huis. Aangezien we nu toch bij Highpoint waren zijn Max, Warrun en ik wel nog even bij de ABC shop langs gelopen voor de DVD’s van Poko. Woensdagmiddag 4 uur is een uitstekende tijd om hier te winkelen, er was bijna niemand, dus prima parkeren en lekker rennen door het winkelcentrum.
Voor het eten wilde Michele voor de verandering iedereen aan tafel zetten (omdat Max en Warrun dat toch gewend zijn) en daar heeft Warrun in eerste instantie vreselijk zitten buffelen, en nadat er een toetje als beloning werd uitgeloofd heeft ook Max erg goed gegeten (dit geheel tot mijn verbazing omdat ze meestal niets moeten van nieuw eten, kaas of tomatensaus). Als beloning kregen ze een mooi bakje ijs waar ze tergend langzaam van smulden. Jake en Amber kregen minder ijs omdat ze hun eten niet op hadden en na enkele grote happen zaten zij treurig toe te kijken hoe Max en Warrun genoten van hun ijs.
Na dit alles zijn we naar huis gegaan waar Nanette inmiddels ook weer was aangekomen. De jongens zijn doodmoe zonder al te veel problemen gaan slapen. Ik was zeer tevreden over een geslaagde dag.
Artikelen (RSS)