Branette's Dagboek

Deze dag begon erg verwarrend voor mij. Mijn hersenen waren blijkbaar niet van plan om op te staan met de rest van mijn lichaam dus ik kon niet zo goed volgen wat nou allemaal de plannen waren. Nanette was verontwaardigd dat ik na mijn halve kop koffie nog steeds mijn hoofd er niet bij had.

Afijn: We gingen op pad om in een park te spelen samen met wat andere kinderen en moeders. Die waren er echter al 2 uur en waren helemaal gek geworden van de storm die buiten woedde, dus die gingen net weg toen wij aankwamen.

Max wilde erg graag zijn zonnebril op tegen het rondwaaiende zand en Warrun volgde zijn voorbeeld zelf, maar helaas kon het maar weinig helpen. Na een tijdje leuk rondrijden van Warrun (en wat voorzichtige pogingen van Max op zijn fiets!) gingen de jongens op weg naar het speeltuin  gedeelte. Max reed erheen en weer terug naar ons en hij was net onder een grote boom door of er kwam een enorme tak uit die boom naar beneden storten, precies waar Max net langs was gekomen. Ik was gelijk zeer genegen om naar de speeltuin te gaan die ver bij de bomen vandaan was. Max had hiervan zelf gelukkig niets door.

Nadat we echt wel goed waren uitgewaaid zijn we naar de bibliotheek gegaan vanwege een poppenkast optreden aldaar. De jongens waren zeer timide, zoals ze meestal zijn bij openbare gelegenheden, en ze leunden zeer knus tegen me aan. Vlak nadat ik ging zitten tussen de kinderen kwamen Jake en Amber ook bij me zitten en even later kwam nog een meisje (Emma, de dochter van Venessa, die ik wel een keer eerder had gezien) pardoes bij me op schoot zitten. Gezellig zo’n stapel kinderen, ik heb op speelplaatsen ook gemerkt dat ik af en toe als een rattenvanger van Hamelen ineens een horde kinderen achter me aan heb lopen (al is dit de laatste tijd wat minder geworden). De poppenkast zelf was erg leuk maar Max protesteerde heftig toen een verkouden vis heel hard een spuit water het publiek in nieste (en hem vol raakte).

Toen we terug thuis waren hebben de jongens nog even lekker rustig TV mogen kijken alvorens het alweer tijd was voor eten,bad,tandenpoetsen, boekje en naar bed.

Gedurende de middag was Nanette regelmatig aan de telefoon met een recruitment bureau die iemand zocht voor een fulltime baan van 2 maanden.

Dit artikel werd aangemaakt op Wednesday 2 April 2008 om 23:22 en werd geplaatst in Max & Warrun. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.